The Questions of the Nāga King Anavatapta 35

35

ངོ་། །ལྷའི་བུ་ཁ་ཅིག་ནི་རང་གི་ལུས་ཀྱི་གོས་དང་། གདུགས་དང་། རྒྱལ་མཚན་དང་། བ་དན་སྒྲེང་བའི་ཆར་འབེབས་ཤིང་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཤེགས་པའི་རྗེས་བཞིན་དོང་ངོ་། །གནས་གཙང་མའི་རིས་ཀྱི་ལྷའི་བུ་དག་ནི་ཉི་མ་དང་། ཟླ་བ་དང་། རྒྱུ་སྐར་དང་། སྐར་མ་ཟིལ་དུ་རླག་པར་བྱེད་པའི་ལྷའི་འོད་ཁ་དོག་བཟང་པོ་རབ་ཏུ་ཞི་བ་དང་ལྡན་པའི་ལུས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཤེགས་པའི་རྗེས་བཞིན་དོང་ངོ་། །བརྒྱ་བྱིན་དང་། ཚངས་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་རྣམས་ཀྱང་རང་རང་གི་བཀོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཤེགས་པའི་རྗེས་བཞིན་དོང་ངོ་། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལྷ་དང་། ཀླུ་དང་། གནོད་སྦྱིན་དང་། དྲི་ཟ་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་དང་། ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང་། མིའམ་ཅི་དང་། ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། ཉན་ཐོས་ཆེན་པོའི་ཚོགས་དུ་མས་བསྐོར་ནས་གངས་རིའི་རྒྱལ་པོའི་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་ངོས་ལ་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཁྱོད་སོང་སྟེ། ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་མ་དྲོས་པ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བྱོན་ན་ཅི་དུས་ལ་བབ་བམ་ཞེས་སྦྲོན་ཅིག །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་དེའི་ཚེ་ཤིང་ཏ་ལ་བདུན་སྲིད་དུ་ནམ་མཁའ་ལ་མངོན་པར་འཕགས་ནས་བྱའི་རྒྱལ་པོ་ནམ་མཁའ་ལྡིང་གི་གཟུགས་སུ་རང་གི་ལུས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་མ་དྲོས་པའི་གནས་ལ་བལྟས་སོ། །དེ་ནས་མ་དྲོས་པ་ན་གནས་པའི་ཀླུ་དང་ཀླུའི་བུ་མོ་དངངས་སྐྲག་སྟེ་སྤུ་ཟིང་ཞེས་བྱེད་ནས། ཕྱོགས་ཕྱོགས་སུ་རབ་ཏུ་འབྲོས་ཤིང་འདི་སྐད་ཅེས་གང་གནས་འདིར་ནམ་མཁའ་ལྡིང་རྒྱུ་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་གང་ནས་འོངས་ཞེས་འཛེར་ཏོ། །དེ་ནས་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་མ་དྲོས་པས་ལག་པ་གཡས་པས་ཀླུ་དང་ཀླུའི་བུ་མོ་དེ་དག་ལ་མ་འཇིགས་མ་འཇིགས། འདི་ནི་བཙུན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུས་རྫུ་འཕྲུལ་རྣམ་པར་སྤྲུལ་པའོ། །ཞེས་དབུགས་འབྱིན་ཅིང་འཇོག །འགོད་

As they set out after the Blessed One, some gods raised silk streamers, parasols, banners, and flags and caused rain to fall. The gods of the pure abodes followed the Blessed One with their peaceful bodies radiating magnificent, colorful, divine light that outshone even the sun, the moon, the planets, and the stars. Śakra, Brahmā, and the protectors of the world also followed the Blessed One with their respective arrays.

Surrounded by diverse groups of gods, nāgas, yakṣas, gandharvas, asuras, garuḍas, kinnaras, mahoragas, bodhisattvas, and great hearers, the Blessed One came to rest on the southern slope of the king of snow mountains. There he said to Venerable Mahāmaudgalyāyana, “Maudgalyāyana, go and ask the nāga king Anavatapta if it is time for the Thus-Gone One to arrive.”

At that moment, Venerable Mahāmaudgalyāyana rose into the sky to the height of seven palm trees. Transforming his body into that of a garuḍa, the king of birds, he surveyed the realm of the nāga king Anavatapta. The nāgas and female nāgas who lived in Lake Anavatapta were terrified, and with their hairs standing on end, they fled in all directions exclaiming, “Where have all those roaming garuḍas come from?”

Raising his right hand, the nāga king Anavatapta calmed them. He comforted and reassured those nāgas and female nāgas, saying, “Do not be afraid! Do not be afraid! These are manifestations of Venerable Maudgalyāyana!”