The Sūtra of the Questions of Brahmā 2

2

དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཅན་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལས་བཞེངས་ནས་དགའ་བའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ། བཏང་སྙོམས་པ་དྲན་པ་དང་ལྡན་པ། བདེ་བར་གནས་པ་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལས་བཞེངས་ནས་བདེ་བ་ཡང་སྤངས་ཏེ། སྔ་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཡང་སྤངས་ཤིང་ཡིད་བདེ་བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་ཡང་ནུབ་པས་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མེད་བདེ་བ་ཡང་མེད་པ་བཏང་སྙོམས་དང་དྲན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལས་བཞེངས་ནས་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ལ་ཞུགས་སོ། །བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ལས་བཞེངས་ནས་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་ཞུགས་སོ། །བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལས་བཞེངས་ནས་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་ཞུགས་སོ། །བསམ་གཏན་དང་པོ་ལས་བཞེངས་ནས་གདུལ་བྱ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ལ་གཟུགས་ཀྱི་ལུས་ཀུན་ཏུ་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གདུལ་བྱ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ལ་གཟུགས་ཀྱི་ལུས་ཀུན་ཏུ་སྟོན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་མ་ཐག་ཏུ་དེ་ནས་སྐད་ཅིག་དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤིན་ཏུ་ལྷམ་མེ་ལྷན་ནེ་ལྷང་ངེར་བཞུགས་ཏེ། མི་མཇེད་ཀྱི་བདག་པོ་ཚངས་པ་ཚངས་པའི་གནས་ན་འདུག་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤིན་ཏུ་ལྷམ་མེ་ལྷན་ནེ་ལྷང་ངེ་བ་དང་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བརྒྱན་པ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་ནས་མི་སྣང་བར་

Emerging from that, the Bhagavān entered the third meditative concentration, wherein there is no attachment to joy, and one rests comfortably with mindfulness and equanimity. Emerging from that, the Bhagavān entered the fourth meditative concentration, wherein happiness is relinquished, and with suffering already having been relinquished, notions of mental comfort and mental discomfort subside and disappear, and there is only mindfulness and equanimity in which there is neither suffering nor happiness.⁷

Then the Bhagavān emerged from the fourth concentration and entered the third concentration; he emerged from the third concentration and entered the second concentration; he emerged from the second concentration and entered the first concentration. And when he had emerged from the first concentration, he entered the meditative absorption called displaying physical forms to beings in accordance with disciples’ capacities. As soon as he entered the meditative absorption displaying physical forms to beings in accordance with disciples’ capacities, the Bhagavān immediately radiated light, clear and bright.

Brahmā, lord of the Sahā world, dwelling in the brahmā abodes, saw the Bhagavān shining with great radiance, clear and bright, beautifully adorned with the thirty-two marks of a great being. When he saw this, he disappeared from the brahmā world