Sūtra on the Magician Bhadra, Spoken by the Buddha 7

7

བརྒྱན་པར་ཀུན་ཏུ་སྟོན་ནུས་སམ། གསོལ་པ། མ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་བཞེད་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་བརྒྱན་ཅིང་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྐྲའི་རྩེ་མོའི་ཆ་ཤས་ཙམ་ལ་ཀུན་ཏུ་སྟོན་པར་མཛད་ཀྱང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྒྱུ་མ་རིལ་གྱིས་བསྟན་པར་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཕྱོགས་བཅུ་ན་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གང་དག་ཡོད་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམ་པར་འཐོར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་དང་། རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡོངས་སུ་གཅོད་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་གང་དག་གིས་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་ཅིང་ཡོངས་སུ་བཅད་ནས་ཀྱང་འཇིག་པར་བྱེད་པ་དང་། རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་ཏུ་འཐོར་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་འཐོར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་གྱི་བར་ན་རྒྱུ་བ་གང་དག་ཡིན་པ་དང་། རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་ནས་ཡོངས་སུ་འཇོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་ན་རྒྱུ་བ་གང་དག་ཡིན་པ་དང་། རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམ་པར་འཇིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་རིའི་རྒྱལ་པོ་རི་རབ་ཀྱང་རྣམ་པར་འཇིག་པར་བྱེད་ན། རི་ཕལ་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དང་། རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་འབར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་སྲེག་པའི་བསྐལ་པའི་ཚེ་ལྡང་ཞིང་གང་གིས་ན་མེ་ལྕེ་དེ་དག་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བར་དུ་འཕེན་པར་བྱེད་པ་དང་། རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམ་པར་སྒྲུབ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་གང་གིས་སྲེག་པའི་བསྐལ་པའི་མེ་དེ་ཞི་བར་བྱེད་པ་དང་། རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་རབ་ཏུ་ཚིམ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་གང་གིས་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་སྤྲིན་གྱི་དྲ་བ་གཅིག་གིས་ཀུན་ཏུ་ཁེབས་པར་བྱེད་པ་དང་། རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆུས་འདེབས་ཞེས་བྱ་བ་གང་གིས་ན་སྲེག་པའི་བསྐལ་པའི་ཚེ་ཆར་འབེབས་པར་བྱེད་པ་དང་། རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྷག་པར་སྐེམས་ཞེས་བྱ་བ་གང་གིས་ན་ཆུས་འཇིག་པ་དེ་ལྷག་པར་སྐེམས་པར་བྱེད་པ་ཡོད་དོ། །མཽད་གལ་གྱི་བུ་ངས་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་བརྩམས་ཏེ་བསྐལ་པ་འམ། བསྐལ་པ་ལས་ལྷག་པར་ཆོས་བསྟན་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་བརྩམས་ཏེ་ཆོས་བསྟན་པ་ལ་མཐའ་ཐུག་པ་མེད་དོ། །མཽད་

able to display this great trichiliocosm in its entirety, fully adorned with all its features?”

“No, he is not,” replied Maudgalyāyana.

The Blessed One continued, “If a tathāgata so wishes, he can display all the world systems as numerous as the grains of sand in the Ganges, fully adorned, on the mere tip of a hair. But even this would not show the full extent of a tathāgata’s power of illusion. Maudgalyāyana, in the ten directions there are the following maṇḍalas of wind:²³ the wind called scattering;²⁴ the wind called cutting asunder, which cuts the trichiliocosm asunder and, having cut it asunder, destroys it; the wind called dispersing and scattering, which moves about in the middle of the world; the wind called all-settling, which moves about at the summit of existence; the wind called destroying, which utterly destroys even Mount Meru, the king of mountains, let alone ordinary mountains; the wind called blazing, which arises during the conflagration of an eon and whose flames blaze all the way up to the Brahmā realms; the wind called consummating, which pacifies the fire at the eon’s conflagration; the wind called delighting, which completely covers the trichiliocosm with a lattice of clouds; the wind called sprinkling with water, which causes rain to descend during the conflagration of an eon; and the wind called completely drying, which completely dries that which has been destroyed by water.

“Maudgalyāyana, beginning with these maṇḍalas of wind, I could teach the Dharma for an eon or even longer than an eon, for there is no end to the Dharma taught by a tathāgata, beginning from the explanation of these maṇḍalas of wind.

“Maudgalyāyana,