Tathagataguhya 2.11

2.11

གང་ལ་རྩོད་པ་མེད་པ་དེ་ལ་འགྱེད་པ་མེད་དོ། །གང་ལ་འགྱེད་པ་མེད་པ་དེ་ནི་མི་རྩོད་པ་སྟེ་དགེ་སྦྱོང་གི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱའོ། །གང་དགེ་སྦྱོང་གི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་དེ་ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་མཉམ་པའོ། །གང་ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་མཉམ་པ་དེ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་མི་གཏོགས། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་མི་གཏོགས། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སུ་མི་གཏོགས་སོ། །གང་ཐམས་ཅད་དུ་གཏོགས་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི་ཁ་དོག་མེད། རྟགས་མེད། དབྱིབས་མེད་དོ། །གང་ལ་ཁ་དོག་མེད། རྟགས་མེད། དབྱིབས་མེད་པ་དེ་ནི་དེ་འདྲ་བ་ཉིད་རྗེས་སུ་རྟོགས་སོ། །དེ་ཅི་འདྲ་བ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པ་དེ་འདྲ་བ་ཉིད་རབ་ཏུ་རྟོགས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་རྟོགས་པ་དང་། རབ་ཏུ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་ཞེན། དེ་ལ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་འམ། རབ་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཕྲ་རབ་ཙམ་ཡང་མི་དམིགས་པས་དེའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་རྟོགས་པ་དང་། རབ་ཏུ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཞི་བའི་བློ་གྲོས་འདི་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སེམས་ཀྱི་གསང་བའོ། །ཞི་བའི་བློ་གྲོས་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སེམས་ཀྱི་གསང་བ་ནི་གང་བྱམས་པ་ཡང་ཡིན་ལ། བདག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན། སྙིང་རྗེ་ཡང་ཡིན་ལ། སེམས་ཅན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན། དགའ་བ་ཡང་ཡིན་ལ། སྲོག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན། བཏང་སྙོམས་ཀྱང་ཡིན་ལ། གང་ཟག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན། སྦྱིན་པ་ཡང་ཡིན་ལ། སེམས་དུལ་བ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱང་ཡིན་ལ། སེམས་ཞི་བ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན། བཟོད་པ་ཡང་ཡིན་ལ། སེམས་མི་ཟད་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱང་ཡིན་ལ། སེམས་དབེན་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན། བསམ་གཏན་ཡང་ཡིན་ལ། སེམས་ངེས་པར་སེམས་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན། ཤེས་རབ་ཀྱང་ཡིན་ལ། རྒྱུ་བ་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ཀྱང་ཡིན། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡིན་ལ། དྲན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ཀྱང་ཡིན། ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་རྣམས་ཀྱང་ཡིན་ལ། ཡང་དག་པར་སེམས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡིན་ལ། སྤྲོས་པ་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ཀྱང་ཡིན། དད་པ་ཡང་ཡིན་ལ། ཆགས་པ་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ཀྱང་ཡིན།

About what is not in conflict, there are no disputes. When there are no disputes, there is no conflict, and this is called being endowed with the qualities of an ascetic. What is endowed with the qualities of an ascetic is the same as the sky and the palm of one’s hand. What is the same as the sky and the palm of one’s hand does not belong to the desire realm. It does not belong to the form realm, and it does not belong to the formless realm. What belongs to nothing whatsoever has no color, sign, or shape. What has no color, sign, or shape can be understood only by analogy. What can be understood only by analogy is fully understood only by analogy. For what reason do I speak of ‘understanding’ and ‘full understanding’? The reason is that one cannot find anything that one could understand or fully understand, not even the smallest particle, and therefore I speak of ‘understanding’ and ‘full understanding.’ Śāntamati, this is the secret of the bodhisattvas’ mind.

“Furthermore, Śāntamati, the secret of the bodhisattvas’ mind is also that their mind is loving, even though there is no self. It is also a mind of compassion, even though beings do not exist; it is also a mind of joy, despite the nonexistence of a life force; it is also a mind of equanimity, even though it is free of the defilements; it is also a mind of generosity, even though the mind is well trained; it is also a mind of moral conduct, even though the nature of mind is at ease; it is also a mind of patience, even though the nature of mind is indestructible; it is also a mind of heroic effort, even though the mind is always in a state of solitude; it is also a mind of concentration, as well as a mind engaged in profound contemplation; and it is also a mind of wisdom, even though the nature of mind is unwavering.

“It is a mind that applies the applications of mindfulness even though the nature of mind is that it makes no conscious effort to apply mindfulness. It is a mind that makes the correct efforts even though the nature of mind is properly always the same. It is a mind that has the foundations for superhuman power even though the nature of mind is beyond activity. It has serene faith, even though the nature of mind is without attachment.