King Udayana of Vatsa’s Questions 19

19

སྲེག །ཤེན་པའི་གནས་ལ་ཁྱི་རྣམས་ལྟར། །མྱང་བར་འདུ་ཤེས་བྱིས་པ་རྣམས། །ཇི་ལྟར་སྒྲ་ཡིས་སྐྲག་པ་ལྟར། །མྱུར་དུ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར། །རང་གི་ལས་ཀྱི་ཉེས་པ་ཡིས། །དེ་ལ་སྐྱོབ་པ་མེད་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་བདག་གི་ཉེས་པ་ཡིས། །སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ངན་འགྲོར་འགྲོ། །དེ་དག་སངས་རྒྱས་ཆོས་སྤངས་ནས། །བུད་མེད་རྣམས་ཀྱི་རྣག་ལ་སྟེན། །སེམས་ནི་རོ་ལ་ཆགས་གྱུར་པ། །དེ་ཡིས་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བར་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་སྤྲེའུ་ཞིག་ཤིང་ལས་ནི། །ཤིང་གཞན་དུ་ནི་རྒྱུ་བའི་ཚེ། །དེ་ནི་གནས་དེར་གཙེས་གྱུར་ན། །དེ་ཉིད་དུ་ནི་སྡུག་བསྔལ་འགྱུར། །དེ་བཞིན་འདོད་ལ་བརྐམ་པ་དང་། །སྡུག་བསྔལ་འདོད་ཆགས་སྟེན་པ་དང་། །གཏི་མུག་རྒྱ་ལ་ཐོགས་པ་རྣམས། །དུས་ནི་ཡང་དང་ཡང་དུ་འདའ། །མི་བཀྲེན་རྣམས་ནི་གསལ་ཤིང་ལ། །རབ་ཏུ་བཙུགས་ནས་འཕྱང་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་འདོད་ལ་ཆགས་པ་རྣམས། །ཤལ་མ་ལི་ནི་མཐོ་ལ་འཕྱང་། །ཇི་ལྟར་མོན་སྲན་སྡེའུ་དང་གྲེའུ། །ལྕགས་ཟངས་རྣམས་སུ་བླུགས་བྱས་ནས། །མེས་ནི་རབ་ཏུ་བསྲེགས་པ་ན། །དབུ་བར་བཅས་ཤིང་ཁོལ་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་དགེ་བ་མ་མཐོང་ཞིང་། །འདོད་ལ་ཆགས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས། །ཤི་ནས་ངན་སོང་འགྲོ་འགྱུར་ཞིང་། །ལྕགས་ཟངས་རྣམས་སུ་བཙོ་བར་འགྱུར། །མི་རྣམས་གང་དག་སྡིག་བྱེད་པའི། །སེམས་ཅན་སྡིག་པ་རྣམས་ཀྱི་གནས། །ཟངས་ནི་བྱེ་བ་དྲུག་ཅུ་དང་། །གཞན་ཡང་བཞི་པོ་དག་ཡིན་ནོ། །ཟངས་ནི་སོ་སོ་རེ་རེ་ལ། །ཚད་ནི་དམིགས་སུ་ཡོད་མིན་ཞིང་། །མེ་ཡི་ཕུང་པོར་ལྡན་རྣམས་སུ། །བསྐལ་པ་དུ་མར་བཙོ་བར་འགྱུར། །ཁ་ཅིག་ཟངས་རྣམས་དེ་དག་ཏུ། །རང་གི་ལས་ཀྱིས་བསྐལ་བརྒྱ་འམ། །ཉིས་བརྒྱ་སུམ་བརྒྱ་ཚང་བར་འཚེད། །ཡང་ན་བཞི་བརྒྱར་བཙོ་བར་འགྱུར། །ཕྲ་སྐམ་རྣོན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །བཟུང་ཞིང་ཡང་དང་ཡང་སྨྱུགས་པས། །

“Like dogs hovering around a butcher,
Foolish beings fantasize about tastes.
Even when scared away by a loud yell,
They quickly return to savoring their suffering.

“As there is nothing that can protect one
From the faults of one’s own actions,
Beings are led to the lower realms
In accordance with their own faults.

“Those who abandon the Buddhadharma
To indulge in women’s excretions
Have become attached to the taste,
And, by that, are led to the lower realms.

“When a monkey hurts itself,
As it swings about
From one tree to the next,
It experiences suffering that very instant.

“Similarly, those who crave the objects of desire,
Who indulge in the suffering of sense pleasure,
And who are caught in the cage of delusion
Are just squandering their time again and again.

“Just as some unfortunate beings
Are impaled on stakes and left to hang,
Those who are attached to sense pleasures
Will hang high in the Hell of Iron-Thorn Trees.

“When urad and mung beans
Are poured into metal cauldrons
And cooked over a blazing fire
They will foam and boil.

“So, too, will beings who were blind to virtue
And attached to the objects of their desire
Proceed to the lower realms upon death
To be cooked in metal cauldrons.

“Those people who perform evil deeds
Go to the place for evil beings,
Where there are four groups
Of six hundred million cauldrons.

“In each one of those cauldrons,
Which are unfathomably large
And surrounded by masses of flame,
They will boil away for many eons.

“Some will cook in those cauldrons
For one, two, three hundred,
Or even four hundred whole eons,
Depending on their past actions.

“They will be seized by thin, sharp pincers
And plunged again and again into the cauldrons.

“Like dogs hovering around a butcher,
Foolish beings fantasize about tastes.
Even when scared away by a loud yell,
They quickly return to savoring their suffering.

“As there is nothing that can protect one
From the faults of one’s own actions,
Beings are led to the lower realms
In accordance with their own faults.

“Those who abandon the Buddhadharma
To indulge in women’s excretions
Have become attached to the taste,
And, by that, are led to the lower realms.

“When a monkey hurts itself,
As it swings about
From one tree to the next,
It experiences suffering that very instant.

“Similarly, those who crave the objects of desire,
Who indulge in the suffering of sense pleasure,
And who are caught in the cage of delusion
Are just squandering their time again and again.

“Just as some unfortunate beings
Are impaled on stakes and left to hang,
Those who are attached to sense pleasures
Will hang high in the Hell of Iron-Thorn Trees.

“When urad and mung beans
Are poured into metal cauldrons
And cooked over a blazing fire
They will foam and boil.

“So, too, will beings who were blind to virtue
And attached to the objects of their desire
Proceed to the lower realms upon death
To be cooked in metal cauldrons.

“Those people who perform evil deeds
Go to the place for evil beings,
Where there are four groups
Of six hundred million cauldrons.

“In each one of those cauldrons,
Which are unfathomably large
And surrounded by masses of flame,
They will boil away for many eons.

“Some will cook in those cauldrons
For one, two, three hundred,
Or even four hundred whole eons,
Depending on their past actions.

“They will be seized by thin, sharp pincers
And plunged again and again into the cauldrons.