The Lotus Sūtra 10.14

10.14

མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་རིག་སྟེ། ཙན་དན་སྦྲུལ་གྱི་སྙིང་པོ་སྤུངས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་བསྲེགས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ཚིག་པ་ཞི་བར་རིག་ནས་རིང་བསྲེལ་བསྡུས་ཏེ་ངུ་ཞིང་ཆོ་ངེས་བཏབ་ནས་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་ཏོ། །སྐར་མའི་རྒྱལ་པོ་མེ་ཏོག་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པ་མངོན་པར་ཤེས་པ། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཐོང་ན་དགའ་བ་ངུས་ཏེ་ཆོ་ངེས་བཏབ་ནས་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་ཏེ། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་བུམ་པ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་བྱེད་དུ་བཅུག་ནས། དེ་དག་གི་ནང་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིང་བསྲེལ་བཅུག་སྟེ། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་མཆོད་རྟེན་འཕང་དུ་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་ལ་ཐུག་པ་གདུགས་ཀྱི་ཕྲེང་བས་ལེགས་པར་བརྒྱན་པ་དར་དང་དྲིལ་བུ་ལེགས་པར་སྤྱངས་པ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་བྱས་ཏེ། དེས་མཆོད་རྟེན་དེ་དག་བྱས་ནས་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ་བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉི་ཟླ་དྲི་མ་མེད་པའི་འོད་དཔལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གདུང་ལ་མཆོད་པ་ནི་བྱས་ན་དེ་བས་ཀྱང་ལྷག་པ་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིང་བསྲེལ་ལ་མཆོད་པ་བྱའོ་སྙམ་མོ། །སྐར་མའི་རྒྱལ་པོ་མེ་ཏོག་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པ་མངོན་པར་ཤེས་པ། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཐོང་ན་དགའ་བ་དེས་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་དེ་དང་། ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་དེ་དག་དང་། ལྷ་དང་། ཀླུ་དང་། གནོད་སྦྱིན་དང་། དྲི་ཟ་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་དང་། ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང་། མིའམ་ཅི་དང་། ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་དང་། མི་དང་མི་མ་ཡིན་པའི་ཚོགས་དེ་དག་ལ་སྨྲས་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་དག་ཁྱེད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེའི་རིང་བསྲེལ་རྣམས་ལ་མཆོད་པ་བྱ་བར་སོམས་ཤིག །སྐར་མའི་རྒྱལ་པོ་མེ་ཏོག་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པ་མངོན་པར་ཤེས་པ། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཐོང་ན་དགའ་བ་དེས། དེའི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཆོད་རྟེན་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གི་མདུན་དུ། རང་གི་ལག་པ་བསོད་ནམས་བརྒྱས་བརྒྱན་པ་འབར་བར་བྱས་ཏེ། འབར་བར་བྱས་པས་ལོ་བདུན་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་གི་བར་དུ་དེ་བཞིན་

he made a heap of uragasāra sandalwood and cremated the body of the Tathāgata. When he saw that the cremation fire of the Tathāgata had gone out, he collected the relics, weeping, wailing, and lamenting.

“Then, Nakṣatra­rāja­saṃkusumitābhi­jña, the bodhisattva mahāsattva Sarva­sattva­priya­darśana, weeping, wailing, and lamenting, had eighty-four thousand vases made of the seven precious materials, and he placed the relics of the Tathāgata inside them. He had eighty-four thousand stūpas constructed that were also made of the seven precious materials and were so high they reached the realm of Brahmā. They were adorned by a tier of parasols and were hung with streamers and bells. Having had these stūpas constructed he thought, ‘I have made an offering to the relics of Bhagavān Candra­sūrya­vimala­prabhāsa­śrī, of the Tathāgata, but I shall make a far greater and higher offering than that to the relics of the Tathāgata.’

“Then, Nakṣatra­rāja­saṃkusumitābhi­jña, the bodhisattva mahāsattva Sarva­sattva­priya­darśana said to the all-inclusive assembly of bodhisattvas, and the assembly of the great śrāvakas, and the devas, yakṣas, gandharvas, asuras, garuḍas, kinnaras, mahoragas, humans, and nonhumans, ‘Noble ones, think of making offerings to the relics of the Bhagavān!’

“Then, Nakṣatra­rāja­saṃkusumitābhi­jña, at that time the bodhisattva mahāsattva Sarva­sattva­priya­darśana, in front of the eighty-four thousand stūpas, burned his arm that was adorned by a hundred merits. Burning his arm, he made an offering to those stūpas of the Tathāgata for seventy-two thousand years.