The Lotus Sūtra 10.29

10.29

གཡོ་བར་བྱེད། པད་མའི་ཆར་ནི་རབ་ཏུ་འབེབས། སིལ་སྙན་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་ནི་ལེན་ཅིང་། མིག་ནི་ཨུད་པལ་སྔོན་པོའི་འདབ་མ་འདྲ། བཞིན་ནི་ཟླ་བ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་བས་ལྷག །ལུས་ཀྱི་མདོག་ནི་གསེར་གྱི་ཁ་དོག་འདྲ་ལ། ལུས་བསོད་ནམས་བརྒྱ་སྟོང་གིས་ནི་བརྒྱན། དཔལ་གྱི་ས་ནི་རབ་ཏུ་འབར། གཟི་བརྗིད་ཀྱིས་ནི་ཤིན་ཏུ་ལྷང་ངེར་གྱུར། ལུས་ནི་མཚན་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་སྤྲས། ལུས་སྲེད་མེད་ཀྱི་བུའི་ལུས་ལྟར་ནི་མཁྲེགས་པ། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་ཁང་པ་བརྩེགས་པར་ཞུགས་ཏེ། ནམ་མཁའ་ལ་ཏ་ལ་བདུན་ཙམ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཅིང་མདུན་དུ་བདར་ནས་འོངས་ཏེ། དེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མི་མཇེད་འདི་ག་ལ་བ་དང་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་ག་ལ་བ་དེར་འོངས་ཏེ་ཕྱིན་ནས། ཁང་པ་བརྩེགས་པ་དེ་ནས་བབས་ཏེ། བརྒྱ་སྟོང་རི་བའི་མུ་ཏིག་གི་ཕྲེང་བ་ཐོགས་ཤིང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་ནས་ཕྱིན་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ལན་བདུན་བསྐོར་བ་བྱས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མཆོད་པ་བྱ་བའི་ཕྱིར་མུ་ཏིག་གི་ཕྲེང་བ་ཕུལ་ལོ། །ཕུལ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་པད་མའི་འདབ་མ་དྲི་མ་མེད་པ་སྐར་མའི་རྒྱལ་པོ་མེ་ཏོག་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གནོད་པ་ཉུང་ངམ་ཉམ་ང་བ་ཉུང་ངམ་བསྐྱོད་པ་ཡང་ངམ། སྟོབས་དང་བདེ་བར་གནས་སམ་ཞེས་སྙུན་གསོལ་ལོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་འདི་སྐད་ཅེས་ཀྱང་གསུང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁྱོད་བཟོད་དམ། གཞེས་སམ། ཁམས་རྣམས་འཐུན་ནམ། ཁྱོད་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་གོ་སླའམ། གདུལ་སླའམ། གསོ་སླའམ། གཙང་མ་འདོད་དམ། ཧ་ཅང་འདོད་ཆགས་མི་སྤྱོད་དམ། ཧ་ཅང་ཞེ་སྡང་མི་སྤྱོད་དམ། ཧ་ཅང་གཏི་མུག་མི་སྤྱོད་དམ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁྱོད་ཀྱི་སེམས་ཅན་དག་ཤིན་ཏུ་ཕྲག་དོག་ཅན་མ་ཡིན་ནམ། སེར་སྣ་ཅན་མ་ཡིན་ནམ། མར་མི་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཕར་མི་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནམ། དགེ་སློང་དུ་མི་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནམ། བྲམ་ཟེར་མི་འཛིན་

A rain of lotuses fell. A hundred thousand quintillion musical instruments played. Gadgadasvara arrived in the sky at the height of seven palm trees, leading a retinue of bodhisattvas, residing in a kūṭāgāra made of the seven precious materials, with eyes that were like the petals of a blue lotus; with a face that was superior to a hundred thousand quintillion moons;⁵⁸⁹ with a body the color of gold; with a body adorned by a hundred thousand merits, shining with splendor, with an exceptional brilliance; with a body adorned by the signs of a superior being; and with a body as indestructible as Nārāyaṇa’s.

He came to where Vulture Peak is in the Sahā world realm, and having arrived he descended from the kūṭāgāra and, holding a string of pearls worth a hundred thousand silver coins, he approached the Bhagavān and bowed his head down to the Bhagavān’s feet, circumambulated him seven times, and gave the string of pearls to the Bhagavān as an offering.

When Gadgadasvara had given the string of pearls to the Bhagavān he said to him, “Bhagavān, the bhagavān, the tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened buddha Kamala­dala­vimala­nakṣatra­rāja­saṃkusumitābhi­jña asks after your welfare, saying, ‘Are you free from harm, free from distress, and in good health?⁵⁹⁰ Do you remain strong and happy?’ The bhagavān asks, ‘Bhagavān, do you have that which you must be patient with? That you have to wait for? Are your elements in harmony? Are the beings who follow you able to understand easily? Are they easy to guide? Are they easy to nurture? Do they wish for purity? Do they avoid the conduct of very strong desire? Do they avoid the conduct of very strong anger? Do they avoid the conduct of very strong ignorance? Bhagavān, are your beings without strong envy? Are they without greed? Do they have no disrespect for their mothers? Do they have no disrespect for their fathers? Do they have no disrespect for bhikṣus? Do they have no disrespect for brahmins?