The Lotus Sūtra 4.7

4.7

སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་འདུལ། །ཇི་ལྟར་ཁམ་སྣོད་རྫ་མཁན་གྱིས། །འཇིམ་པ་མཚུངས་ལས་བྱས་པ་དག །དེ་ལས་སྣོད་དུ་གྱུར་པ་ནི། །བུ་རམ་འོ་མ་མར་དང་ཆུ། །ཡང་ན་ལ་ལ་མི་གཙང་དང་། །ཁ་ཅིག་ཞོ་ཡི་སྣོད་དུ་གྱུར། །ཁམ་པ་སྣ་གཅིག་དེས་བླངས་ཏེ། །རྫ་མཁན་གྱིས་ནི་སྣོད་དུ་བྱས། །ཇི་ལྟར་དངོས་པོ་བཅུག་པ་བཞིན། །དེས་ནི་སྣོད་ཀྱང་སོ་སོར་རྟོགས། །དེ་བཞིན་སེམས་ཅན་བྱེ་བྲག་མེད། །ཐ་དད་མོས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས། །ཐེག་པ་ཐ་དད་རབ་སྟོན་ཀྱང་། །ཐེག་པ་སངས་རྒྱས་ཐེག་པར་དེས། །འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་མི་ཤེས་པས། །མྱ་ངན་འདས་པའང་ཤེས་མ་ཡིན། །ཆོས་རྣམས་བདག་ཉིད་རྣམ་སྤངས་ཤིང་། །སྟོང་པར་གང་དག་རྣམ་ཤེས་པ། །དེ་དག་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་གྱི། །བྱང་ཆུབ་ཡང་དག་ཉིད་དུ་ཤེས། །ཤེས་རབ་བར་མར་གདགས་པ་ནི། །དེ་ནི་རང་རྒྱལ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། །སྟོང་པར་ཤེས་ནས་རྣམས་བཏུལ་བ། །དེ་ནི་ཉན་ཐོས་ཉིད་དུ་བཞག །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་ནི། །ཡང་དག་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཡིན། །ཇི་ལྟར་དམུས་ལོང་ལ་ལས་ནི། །ཉི་ཟླ་གཟའ་དང་སྐར་མ་རྣམས། །དེས་མ་མཐོང་བས་འདི་སྐད་ཅེས། །གཟུགས་ནི་རྣམས་ཀུན་མེད་ཅེས་སྨྲ། །སྨན་པ་ཆེན་པོས་དམུས་ལོང་ལ། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་ནས་སུ། །གངས་ཀྱི་རི་ལ་དེ་སོང་སྟེ། །གྱེན་འཛེགས་ཐུར་བབས་ཐད་ཀར་སོང་། །ཁ་དོག་རོ་ཀུན་གནས་ལྡན་པ། །དེ་ལ་སོགས་པ་སྣ་བཞི་དག །རི་ལས་སྨན་ཡང་ཀུན་རྙེད་དེ། །དེ་ནས་དེ་དག་རབ་ཏུ་སྦྱར། །ཁ་ཅིག་དག་ནི་སོས་ཀྱང་བཅས། །ཁ་ཅིག་བཏབས་ཏེ་དེ་བཞིན་གཞན། །ཡན་ལག་ཏུ་ཡང་ཁབ་རྩེ་བཅུག །དམུས་ལོང་ལ་ནི་རབ་ཏུ་གཏོང་། །དེ་ཡིས་མིག་ཐོབ་ཉི་ཟླ་དང་། །སྐར་མ་གཟའ་རྣམས་མཐོང་བར་གྱུར། །མི་ཤེས་པས་ན་སྔོན་སྨྲས་ཤེས། །དེ་ནི་དེ་ལྟར་སེམས་པར་གྱུར། །དེ་བཞིན་སེམས་ཅན་མི་ཤེས་ཚེ། །དམུས་ལོང་འདྲ་དག་འདི་ན་འཁོར། །རྟེན་འབྱུང་འཁོར་ལོ་མི་ཤེས་པས། །སྡུག་བསྔལ་ཆུ་བོའི་ལམ་དུ་གྱུར། །དེ་བཞིན་མི་ཤེས་རྨོངས་པ་ཡི། །འཇིག་རྟེན་དུ་ནི་ཀུན་གྱི་མཆོག །

“A potter makes clay pots
Equally from the same clay
But they become pots
For molasses, milk, ghee, or water. {47}

“Some are for impurities
And others for curds,
Though the potter makes the pots
By using the same clay. {48}

“A pot is characterized in accordance
With the substance that is contained within it.
In the same way there is no difference between beings
But there are those who become tathāgatas because of their aspirations. {49}

“They describe separate yānas
But the Buddhayāna is the definitive one.²⁶⁷
If there is no knowledge of the circle of saṃsāra
There can be no knowledge of nirvāṇa. {50}

“The one who knows emptiness
And that phenomena are without self
Truly knows the enlightenment
Of the bhagavāns, of the buddhas. {51}

“Someone who is classified as having
Medium wisdom is said to be a pratyekajina.
Someone who is lacking²⁶⁸ the knowledge of emptiness
Is proclaimed to be a śrāvaka. {52}

“The one who comprehends all phenomena
Is said to be a perfectly enlightened buddha.²⁶⁹ {53}

“Someone who is born blind says,
Not having ever seen
The sun, moon, planets, or stars,
‘There are no forms whatsoever.’ {54}

“A great physician has great compassion
For the one who is born blind,
And goes to the Himalayas,
Ascending, descending, and traversing them. {55}

“From the mountains he finds herbs
Of four kinds such as the one called
Endowed with all colors and tastes,²⁷⁰
And he blends them together. {56}

“Some he grinds with his teeth,
And others he crushes, or moreover
Inserts them into a limb with a needle’s point,
Thereby using them on the born-blind man. {57}

“The blind man gains his sight and sees the sun,
The moon, the planets, and the stars,
And then he thinks that in the past
He had spoken out of ignorance. {58}

“In that way, beings have great²⁷¹ ignorance
Like the born-blind man, and continue in saṃsāra.
Because they do not know the cycle of dependent origination
Their path is the river of suffering.²⁷² {59}

“The supreme all-knowing one,²⁷³