The Lotus Sūtra 5.3

5.3

ཚངས་པ་ཆེན་པོའི་ཚོགས་དེ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་ཐམས་ཅད་དེ་རིང་ཤིན་ཏུ་དགའ། །གཞལ་མེད་ཁང་མཆོག་འདི་དག་རབ་ཏུ་འབར། །དཔལ་ལྡན་ལྷམ་མེ་ཡིད་དུ་འོང་བ་སྟེ། །ཅི་ཡི་ཕྱིར་ན་དེ་རིང་འདི་འདྲར་གྱུར། །དོན་འདི་བཙལ་བར་བྱས་ན་རབ་ཏུ་ལེགས། །ལྷ་ཡི་བུ་ཞིག་དེ་རིང་སྐྱེས་གྱུར་ཏེ། །འདི་འདྲ་བར་ནི་དེ་ཡི་མཐུས་གྱུར་ཏམ། །སྔོན་ཆད་མ་བྱུང་འདི་ནི་དེ་རིང་སྣང་། །གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་མི་དབང་རྒྱལ་པོ་དེ། །འཇིག་རྟེན་ག་ཤེད་དུ་ནི་དེང་བྱུང་སྟེ། །དེ་རིང་ཕྱོགས་བཅུ་དག་ན་དཔལ་འབར་བ། །འདི་འདྲ་འདི་ནི་དེ་ཡི་ལྟས་ཡིན་ནམ། དགེ་སློང་དག་དེ་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་ལྔ་བཅུ་པོ་དེ་དག་ན། ཚངས་པ་ཆེན་པོ་གང་དག་འཁོད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འདུས་ནས། དེ་དག་རང་རང་གི་ཚངས་པའི་ལྷའི་གཞལ་མེད་ཁང་དེ་དག་ཏུ་བཞུགས་ཏེ། ལྷའི་མེ་ཏོག་གི་ཕུར་མ་རི་རབ་ཙམ་ཐོགས་ནས། ཕྱོགས་བཞིར་རྒྱུ་ཞིང་འདོང་བ་ལས། ནུབ་ཕྱོགས་ལོགས་སུ་དོང་བ་དང་། དགེ་སློང་དག་དེ་ནས་ཚངས་པ་ཆེན་པོ་དེ་དག་གིས། ནུབ་ཕྱོགས་ལོགས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མངོན་པར་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་མཆོག་དམ་པར་གཤེགས་ཤིང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་དྲུང་ན་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་བཞུགས་ཏེ། ལྷ་དང་། ཀླུ་དང་། གནོད་སྦྱིན་དང་། དྲི་ཟ་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་དང་ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང་མི་འམ་ཅི་དང་། ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་དང་། མི་དང་མི་མ་ཡིན་པ་དག་གིས་ནི་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཅིང་མདུན་གྱིས་བལྟས་ཏེ། སྲས་རྒྱལ་བུ་གཞོན་ནུ་བཅུ་དྲུག་པོ་དེ་དག་གིས་ནི། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་གསོལ་བ་འདེབས་པར་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ག་ལ་བ་དེར་དོང་ནས་ལྷགས་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེའི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལ་ལན་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མ་བསྐོར་བ་བྱས་ནས། མེ་ཏོག་གི་ཕུར་མ་རི་རབ་ཙམ་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལ་

²⁹⁶ spoke these verses to the great assembly of Brahmās:

“ ‘Today we are all very happy.
These excellent airborne palaces are shining,
Glorious, bright, and beautiful.
Why has this happened today? {18}

“ ‘It will be good to find its meaning.
What deva’s son has been born today?
Through whose power has there appeared
Today this kind of unprecedented event? {19}

“ ‘Perhaps a buddha, a king who is lord of humans,
Has appeared in some world today
And, as a sign of that, these splendors
Have shone in the ten directions today.’ {20}

“Bhikṣus, then all the Mahābrahmās who lived in those fifty hundred thousand quintillion worlds and who had gathered together each entered his own divine Brahmā palace and, holding a basket of divine flowers that was the size of Sumeru, flew in their airborne palaces²⁹⁷ into the four directions.

“Bhikṣus, when they went to the west those Mahābrahmās saw in the west the tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened buddha Mahābhijñā­jñānābhi­bhū, who had come to the sublime, highest Bodhimaṇḍa and was seated on a lion throne at the foot of the Bodhi tree. Before him were assembled devas, nāgas, yakṣas, gandharvas, asuras, garuḍas, kinnaras, mahoragas, humans, and nonhumans, who were gazing upon him, and the sixteen young princes, who were requesting him to turn the wheel of the Dharma. When they saw that, they approached the Bhagavān, and bowed their heads to the Bhagavān’s feet, circumambulated the Bhagavān many hundreds of thousands of times, and upon the Bhagavān they tossed and scattered flowers from their baskets the size of Sumeru.