The Lotus Sūtra 5.6

5.6

ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། གྲོགས་དག་སུ་ཡི་སྔ་ལྟས་ཀྱིས། །གཞལ་མེད་ཁང་རྣམས་དེང་མཛེས་ཤིང་། །ཤིན་ཏུ་གཟི་བརྗིད་ལྡན་གྱུར་པར། །དེ་རིང་འདི་ན་སྣང་བར་འགྱུར། །ཅི་སྟེ་དེ་རིང་ལྷ་ཡི་བུ། །བསོད་ནམས་ཅན་ཞིག་འདིར་འོངས་ཏེ། །དེ་ཡི་མཐུས་ནི་གཞལ་མེད་ཁང་། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་མཛེས་གྱུར་ཏམ། །འོན་ཏེ་སངས་རྒྱས་རྐང་གཉིས་མཆོག །འཇིག་རྟེན་འདིར་ནི་བྱུང་གྱུར་ཏམ། །གང་གི་མཐུས་ནི་འདི་ལྟར་དེང་། །གཞལ་མེད་ཁང་འདི་འདི་འདྲར་གྱུར། །ཐམས་ཅད་འདུས་ཏེ་བརྟག་པར་བྱ། །འདི་ནི་དོན་ཆུང་མ་ཡིན་ཏེ། །སྔོན་ཆད་དག་ནི་འདི་འདྲ་བའི། །ལྟས་ནི་ནམ་ཡང་མ་མཐོང་ངོ་། །ཕྱོགས་བཞི་དག་ཏུ་འདོང་བར་བྱ། །བྱེ་བ་སྙེད་ཀྱི་ཞིང་ཡང་བསྐོར། །དེ་རིང་སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ། །གདོན་མི་ཟ་བར་འབྱུང་བར་འགྱུར། །དགེ་སློང་དག་དེ་ནས་ཚངས་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་ལྔ་བཅུ་པོ་དེ་དག །རང་རང་གི་ཚངས་པའི་ལྷའི་གཞལ་མེད་ཁང་དེ་དག་ཏུ་ཞུགས་ཏེ། ལྷའི་མེ་ཏོག་གི་ཕུར་མ་རི་རབ་ཙམ་ཐོགས་ནས། ཕྱོགས་བཞིར་རྒྱུ་ཞིང་འདོང་བ་ལས། ནུབ་བྱང་གི་ཕྱོགས་མཚམས་སུ་དོང་བ་དང་། དགེ་སློང་དག་དེ་ནས་ཚངས་པ་ཆེན་པོ་དེ་དག་གིས། ནུབ་བྱང་གི་ཕྱོགས་མཚམས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མངོན་པར་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་དེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་མཆོག་དམ་པར་གཤེགས་ཤིང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་དྲུང་ན། སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་བཞུགས་ཏེ། ལྷ་དང་། ཀླུ་དང་། གནོད་སྦྱིན་དང་། དྲི་ཟ་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་དང་། ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང་། མིའམ་ཅི་དང་། ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་དང་། མི་དང་མི་མ་ཡིན་པ་དག་གིས་ནི་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཅིང་མདུན་གྱིས་བལྟས་ཏེ། སྲས་རྒྱལ་བུ་གཞོན་ནུ་བཅུ་དྲུག་པོ་དེ་དག་ནི། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་གསོལ་བ་འདེབས་པ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ག་ལ་བ་དེར་དོང་སྟེ་ལྷགས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེའི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལ་ལན་

“ ‘Friends, whose omen is this
That has appeared on this day?
Today our airborne palaces are beautified.³⁰⁰ {26}

“ ‘Has there come here today
A deva who is endowed with merit?
Is it through his power
That all these airborne palaces have been beautified? {27}

“ ‘Or has a buddha, a supreme human
Appeared in this world
And through his power
Our palaces have become like this? {28}

“ ‘We should all search together.
This is not something of little importance.
I have never before
Seen an omen such as this. {29}

“ ‘We should go into the four directions
And travel through millions of realms.
Clearly in this world today
There will be the appearance of a buddha.’ {30}

“Bhikṣus, then all the Mahābrahmās who lived in those fifty hundred thousand quintillion worlds and who had gathered together each entered his own divine Brahmā palace and, holding a basket of divine flowers that was the size of Sumeru, flew in their airborne palaces³⁰¹ into the four directions.

“Bhikṣus, when they went into the west those Mahābrahmās saw in the west the tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened buddha Mahābhijñā­jñānābhi­bhū, who had come to the sublime, highest Bodhimaṇḍa and was seated on a lion throne at the foot of the Bodhi tree. Before him were assembled devas, nāgas, yakṣas, gandharvas, asuras, garuḍas, kinnaras, mahoragas, humans, and nonhumans, who were gazing upon him, and the sixteen young princes, who were requesting him to turn the wheel of the Dharma. When they saw that, they came to the Bhagavān, and bowed their heads to the Bhagavān’s feet, circumambulated the Bhagavān many hundreds of thousands of times,