The Lotus Sūtra 8.15

8.15

ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱད་དེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་བྲལ་ན། མ་ཕམ་པ་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་དག་གིས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཚེའི་ཚད་བསྟན་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་ཐོས་ནས། སེམས་བསྐྱེད་པ་གཅིག་ཙམ་ཞིག་མོས་པ་བསྐྱེད་དམ་མངོན་པར་དད་ན་དེའི་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱས་པ་འདི་ལ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པ་བསྐལ་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་དུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱས་པ་དང་། དགེ་བའི་རྩ་བ་མངོན་པར་འདུ་བྱས་པ་སྔ་མ་དེས་བརྒྱའི་ཆར་ཡང་ཉེ་བར་མི་འགྲོ །སྟོང་གི་ཆ་དང་། བརྒྱ་སྟོང་གི་ཆ་དང་། བྱེ་བའི་ཆ་དང་། བྱེ་བ་བརྒྱའི་ཆ་དང་། བྱེ་བ་སྟོང་གི་ཆ་དང་། བྱེ་བ་བརྒྱ་སྟོང་གི་ཆ་དང་། བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་གི་ཆར་ཡང་ཉེ་བར་མི་འགྲོ་སྟེ། གྲངས་སུ་ཡང་ཆར་ཡང་བགྲང་བར་ཡང་དཔེར་ཡང་རྒྱུར་ཡང་མི་བཟོད་དོ། །མ་ཕམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པའི་རིགས་ཀྱི་བུ་འམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་དེ། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས། ཕྱིར་ལྡོག་པ་དེ་ནི་གནས་མེད་དོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་ཚེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་བླ་ན་མེད། །ཡེ་ཤེས་འདི་ནི་ཚོལ་བའི་ཕྱིར། །གང་གིས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ལྔ། །ཡི་དམ་བཅས་ནས་དེར་ཞུགས་ཏེ། །བསྐལ་པ་བྱེ་བ་སྟོང་ཕྲག་ཀྱང་། །བརྒྱད་དུ་ཆང་བར་རབ་ཏུ་སྦྱོར། །ཕྱི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་རྣམས་དང་ནི། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པ་བྱིན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱེ་བ་དང་། །རང་སངས་རྒྱས་ནི་མང་པོ་ལ། །བཟའ་བཅའ་ཟས་དང་སྐོམ་རྣམས་དང་། །གོས་དང་མལ་ཆས་མགུ་བར་བྱེད། །གནས་དང་གཙུག་ལག་ཁང་རྣམས་ཀྱང་། །ཙན་དན་ལས་ནི་འདིར་བྱས་དང་། །ཀུན་དགའ་ར་བ་ཉམས་དགའ་དང་། །འཆག་ས་མཛེས་པར་བྱས་པ་རྣམས། །སྦྱིན་པ་སྣ་ཚོགས་རྣམ་པ་མང་། །དེ་ལྟ་བུ་ཡི་སྦྱིན་འདིར་བྱིན། །བསྐལ་པ་བྱེ་བ་ཕྲག་སྟོང་དུ། །བྱིན་ནས་བྱང་ཆུབ་ཕྱིར་ཡང་བསྔོས། །སངས་

the perfection of diligence, and the perfection of meditation, without the perfection of wisdom, and, Ajita, if there were a noble man or noble woman who had one time developed aspiration, developed motivation, or gained faith when this Dharma teaching that teaches the extent of the lifespan of the Tathāgata was taught, then that former accumulation of the roots of merit—the merit accumulated by completing the five perfections during eight hundred thousand quintillion eons—would not equal a hundredth part, not a thousandth, not a hundred thousandth, not a ten millionth, not a thousand millionth, not ten thousand millionth, not a million millionth, and not even a hundred thousand quintillionth part. The merit could not be calculated; even a fraction of it could not be calculated—there is no suitable analogy for it, and there is no suitable simile for it.

“Ajita, it is impossible for the progress toward the highest, complete enlightenment made by a noble man or noble woman who possesses such an accumulation of merit to be reversible.”

Thereupon the Bhagavān spoke these verses:

“If a person were to make the commitment
To practicing the five perfections
In order to seek this wisdom,
Buddhahood’s unsurpassable wisdom, {17}

“And were even to practice them
For an entire eighty billion eons,
Repeatedly making gifts
To the buddhas and śrāvakas, {18}

“Pleasing pratyeka­buddhas
And millions of bodhisattvas
With food and drinks to eat and drink,
And also clothing and bedding and seats, {19}

“Building dwellings and temples
That were made from sandalwood,
And delightful gardens
And beautiful walking areas, {20}

“Giving these kinds of gifts
That are of many different kinds
For thousands of millions of eons,
Giving them in dedication to enlightenment; {21}