The Lotus Sūtra 8.18

8.18

གནས་པར་མཐོང་བ་སྟེ། མ་ཕམ་པ་འདི་ནི་ལྷག་པའི་བསམ་པས་མོས་པའི་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོའི་ལྷག་པའི་བསམ་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །མ་ཕམ་པ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས། གང་དག་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་ཐོས་ན་མི་སྤོང་བའི་སྟེང་དུ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དེ་དག་ཀྱང་། ལྷག་པའི་བསམ་པས་མོས་པའི་རིགས་ཀྱི་བུར་ངས་བཤད་ན། གང་འཛིན་པ་དང་ཀློག་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཕྲག་པ་ལ་ཐོགས་པ་ཡིན་ནོ། །མ་ཕམ་པ་གང་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་གླེགས་བམ་དུ་བྱས་ཤིང་ཕྲག་པ་ལ་ཐོགས་པའི་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་དེས་ངའི་མཆོད་རྟེན་བྱ་མི་དགོས། གཙུག་ལག་ཁང་བྱ་མི་དགོས། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་ན་བའི་གསོས་སྨན་དང་ཡོ་བྱད་དག་སྦྱིན་མི་དགོས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མ་ཕམ་པ་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་དེས་ངའི་སྐུ་གདུང་ལ་སྐུ་གདུང་གི་མཆོད་པ་བྱས་པ་ཡིན། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་མཆོད་རྟེན་འཕང་དུ་ནི་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་ལ་ཐུག་པ་ཁོ་ར་ཁོར་ཡུག་ཏུ་ནི་རིམ་བཞིན་དུ་གདུགས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་དང་བཅས་པ་ལྷའི་བ་དན་དང་བཅས་པ་དྲིལ་བུའི་སྒྲ་གསལ་བར་འབྱུང་བ་དག་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །སྐུ་གདུང་གི་མཆོད་རྟེན་དེ་དག་ལ་ལྷ་དང་། མིའི་མེ་ཏོག་དང་། སྤོས་དང་། བདུག་པ་དང་། ཕྲེང་བ་དང་། བྱུག་པ་དང་། ཕྱེ་མ་དང་། གོས་དང་། གདུགས་དང་། རྒྱལ་མཚན་དང་། ལྷའི་བ་དན་དང་། རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་བ་དན་རྣམ་པ་མང་པོ་དག་གིས་བཀུར་སྟི་རྣམ་པ་མང་པོ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡིད་དུ་འོང་བ་སྙན་ཅིང་གསལ་བའི་སྒྲ་དང་། རྔ་བོ་ཆེ་རྣམ་པ་མང་པོ་དག་དང་། རོལ་མོའི་སྒྲ་དང་། ཕེག་རྡོབ་པ་དང་། རྣམ་པ་ཐ་དད་པའི་གླུ་དང་། གར་དང་། བཞད་གད་དང་། རོལ་མོ་རྣམ་པ་མང་པོ་ཚད་མེད་པས། བསྐལ་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་དཔག་ཏུ་མེད་པ་མང་པོར་བཀུར་སྟི་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །མ་ཕམ་པ་ང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས། ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་བཟུང་བ་དང་། བཀླགས་པ་དང་། ཡི་གེར་བྲི་བ་དང་། རབ་ཏུ་སྟོན་པ་དེས་ངའི་ཕྱིར་ཙན་དན་དམར་པོའི་གཙུག་

“Ajita, know these to be the characteristics of the superior motivation of the noble men or noble women who have aspiration with a superior motivation.

“Moreover, Ajita, I say that those noble ones who have a superior motivation are those who hear this Dharma teaching after the Tathāgata has passed into nirvāṇa and do not reject it, but rejoice in it, let alone those who maintain it and read it.

“Ajita, the noble man or noble woman who makes a text of this Dharma teaching and carries it on their shoulder is carrying the Tathāgata on their shoulder.⁴⁶⁷

“Ajita, that noble man or noble woman does not need to build a stūpa for me, does not need to build a temple, nor do they need to give utensils to the saṅgha of bhikṣus, or medicine when they are ill.

“Why is that? Ajita, that noble man or noble woman will have made an offering to my body, having created a stūpa made of the seven precious materials that is as high as the realm of Brahmā, encircled by a circumambulatory walkway, with parasols upon it, with flags and ringing bells. They will have honored it in many ways with divine and human flowers, perfume, incense, garlands, ointments, powders, cloth, parasols, banners, flags, and flags of victory. For many countless hundreds of thousands of quintillions of eons, they will have honored it with beautiful, melodious, clear sounds of many kinds of kettledrums,⁴⁶⁸ and large kettledrums; the sound of musical instruments and percussion; different kinds of song, dance, and amusements; and countless different kinds of music.

“Ajita, the one who after my passing into nirvāṇa possesses this Dharma teaching and reads it, writes it out, and teaches it,