The Lotus Sūtra 8.28

8.28

དུ་བྱས་ཏེ་རབ་ཏུ་འཆད་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་ཚེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་ལྔ་བཅུ་པ། །གང་གིས་མདོ་འདིའི་ཚིགས་བཅད་གཅིག་མཉན་ཏེ། །ཐོས་ནས་སེམས་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི། །བསོད་ནམས་ཇི་སྙེད་འབྱུང་བ་དེ་ཉོན་ཅིག །གལ་ཏེ་སྦྱིན་བྱེད་མི་ཞིག་བྱུང་གྱུར་ཏེ། །རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་ལ། །གང་སྔར་ང་ཡིས་དཔེ་བྱས་དེ་དག་རྣམས། །དེ་ཀུན་ལོ་ཡང་བརྒྱད་ཅུ་ཚིམ་པར་བྱས། །མགོ་ལ་སྐྲ་དཀར་གཉེར་མ་ཀུན་བྱུང་སྟེ། །དེ་དག་རྒལ་ཉེར་གནས་དེས་མཐོང་ནས། །ཀྱེ་མ་སེམས་ཅན་ཉོན་མོངས་འདི་དག་ཀུན། །ཆོས་ཀྱིས་འདི་དག་རབ་ཏུ་བསྟན་པར་བྱ། །དེ་ཡིས་དེ་རྣམས་ལ་ནི་ཕྱིས་ཆོས་སྨྲས། །མྱ་ངན་འདའ་བའི་ས་ཡང་རབ་ཏུ་བཤད། །སྲིད་པ་ཐམས་ཅད་དབུ་བ་སྨིག་རྒྱུ་འདྲ། །སྲིད་པ་ཀུན་ལ་མྱུར་དུ་ཡིད་བྱུང་བྱོས། །སྦྱིན་པ་བྱེད་པའི་མི་དེའི་གན་ནས་སུ། །སེམས་ཅན་དེ་དག་ཀུན་གྱིས་ཆོས་ཐོས་ནས། །ཟག་པ་ཟད་ཅིང་ཐ་མའི་ལུས་འཛིན་པར། །དུས་གཅིག་དུ་ན་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་གྱུར་ཀྱང་། །གང་ཞིག་བརྒྱུད་དེ་ཚིགས་བཅད་གཅིག་ཐོས་ཤིང་། །རྗེས་སུ་ཡི་རང་བསོད་ནམས་ཇི་སྙེད་པ། །དེ་ཡི་བསོད་ནམས་དེ་བས་ཆེས་མང་སྟེ། །བསོད་ནམས་ཕུང་པོ་སྔ་མས་ཆར་མི་ཕོད། །གང་གིས་བརྒྱུད་དེ་ཚིགས་བཅད་གཅིག་ཐོས་པ། །དེ་ལྟར་དེ་ཡི་བསོད་ནམས་མང་གྱུར་ཏེ། །དེ་དག་མཐའ་ཡས་ཚད་ཀྱང་ཡོང་མེད་ན། །མངོན་སུམ་ཐོས་པ་དེ་ནི་སྨོས་ཅི་དགོས། །གང་དེར་སེམས་ཅན་གཅིག་ལ་འང་སྨྲས་པ་ནི། །བསྐལ་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་དུ་མར་ཡང་། །མདོ་འདི་ཡང་ནི་ཤིན་ཏུ་རྙེད་དཀའ་ཡིས། །སོང་སྟེ་ཆོས་ཉོན་ཅེས་ནི་སྤྲོ་བར་བྱས། །སེམས་ཅན་དེ་དག་དེ་ཡིས་སྤྲོ་བྱས་ནས། །མདོ་འདི་ཡང་ནི་ཡུད་ཙམ་ཉན་བྱེད་པ། །དེ་ཡི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མཉན་པར་གྱིས། །ནམ་ཡང་དེ་ལ་ཁ་ཡི་ནད་མེད་འགྱུར། །དེ་ཡི་ལྕེ་ཡང་ན་བར་གཞར་མི་འགྱུར། །དེ་ཡི་སོ་རྣམས་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །སྔོན་པོ་སེར་པོ་མི་འཐུན་གཞར་མི་འགྱུར། །མཆུ་མི་སྡུག་པར་ཡང་ནི་ཡོང་མི་འགྱུར། །དེ་གདོང་ཡོ་འམ་སྐམ་ཞིང་རིང་བ་མེད། །ནམ་ཡང་སྣ་

Thereupon the Bhagavān spoke these verses:

“Listen to the extent of merit that arises
When someone hears one verse of this sūtra
And is the fiftieth in its transmission from one to another,
And having heard it appreciates it and rejoices. {2}

“As in the parable that I have previously narrated,
There appears a person who is a lord of generosity
Who for eighty years, continually,
Brings satisfaction to a quintillion beings. {3}

“Then, when he sees that they have become old,
Covered in wrinkles, and their hair has turned white
He thinks, ‘Oh, I shall teach the Dharma
To all of these afflicted beings!’ {4}

“He subsequently teaches them the Dharma,
Telling them of the state of nirvāṇa:
‘All existences are like foam and mirages.
Quickly turn your minds away from all existences!’ {5}

“All those beings, having heard the Dharma
Directly from that man of generosity,
Cease their defilements and in that last life of theirs
They all simultaneously attain arhathood. {6}

“The amount of merit that comes from rejoicing
On hearing a single verse that has been passed on from one to another,
That amount of merit is far greater than the merit previously described,
Which does not equal even a fraction of it. {7}

“In that way there is a vast amount of merit
That is limitless, that is beyond measure,
For one who hears one verse that has been passed on,
Let alone someone who has heard it directly from me. {8}

“If someone inspires just one being
By saying, ‘This sūtra is very hard to find,
Even in many quintillions of eons,
So come and listen to the Dharma!’ {9}

“And if that being, having been inspired,
Listens for a moment to this sūtra,
Then hear what are the results of that action:⁴⁷⁵ {10}
They will never have a malady of the mouth,

“Their tongue will never be affected by illness,
They will never lose their teeth,
Which will not be black, yellow, uneven, or crooked,
And they will never have ugly lips. {11}

“Their face will not be crooked, thin, or long,
And they will never have a flat nose.