The Lotus Sūtra 8.5

8.5

བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་སྟེ་རྟག་ཏུ་བཞུགས་མོད་ཀྱི། འདུལ་བའི་དབང་གིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའང་སྟོན་ཏོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་ངས་ད་དུང་ཡང་སྔོན་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་པའི་ཚེའི་ཚད་དུ་ཡང་མ་ཕྱིན་ཏེ། རིགས་ཀྱི་བུ་དག་ངས་ད་དུང་ཡང་བསྐལ་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་དེ་ཉིས་གྱུར་གྱིས་ངའི་ཚེའི་ཚད་ཚང་བར་འགྱུར་རོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་ངས་འདི་ལྟར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་ནི་མི་འདའ་མོད་ཀྱི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་སྨྲས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རིགས་ཀྱི་བུ་དག་ངས་རྣམ་གྲངས་འདིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བར་ཧ་ཅང་ཡང་ཡུན་རིང་དུ་འདུག་ཅིང་རྒྱུན་དུ་མཐོང་ན་སེམས་ཅན་དགེ་བའི་རྩ་བ་མ་བྱས་པ། བསོད་ནམས་དང་བྲལ་བ་དབུལ་པོར་གྱུར་པ་འདོད་པ་ལ་བརྐམ་པ། ལྡོངས་པ། ལྟ་བ་མང་པོའི་དྲ་བས་ཁེབས་པ་རྣམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞུགས་སོ་སྙམ་སྟེ། སླེབས་པར་འཛིན་པའི་འདུ་ཤེས་ཅན་དུ་འགྱུར་ཞིང་རྙེད་པར་དཀའ་བའི་འདུ་ཤེས་མི་སྐྱེད་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བདག་ཅག་དང་ཉེའོ་ཞེས་ཁམས་གསུམ་ནས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་མི་རྩོམ་ཞིང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དཀོན་པར་འདུ་ཤེས་མི་སྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་སྟེ། རིགས་ཀྱི་བུ་དག་དེའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐབས་མཁས་པས། དགེ་སློང་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དག་འབྱུང་བ་ནི་ཤིན་དུ་རྙེད་པར་དཀའོ་ཞེས་ཚིག་དེ་སྐད་གསུང་ངོ་། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་དེ་དག་གིས་བསྐལ་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་མང་པོས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཐོང་བར་འགྱུར་ཡང་སྲིད་མི་འགྱུར་ཡང་སྲིད་དེ། རིགས་ཀྱི་བུ་དག་དེའི་ཕྱིར་ངས་དེ་དག་ལ་དམིགས་པ་བྱས་ཏེ། དགེ་སློང་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་འབྱུང་བ་ནི་རྙེད་པར་དཀའོ་ཞེས་སྨྲས་པས། དེ་དག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དག་འབྱུང་བ་རབ་ཏུ་རྙེད་པར་དཀའ་བར་རིག་ནས་ངོ་མཚར་དུ་འདུ་ཤེས་སྐྱེད་པར་འགྱུར། མྱ་ངན་གྱི་འདུ་ཤེས་སྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མི་མཐོང་ན་ཡང་།

He always remains and does not pass into nirvāṇa, but creates the appearance of passing into nirvāṇa in order to benefit his students.

“Noble ones, I still have an entire lifespan of twice times a hundred thousand quintillion eons. Although I will not pass into nirvāṇa, I state that I am going to pass into nirvāṇa. Why is that? Noble ones, it is in order to ripen beings through this Dharma teaching. If I were not to pass into nirvāṇa and were to remain for a long time, because I would be constantly seen, beings would not create roots of merit. They would become destitute, devoid of merit, indulging in desires, blind, and caught in the net of wrong views. Thinking, ‘The Tathāgata remains,’ they would perceive him as easy to meet⁴⁵⁰ and would not perceive him as difficult to meet. They would think, ‘The Tathāgata is with us,’ and would not be diligently dedicated to escaping from the three realms. They would not view a tathāgata as being rare.

“Therefore, noble ones, the Tathāgata, using skillful method, states, ‘Bhikṣus, it is very difficult to find the appearance of the tathāgatas.’ Why is that? For those beings, it is possible that they may see a tathāgata after many hundred thousands of quintillions of eons, and it is possible that they will not.

“Noble ones, considering this, I say, ‘Bhikṣus, the appearance of a tathāgata is difficult to find,’ so that conceiving that the appearance of a tathāgata is difficult to find they perceive it as a wonder, and they have the understanding that a tathāgata passes into nirvāṇa. When they do not see the Tathāgata,⁴⁵¹