The Lotus Sūtra 9.17

9.17

ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་བརྩམས་ཏེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་ལྡན་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའི་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །མཐུ་ཆེན་ཐོབ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འཇིགས་བསྒྲགས་དབྱངས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དེའི་ཚེའི་ཚད་ནི། བསྐལ་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་ཕྲག་སྟོང་གང་གཱའི་ཀླུང་བཞིའི་བྱེ་མ་སྙེད་དུ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ཀྱང་། བསྐལ་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་སྙེད་དུ་དམ་པའི་ཆོས་གནས་པར་གྱུར་ཏོ། །བསྐལ་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་གླིང་བཞིའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་སྙེད་དུ་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་གནས་པར་གྱུར་ཏོ། །མཐུ་ཆེན་ཐོབ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཆེར་འབྱུང་བ་དེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འཇིགས་བསྒྲགས་དབྱངས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དེ། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དམ་པའི་ཆོས་དང་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ཡང་མེད་པར་གྱུར་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འཇིགས་བསྒྲགས་དབྱངས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་གཞན་ཡང་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་ངོ་། །མཐུ་ཆེན་ཐོབ་དེ་ལྟ་བུ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་ཆེར་འབྱུང་བའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དེར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འཇིགས་བསྒྲགས་དབྱངས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་བྱུང་ངོ་། །མཐུ་ཆེན་ཐོབ་ཐ་དད་དུ་གནས་པའི་བསྐལ་པ་ལ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཆེར་འབྱུང་བ་དེར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་འཇིགས་བསྒྲགས་དབྱངས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐོག་མར་གང་བྱུང་བའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་

bhikṣuṇīs, upāsakas, and upāsikās who possess such a sūtra as this, will experience the undesirable result ripening from that, which is that they will be unable to speak words. Whoever possesses such a sūtra as this, reads it, studies it, teaches it, and teaches it extensively to others will have the desirable result ripening from that, which is, as I have said before, that they will attain purified eyes, nose, ears, tongue, body, and mind.

“Mahā­sthāma­prāpta, in the past, in a time gone by, countless, innumerable, incalculable, vast asaṃkhyeya eons ago, at that time, in that era, in the Vinirbhoga eon, in the world realm Mahāsaṃbhavā, there appeared in the world the tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened buddha, the one with perfect wisdom and conduct, the sugata, the knower of the world, the unsurpassable guide who tamed beings, the teacher of gods and humans, the buddha, the bhagavān named Bhīṣma­garjita­svara­rāja.

“Mahā­sthāma­prāpta, the bhagavān, the tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened buddha Bhīṣma­garjita­svara­rāja, in that world realm Mahāsaṃbhavā, taught the Dharma before the world with its devas, humans, and asuras in this way: To the śrāvakas he taught the Dharma conjoined with the four truths of the āryas, and nirvāṇa as the ultimate goal, as well as the process of dependent origination, in order that they might transcend birth, aging, sickness, death, misery, lamentation, suffering, unhappiness, and distress.⁴⁹⁰ To the bodhisattva mahāsattvas he taught the Dharma that commences with the highest, complete enlightenment conjoined with the six perfections, and concludes with omniscient wisdom.

“Mahā­sthāma­prāpta, the bhagavān, the tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened buddha Bhīṣma­garjita­svara­rāja’s lifespan was a hundred thousand quintillion eons, as numerous as the grains of sand in four Ganges Rivers. After he passed into nirvāṇa, his Dharma remained for hundreds of thousands of quintillions of eons, as numerous as the atoms in Jambudvīpa. The outer form of his Dharma remained for hundreds of thousands of quintillions of eons, as numerous as the atoms in four continents.

“Then, Mahā­sthāma­prāpta, after both the Dharma and the outer form of the Dharma of the bhagavān, the tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened buddha Bhīṣma­garjita­svara­rāja, who had passed into nirvāṇa, had ceased to exist, another tathāgata, arhat, perfectly enlightened buddha Bhīṣma­garjita­svara­rāja appeared in the world realm Mahāsaṃbhavā.

“Mahā­sthāma­prāpta, in that way, one after another, there appeared two million quintillion tathāgatas, arhats, perfectly enlightened buddhas named Bhīṣma­garjita­svara­rāja in the world realm Mahāsaṃbhavā.

“Mahā­sthāma­prāpta, in the Vinirbhoga eon, in the world realm Mahāsaṃbhavā, when the bhagavān who was the first tathāgata, arhat, perfectly enlightened buddha, one with perfect wisdom and conduct, sugata, knower of the world, unsurpassable guide who tamed beings, teacher of gods and humans, buddha, bhagavān named Bhīṣma­garjita­svara­rāja had passed into nirvāṇa,