Samadhicakra 2

2

རྣམ་པར་འཇིག་པ་མེད་པ་དང་། སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྐོར་རོ། །ངས་ནི་འདི་ལྟར་ཆོས་གང་ཡང་མ་བཤིག །མ་བསྐྱེད་པ་དེ་ལྟར་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མཁྱེན་བཞིན་དུ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །འཇམ་དཔལ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཤེས་སམ། གསོལ་པ། གལ་ཏེ་བདག་གིས་དམིགས་ན་འཚལ་ལགས་སོ། །བཀའ་སྩལ་པ། འཇམ་དཔལ་ཁྱོད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་གང་ལ་སྤྱོད་པ་ཤེས་སམ། གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇིག་རྟེན་ན་སྒྱུ་མ་སྤྲུལ་པའི་མི་གང་ཁོ་ན་ལ་སྤྱོད་པ་དེ་ལ་སྤྱོད་པས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇིག་རྟེན་ཞེས་བགྱི་བ་ནི་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆོས་གསན་པར་ནི་བཞེད་ཀྱི། ཁྱོད་སྤོབས་པར་གྱིས་ཤིག །གསོལ་པ། ཅི་ལས་བརྩམས་ཏེ་སྤོབས་པར་བགྱིད་པ་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ། འཇམ་དཔལ་ཁྱོད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་རྩོམས་ཤིག །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་བདག་གིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མ་ལགས་པའི་ཆོས་དེ་བདག་གིས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ལགས་སོ། །བཀའ་སྩལ་པ། མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་རྣམས་རབ་ཏུ་སྐྲག་པར་འགྱུར་རོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་སྐྲག་པར་གྱུར་ན། དེའི་སླད་དུ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་སྐྲག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་། མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་གཉིས་གཅིག་ཅིང་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། འཇམ་དཔལ་ཁྱོད་ནི་རྡོ་རྗེའི་གཞི་ཡིན་ནོ། །འཇམ་དཔལ་གྱིས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་ཕྱེད་ཅིང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་ན་རྡོ་རྗེའི་གཞི་ལགས་སོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་རྡོ་རྗེའི་གཞི་ཞེས་བགྱི་ན་སེམས་ཅན་མ་མཆིས་པ་དང་། དངོས་པོ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་རྡོ་རྗེའི་གཞི་ལགས་སོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་ལགས་པའི་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ནི་མ་མཆིས་པ་ལགས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་མཐའ་གང་ལགས་པ་དེ་ནི་ཚུར་མཆི་བ་དང་། ཕར་མཆི་བ་མ་མཆིས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟ་བུའི་མཐའ་ཅན་གྱི་དོན་ལ་གནས་ནས་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །དབེན་པ་སྟེན་

I have taught that in this way no phenomenon whatsoever has been destroyed or produced in the state of unsurpassed, perfect, and complete awakening.”¹⁵

Then, though he already knew the answer, the Blessed One asked the Youthful Mañjuśrī, “Mañjuśrī, do you know the sphere of phenomena?”

“I know it if I focus on it,” replied Mañjuśrī.

The Blessed One asked, “Mañjuśrī, do you know the world that is experienced?”

“Blessed One, the world is merely that which is experienced by people who are illusory apparitions.¹⁶ Blessed One, that which is called ‘the world’ is essentially a nonexistent thing.”

The Blessed One said, “The Tathāgata wishes to hear the Dharma. Demonstrate your inspired speech!”

Mañjuśrī asked, “With what should I begin to demonstrate my inspired speech?”

“Begin with the sphere of phenomena, Mañjuśrī,” replied the Blessed One.

“Blessed One, I do not see any phenomenon that is not the sphere of phenomena.”¹⁷

“Those who have unfounded pride will be afraid,” said the Blessed One.

“Blessed One,” replied Mañjuśrī, “if the very limit of reality is afraid, then those who have unfounded pride will be afraid. Why? Because the very limit of reality and those who have unfounded pride are one and the same, and indistinguishable.”

“Mañjuśrī,” said the Blessed One, “you are a vajra basis.”

“Blessed One,” said Mañjuśrī, “since all phenomena are indivisible and inconceivable, they too are vajra bases. Why are they said to be vajra bases? Because sentient beings do not exist and things do not exist, they too are vajra bases.¹⁸

“Blessed One, such a very limit of reality does not exist. Whatever is such a limit neither comes nor goes. Blessed One, dwelling on the meaning of having such a limit, one meditates on the meaning of the absence of an intrinsic nature, keeps to remote places, and abandons distractions.”