Samadhirajasutra 1.17-18

1.17

བོ་ནི། །རྒྱ་མཚོ་ཀུན་གྱི་བྱེ་མ་དེ་སྙེད་ཡོད། །མགོ་བོ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ། །དེ་སྙེད་ལྕེ་ཡང་མགོ་བོ་ཀུན་ལ་ཡོད། །དེ་དག་ཀུན་གྱིས་ཏིང་འཛིན་འདི་ལས་གང་། །ཚིགས་བཅད་འཛིན་འདིའི་ཕན་ཡོན་བརྗོད་ཀྱང་ནི། །ཅུང་ཟད་ཡོངས་སུ་བརྗོད་པར་མི་འགྱུར་ན། །གང་གིས་བསླབས་ཤིང་གཟུང་བ་ཅི་ཞིག་སྨོས། །ཏིང་འཛིན་བལྟ་དཀའ་ཞི་བ་གང་འཛིན་པ། །སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བླངས་ཤིང་སྤྱོད་པ་དག །དེ་ལ་ལྷ་དང་ལྷ་མིན་གནོད་སྦྱིན་སྨོན། །རྒྱལ་པོ་དག་ཀྱང་ཕྱི་བཞིན་འབྲང་བར་བྱེད། །ཏིང་འཛིན་ཞི་བ་རྙེད་དཀའ་གང་འཛིན་པ། །རྒྱལ་བ་དག་གིས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བར་འགྱུར། །ལྷ་དང་ཀླུ་རྣམས་རྟག་ཏུ་རྗེས་སུ་འབྲང་། །ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བས་དེ་ཡི་གཟི་མི་བཟོད། །ཏིང་འཛིན་ཞི་བ་འདི་ནི་གང་འཛིན་པ། །དེ་ཡི་སྤོབས་པ་དག་ནི་མཐའ་ཡས་འགྱུར། །མདོ་སྡེ་དག་ནི་སྟོང་རྣམས་རབ་སྟོན་ཀྱང་། །དེ་ལ་ནམ་ཡང་རྒྱུན་ནི་འཆད་མི་འགྱུར། །གང་རྣམས་མི་བཟད་ཆེན་པོའི་ཕྱི་དུས་ན། །ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ཐོས་ནས་འཛིན་པ་རྣམས། །སངས་རྒྱས་འདྲེན་པ་སྣང་བ་དཔག་མེད་དང་། །བདེ་ལྡན་འཇིག་རྟེན་ཁམས་ཀྱང་མཐོང་བར་འགྱུར། །ཕན་ཡོན་འདི་དག་རབ་ཏུ་བསྟན་མཛད་ནས། །ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ང་འདས་ཕྱི་མའི་ཚེ། །ཏིང་འཛིན་རྣམ་པར་དག་པ་འདི་ཟུང་ཞེས། །རང་བྱུང་སྟོན་པ་བདག་ཉིད་གསོལ་བ་འདེབས། །ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་གང་འདས་སངས་རྒྱས་དང་། །གང་རྣམས་མ་བྱོན་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཡི། །རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་ཏིང་འཛིན་འདི་བསླབས་ནས། །བྱང་ཆུབ་རྡུལ་བྲལ་འདུས་མ་བྱས་པ་རྟོགས། །སཱ་ལའི་དབང་པོའི་རྒྱལ་པོའི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པའོ།། །།དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཟླ་འོད་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། །གཞོན་ནུ་དེ་ལྟ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་ཡང་དག་པར་བསྟན་པ་དང་། དོན་དང་འབྲུ་ཡོངས་སུ་མི་ཟད་པར་བྱ་བ་དང་བདག་གི་ཚིག་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གཟུང་ཞིང་འབྱུང་བར་འདོད་ན། གཞོན་ནུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེས་

And more, to the number of sand grains in the Ganges,
Residing on Vulture Peak Mountain
And teaching this supreme samādhi, this peace. {12}

“All of them had the name Śākyaṛṣabha.
All of their sons were named Rāhula.
All their attendants were named Ānanda.
All were mendicants from places named Kapilavastu.¹⁹⁰ {13}

“Their principal two students¹⁹¹ were Kolita and Śāriputra,
The names of all the saviors were the same,
The names of their worlds were the same,
And they all appeared in a time of degeneration. {14}

“While I practiced this bodhisattva conduct,
I honored all those lords of men.
While I longed for this samādhi,
There was nothing I did not offer to the jinas. {15}

“This samādhi is attained through practicing.
Its practice has been taught in many forms.
This samādhi is not difficult to attain
For those who are established in all good qualities. {16}

“This samādhi is not difficult to attain
For those who do not grasp pleasures, who have no cravings,¹⁹²
Who have no attachment to family, and are without envy,
Who are continually kind, and are without anger. {17}

“This samādhi is not difficult to attain
For those who do not desire honor or gain,
Whose subsistence is pure, who have nothing,
Whose conduct is pure, and who are without fear. {18}

“This samādhi is not difficult to attain
For those who are diligent, without lassitude,
And who are inclined to solitude, established in purification,
And continually remain in the patience of selflessness. {19}

“This samādhi is not difficult to attain
For those who are not agitated, who have a well-tamed mind,
Who remain within the conduct of mendicants and bodhisattvas,¹⁹³
And who are predisposed toward generosity and are without miserliness. {20}

“The primary and secondary signs, the eighteen qualities of a buddha,
The strengths, and the fearlessnesses that have been described by the Guide
Will not be difficult to attain for one
Who maintains this samādhi of peace. {21}

“If all the beings that a buddha can see
Were simultaneously to attain buddhahood,
And the length of each of their lives
Were to be countless tens of thousands of millions of eons, {22}

“And if each of them were to have heads

As numerous as the grains of sand in the ocean,
And if within each head there were tongues
As numerous as the number of heads, {23}

“And if all their voices were to describe the benefit
Of possessing one verse from this samādhi,
They would not be able to describe even a fraction of it,
Let alone describe the benefit of studying it, or of possessing it. {24}

“Whoever has accomplished the practice and developed qualities
Will be adored by devas, asuras, and yakṣas.
The ones who maintain the samādhi of peace, difficult to attain,
Will have kings as their attendants. {25}

“The ones who maintain the samādhi of peace that is difficult to attain
Will be in the care of the jinas.
They will always be attended by devas and nāgas
And opponents will not be able to withstand their brilliance. {26}

“The ones who maintain the samādhi of peace
Will have infinite eloquence.¹⁹⁴
They will teach countless¹⁹⁵ thousands of sūtras
Without the slightest interval. {27}

“Those in the future time of great terrors
Who hear this samādhi and keep it
Will see the guide, Buddha Amitābha,
And also the realm of Sukhāvatī. {28}

“I have revealed these benefits
And I, the self-arisen Teacher, request
That you uphold this pure samādhi
In the time after I have passed into nirvāṇa. {29}

“The buddhas who have passed into nirvāṇa,
Those who will come in the future and those who have appeared now,¹⁹⁶
All those jinas realize unstained, noncomposite enlightenment
Through the practice of this samādhi.” {30}

Chapter 3

Praise of the Buddha’s Qualities

Then the Bhagavān said to the youth Candraprabha, “Young man, therefore, if bodhisattva mahāsattvas wish to teach the buddha qualities as described by the Tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened Buddha, without any loss of meaning or words, and for all their words to come forth as those of the Buddha, then those bodhisattva mahāsattvas, young man,

1.18

སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་གཟུང་བར་བྱ། །ཀུན་ཆུབ་པར་བྱ། བཅང་བར་བྱ། བཀླག་པར་བྱ། རབ་ཏུ་གདོན་པར་བྱ། ལུང་མནོད་པར་བྱ། ཁ་ཏོན་དུ་བྱ། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་སྒོམ་པས་བསྒོམ་པར་བྱ། མང་དུ་བྱ་གཞན་དག་ལ་ཡང་རྒྱ་ཆེར་རབ་ཏུ་བསྟན་པར་བྱའོ། །གཞོན་ནུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གཞོན་ནུ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དགོན་པ་ན་འདུག་ཀྱང་རུང་། ཤིང་དྲུང་ན་འདུག་ཀྱང་རུང་། བླ་གབ་མེད་པ་ན་འདུག་ཀྱང་རུང་། ཁྱིམ་སྟོང་པ་ན་འདུག་ཀྱང་རུང་འདི་ལ་ཡང་དག་པར་སློབ་སྟེ། འདི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ནི་མེད་པ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ནི་བསོད་ནམས་དག་གི་རྒྱུ་འཐུན་པ། དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཆུད་མི་ཟ་བ། བཟོད་པས་བརྒྱན་པ། བསོད་ནམས་ཀྱི་གཏེར་རྣམས་ཀྱི་གཞི། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྤྲས་པ། མཚན་གྱི་མེ་ཏོག་རྒྱས་པ། སྤྱོད་ཡུལ་རན་པར་འཐུན་པ། མཐོང་ན་མི་འཐུན་པ་མེད་པ། དད་པས་མོས་པ་རྣམས་མངོན་པར་དགའ་བ། ཤེས་རབ་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པ། སྟོབས་རྣམས་ལ་རྫི་བ་མེད་པ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོན་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཡབ། འཕགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལས་དང་པོ་པ་རྣམས་ཀྱི་དེད་དཔོན། ཡེ་ཤེས་དཔག་ཏུ་མེད་པ། སྤོབས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ། གསུང་རྣམ་པར་དག་པ། དབྱངས་སྙན་པ། སྐུ་བྱད་བལྟ་བས་ཆོག་མི་ཤེས་པ། སྐུ་མཚུངས་པ་མེད་པ། འདོད་པ་དག་གིས་མ་གོས་པ། གཟུགས་དག་གིས་ཉེ་བར་མ་གོས་པ། གཟུགས་མེད་པ་དག་དང་མ་འདྲེས་པ། ཕུང་པོ་དག་ལས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། ཁམས་རྣམས་དང་མི་ལྡན་པ། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་བསྡམས་པ། མདུད་པ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་བཅད་པ། ཡོངས་སུ་གདུང་བ་

should, for the sake of all beings, obtain¹⁹⁷ this samādhi, understand¹⁹⁸ it, preserve it,¹⁹⁹ recite it to others,²⁰⁰ promote it,²⁰¹ proclaim it,²⁰² chant it,²⁰³ meditate on it with unadulterated²⁰⁴ meditation, promulgate it,²⁰⁵ and make it widely known to others.²⁰⁶

“Young man, what are the buddha qualities of a tathāgata?

“Young man, bodhisattva mahāsattvas, whether in solitude, at the foot of a tree, in the open air, or in an empty building, should learn well the following.

“The Bhagavān is thus: a tathāgata, an arhat, a fully enlightened buddha, one with perfect wisdom and conduct,²⁰⁷ a sugata, one who knows the world’s beings, an unsurpassable guide who tames beings, a teacher of devas and humans, a buddha, a bhagavān.

“The Tathāgata is the natural result of merit. He is the inevitable result of roots of merit. He is adorned by patience. He is the manifestation²⁰⁸ of a treasure of merit. He is beautified by the excellent primary signs of a great being. He has the blossomed²⁰⁹ flowers of the secondary signs of a great being. He is exemplary in his conduct. His appearance is never disagreeable. He brings joy to those motivated by faith. He is invincible in his wisdom. He has the invulnerability of the strengths. He is the teacher of all beings. He is the father of all bodhisattvas. He is the king of all noble individuals. He is the caravan leader for those beginning on their journey. He is immeasurable in his wisdom. He is inconceivable²¹⁰ in his eloquence. He is pure in his voice. He is delightful in his speech. He is lovely in his physical form. He is unequaled in body. He is unstained by the desire realm. He is unsullied by the form realm. He is unadulterated by the formless realm. He is free from suffering.²¹¹ He is liberated from the skandhas. He is separated from the dhātus. He has restrained²¹² the āyatanas. He has cut through the knots.²¹³ He is free from torment.²¹⁴