Samadhirajasutra 1.18

1.18

སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་གཟུང་བར་བྱ། །ཀུན་ཆུབ་པར་བྱ། བཅང་བར་བྱ། བཀླག་པར་བྱ། རབ་ཏུ་གདོན་པར་བྱ། ལུང་མནོད་པར་བྱ། ཁ་ཏོན་དུ་བྱ། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་སྒོམ་པས་བསྒོམ་པར་བྱ། མང་དུ་བྱ་གཞན་དག་ལ་ཡང་རྒྱ་ཆེར་རབ་ཏུ་བསྟན་པར་བྱའོ། །གཞོན་ནུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གཞོན་ནུ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དགོན་པ་ན་འདུག་ཀྱང་རུང་། ཤིང་དྲུང་ན་འདུག་ཀྱང་རུང་། བླ་གབ་མེད་པ་ན་འདུག་ཀྱང་རུང་། ཁྱིམ་སྟོང་པ་ན་འདུག་ཀྱང་རུང་འདི་ལ་ཡང་དག་པར་སློབ་སྟེ། འདི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ནི་མེད་པ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ནི་བསོད་ནམས་དག་གི་རྒྱུ་འཐུན་པ། དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཆུད་མི་ཟ་བ། བཟོད་པས་བརྒྱན་པ། བསོད་ནམས་ཀྱི་གཏེར་རྣམས་ཀྱི་གཞི། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྤྲས་པ། མཚན་གྱི་མེ་ཏོག་རྒྱས་པ། སྤྱོད་ཡུལ་རན་པར་འཐུན་པ། མཐོང་ན་མི་འཐུན་པ་མེད་པ། དད་པས་མོས་པ་རྣམས་མངོན་པར་དགའ་བ། ཤེས་རབ་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པ། སྟོབས་རྣམས་ལ་རྫི་བ་མེད་པ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོན་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཡབ། འཕགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལས་དང་པོ་པ་རྣམས་ཀྱི་དེད་དཔོན། ཡེ་ཤེས་དཔག་ཏུ་མེད་པ། སྤོབས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ། གསུང་རྣམ་པར་དག་པ། དབྱངས་སྙན་པ། སྐུ་བྱད་བལྟ་བས་ཆོག་མི་ཤེས་པ། སྐུ་མཚུངས་པ་མེད་པ། འདོད་པ་དག་གིས་མ་གོས་པ། གཟུགས་དག་གིས་ཉེ་བར་མ་གོས་པ། གཟུགས་མེད་པ་དག་དང་མ་འདྲེས་པ། ཕུང་པོ་དག་ལས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། ཁམས་རྣམས་དང་མི་ལྡན་པ། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་བསྡམས་པ། མདུད་པ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་བཅད་པ། ཡོངས་སུ་གདུང་བ་

As numerous as the grains of sand in the ocean,
And if within each head there were tongues
As numerous as the number of heads, {23}

“And if all their voices were to describe the benefit
Of possessing one verse from this samādhi,
They would not be able to describe even a fraction of it,
Let alone describe the benefit of studying it, or of possessing it. {24}

“Whoever has accomplished the practice and developed qualities
Will be adored by devas, asuras, and yakṣas.
The ones who maintain the samādhi of peace, difficult to attain,
Will have kings as their attendants. {25}

“The ones who maintain the samādhi of peace that is difficult to attain
Will be in the care of the jinas.
They will always be attended by devas and nāgas
And opponents will not be able to withstand their brilliance. {26}

“The ones who maintain the samādhi of peace
Will have infinite eloquence.¹⁹⁴
They will teach countless¹⁹⁵ thousands of sūtras
Without the slightest interval. {27}

“Those in the future time of great terrors
Who hear this samādhi and keep it
Will see the guide, Buddha Amitābha,
And also the realm of Sukhāvatī. {28}

“I have revealed these benefits
And I, the self-arisen Teacher, request
That you uphold this pure samādhi
In the time after I have passed into nirvāṇa. {29}

“The buddhas who have passed into nirvāṇa,
Those who will come in the future and those who have appeared now,¹⁹⁶
All those jinas realize unstained, noncomposite enlightenment
Through the practice of this samādhi.” {30}

Chapter 3

Praise of the Buddha’s Qualities

Then the Bhagavān said to the youth Candraprabha, “Young man, therefore, if bodhisattva mahāsattvas wish to teach the buddha qualities as described by the Tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened Buddha, without any loss of meaning or words, and for all their words to come forth as those of the Buddha, then those bodhisattva mahāsattvas, young man,

should, for the sake of all beings, obtain¹⁹⁷ this samādhi, understand¹⁹⁸ it, preserve it,¹⁹⁹ recite it to others,²⁰⁰ promote it,²⁰¹ proclaim it,²⁰² chant it,²⁰³ meditate on it with unadulterated²⁰⁴ meditation, promulgate it,²⁰⁵ and make it widely known to others.²⁰⁶

“Young man, what are the buddha qualities of a tathāgata?

“Young man, bodhisattva mahāsattvas, whether in solitude, at the foot of a tree, in the open air, or in an empty building, should learn well the following.

“The Bhagavān is thus: a tathāgata, an arhat, a fully enlightened buddha, one with perfect wisdom and conduct,²⁰⁷ a sugata, one who knows the world’s beings, an unsurpassable guide who tames beings, a teacher of devas and humans, a buddha, a bhagavān.

“The Tathāgata is the natural result of merit. He is the inevitable result of roots of merit. He is adorned by patience. He is the manifestation²⁰⁸ of a treasure of merit. He is beautified by the excellent primary signs of a great being. He has the blossomed²⁰⁹ flowers of the secondary signs of a great being. He is exemplary in his conduct. His appearance is never disagreeable. He brings joy to those motivated by faith. He is invincible in his wisdom. He has the invulnerability of the strengths. He is the teacher of all beings. He is the father of all bodhisattvas. He is the king of all noble individuals. He is the caravan leader for those beginning on their journey. He is immeasurable in his wisdom. He is inconceivable²¹⁰ in his eloquence. He is pure in his voice. He is delightful in his speech. He is lovely in his physical form. He is unequaled in body. He is unstained by the desire realm. He is unsullied by the form realm. He is unadulterated by the formless realm. He is free from suffering.²¹¹ He is liberated from the skandhas. He is separated from the dhātus. He has restrained²¹² the āyatanas. He has cut through the knots.²¹³ He is free from torment.²¹⁴