Samadhirajasutra 1.20

1.20

ནས། རྒྱལ་བའི་མཆོད་རྟེན་དག་ལ་ང་ཡིས་ཕུལ། །འཁོར་གྱི་ནང་དུ་རི་མོ་བསྐྱེད་ནས་ཀྱང་། །དེ་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ངས་བྱིན་ཏེ། །ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་བྱིན་པས་ང་གྲགས་སྙམ། །ང་ལ་ནམ་ཡང་དེ་འདྲའི་སེམས་མ་སྐྱེས། །སྡུག་པའི་མཆོག་བྱིན་བདག་ཉིད་སྤྱད་པར་ནི། །དེ་སྙམ་ཆགས་པ་ང་ལ་ཡོང་མ་བྱུང་། །སྦྱིན་པའི་ཆོས་ནི་མང་དུ་ངས་བྱིན་ཏེ། །རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ངས་ཐོབ་སྙམ། །སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་དག་ཀྱང་ངས་སྔོན་བསྒྲུབས། །ནགས་མཆོག་སྒྲ་ཉུང་རྟག་ཏུ་གནས་བྱས་ཏེ། །ཐམས་ཅད་དུས་སུ་སྙིང་རྗེ་མང་བར་གྱུར། །རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ངས་ཐོབ་སྙམ། །བྱམས་ཤིང་འཇམ་ལ་འགེད་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན། །ཐོས་པ་འཛིན་ཅིང་བཞིན་འཛུམ་ཚིག་ཀྱང་འཇམ། །ཤིན་ཏུ་ཚིག་སྙན་མང་པོ་ཀུན་ཀྱང་དགའ། །ང་ལ་སྐྱེ་བོ་ཀུན་ལྟ་ངོམས་མི་འགྱུར། །སེར་སྣ་ཅན་དུ་སྐད་ཅིག་མ་གྱུར་ཏེ། །སྲིད་པ་མང་པོར་ནམ་ཡང་སེར་སྣ་མེད། །རྟག་ཏུ་བསོད་སྙོམས་དག་ལ་ང་དགའ་སྟེ། །མགྲོན་དུ་བོས་པ་ཐམས་ཅད་མ་ལུས་སྤངས། །འདི་ལས་རྩ་བཞི་ཚིགས་བཅད་གཅིག་བཟུང་ན། །མང་དུ་ཐོས་ཤིང་ཐོས་པ་འཛིན་པར་འགྱུར། །དེས་ནི་ང་ལ་བླ་ན་མེད་པ་ཡི། །དད་པའི་མཆོག་བསྐྱེད་རྟག་ཏུ་བཀུར་སྟི་བྱས། །ངས་ནི་ཏིང་འཛིན་ཞི་མཆོག་འདི་ཚོལ་ཕྱིར། །རྣམ་པར་འདྲེན་ལ་མཆོད་པ་མང་པོ་བྱས། །སྦྱིན་པ་རྣམ་པ་མང་པོ་མཐའ་ཡས་བྱིན། །དེ་བཞིན་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་ཀྱང་ཡུན་རིང་བསྲུངས། །འཇིག་རྟེན་ཁམས་ཡངས་སྣ་ཚོགས་མཐའ་ཡས་པ། །ནོར་བུ་རིན་ཆེན་བཀང་སྟེ་སྦྱིན་བྱིན་པས། །ཏིང་འཛིན་འདི་ལས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་བཟུང་ན། །དེ་བས་བསོད་ནམས་འདི་ནི་རྒྱ་ཆེར་འཕགས། །བསྐལ་པ་མཐའ་ཡས་དཔག་མེད་མང་པོར་ཡང་། །མེ་ཏོག་མང་པོ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དང་། །དེ་བཞིན་སྤོས་རྣམས་ཡིད་འོང་རྒྱ་ཆེ་བ། །བསོད་ནམས་འདོད་ཕྱིར་རྒྱལ་བ་མཆོད་པ་དང་། །བསྐལ་པ་མཐའ་ཡས་དཔག་མེད་མང་པོར་ནི། །སིལ་སྙན་མང་པོ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དང་། །དེ་བཞིན་སྣང་གསལ་ཞལ་ཟས་ན་བཟའ་ཡིས། །བསོད་ནམས་འདོད་ཕྱིར་རྒྱལ་བ་མཆོད་པ་བས། །རང་བྱུང་རྒྱལ་བ་ཆོས་རྗེར་བདག་གྱུར་ཅེས། །མི་གང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་

He is released from craving.²¹⁵ He has crossed over the great river. He is complete in his wisdom. He is established in the wisdom of the buddha bhagavāns of the past, future, and present. He does not remain in nirvāṇa. He resides at the summit of existence. He is on the level of seeing all beings. Young man, those are the buddha qualities of a tathāgata. ²¹⁶

“If bodhisattva mahāsattvas who possess these buddha qualities and their praise,²¹⁷ and who have continuous confidence of speech based upon this samādhi, teach correctly the buddha qualities and praises of the Tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened Buddha, there will be no loss of meaning or words and all their words will come forth as those of the Buddha.”

Then at that time the Bhagavān, in order to make the meaning clear, gave a detailed teaching by chanting the following extensive verses to the youth Candraprabha.²¹⁸

“It would not be easy to recite all the praises of the jinas
Even if one were to speak for many thousands of eons;
And the jinas attained their qualities
Through seeking this supreme samādhi of peace. {1}

“In the past, when I sought this supreme samādhi of peace
With a mind that was indefatigable,
I gave away a maiden adorned in jewelry,
Who was perfectly beautiful and desirable. {2}

“In the past, when I sought this supreme samādhi of peace
With a mind that was indefatigable,
I gave away male and female servants, riches and grain,
And also jewels, pearls, gold, and silver. {3}

“When I sought this supreme samādhi of peace
In the past, I gave to the guides
Various kinds of precious jewels, strings of pearls,
Beautiful clothes, and necklaces of conch and gold. {4}

“In countless, endless millions²¹⁹ of eons
I developed the highest supreme aspiration,

And gave the best of perfumes and summer flowers
To the caityas of the jinas. {5}

“Through my giving the gift of the Dharma²²⁰
I developed a pleasing following;
But the thought did not arise in my mind
Of gaining renown through giving the gift of the Dharma. {6}

“I never felt any reluctance to give away
The loveliest things that gave me pleasure.
I gave the gift of Dharma numerous times,²²¹
And always my thoughts were of attaining buddha wisdom.²²² {7}

“In the past, to attain the qualities of this training,
I remained always in excellent, quiet forests.
I had immense compassion throughout that time
And always my thoughts were of attaining buddha wisdom. {8}

“I had a distinct conduct²²³ that was gentle and sweet,
A smiling face, the memory of what I had heard, and affectionate speech.
My very sweet words were beloved by many
And all beings never had enough of looking at me. {9}

“I did not have any stinginess²²⁴ for even a moment.
Throughout myriad existences I had no envy.²²⁵
I was always completely satisfied by alms.
I offered²²⁶ everything and left no remainder. {10}

“Those who remember just one four-line verse from this
Become very learned and remember all they have heard.
Through it the highest, perfect faith²²⁷ arose in me
And I always honored it. {11}

“I longed for the supreme peace of this samādhi
And made many offerings to the guides.
I gave to them an endless variety of gifts
And this maintained my correct conduct for a long time.²²⁸ {12}

“From remembering one verse from this samādhi
The merit will be vastly greater
Than from endlessly offering numerous, various worlds
That are all filled with precious jewels. {13}

“If those wishing for merit
Were to offer to the jinas²²⁹
Whatever flowers and incense exist
For numerous, countless, endless eons, {14}

“And if those wishing for merit
Were to offer to the jinas
Every kind of music, light, food, and clothing
For numerous, countless, endless eons, {15}

“A person who develops the aspiration to enlightenment,