Samadhirajasutra 13.1

13.1

སྐྱབས་སུ་མཆི།། །།འཕགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོའི་མདོ། བམ་པོ་བཅུ་གསུམ་པ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དཔའ་བས་བྱིན་གྱིས་ཆོས་སྨྲ་བ་མེ་ཏོག་ཟླ་མཛེས་བསད་དེ་ཤི་བའི་ལུས་ཀྱི་མདོག་མ་གྱུར་པར་ས་ལ་འགྱེལ་ཅིང་འདུག་པ་མཐོང་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཞིང་ཡིད་མི་བདེ་སྟེ་འགྱོད་ཅིང་མྱོས་པར་གྱུར་ནས་དེའི་ཚེ་ཆོ་ངེས་རབ་ཏུ་ཆེར་བཏབ་པོ། །ཆོས་སྨྲ་བ་མེ་ཏོག་ཟླ་མཛེས་དེ་ལ་ཡང་འདི་ལྟ་བུར་ཡང་དག་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་བསྟོད་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་སྨྲས་སོ། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོར་འཕགས་པའི་དགེ་འདུན་གྱིས། །ཁྱོད་ལ་རྣམ་པ་མང་པོ་བསྒོ་བ་བགྱིས། །ཁྱོད་ཀྱི་སྲོག་གི་བར་ཆད་བྱུང་ང་རེ། །རིན་ཆེན་ལྡན་པར་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་མ་བཞུད། །ཁྱོད་ཀྱིས་དགེ་སློང་དགེ་འདུན་ཚིག་མ་བཟུང་། །མགོན་པོ་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ནི་ཅི་སླད་བྱོན། །ཁྱོད་ནི་གང་གི་དོན་དུ་བྱོན་པ་ཡི། །དོན་དེ་སྒྲོན་མ་མཛད་པ་མཛད་དུ་གསོལ། །ལྷ་རྫས་མྱུ་གུ་སྣ་ཚོགས་བརྒྱན་པའི་ས། །གཟུགས་བཟང་གཟུགས་འབར་ཤིང་ལྗོན་མང་པོས་དཀྲིགས། །གྲུབ་པའི་རིག་འཛིན་གནོད་སྦྱིན་མཆོག་གིས་བསྲུངས། །ལྷ་རྣམས་ཞུགས་ཤིང་བྱ་རྒྱལ་སྒྲ་ཡང་སྒྲོག །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་སངས་རྒྱས་རྟག་བཞུགས་པ། །ནགས་ཚལ་དམ་པ་དགའ་བ་

Gentle one, explain to me today
The reason why you came here. {iv}

“ ‘When I have heard your words, I will fulfill your command.
Son of the Buddha, arise and give me your instruction.
Alas, what shall I do, god of gods,
I am helpless and go to you for refuge! {v}

“ ‘Alone like a lion, the king of animals,
You left your pride,¹²⁶³ a supreme saṅgha of bhikṣus,
And with compassion for endless beings,
With no regard for your own life, you came here. {vi}

“ ‘I was overcome with desire and envy
And had this hero cut into pieces.
Now your entire saṅgha of bhikṣus
Has come to the capital in order to see you. {vii}

“ ‘That which I, terrified, request of you,
It is a request that is worthy to be fulfilled.¹²⁶⁴
Puṣpacandra, I pray you free me from fear
And that you rise like the moon when it is full. {viii}

“ ‘Dharmabhāṇaka who is liberated from anger,
Lord of beings, bestow this favor on me.
Today, bestow this one favor on me:
I pray that you arise, shining like the sun. {ix}

“ ‘I have committed an evil, sinful act.
I have slain the supreme dharmabhāṇaka.
When I die I will be reborn in a terrible hell,
And I have no one who can save me from that. {103}

“ ‘Shame upon this sinful mind that creates calamity!
Shame upon this kingship of pride and arrogance!
I will have to go alone, leaving all behind,
Without taking any possessions¹²⁶⁵ with me.¹²⁶⁶ {104}

“ ‘You have the pure Dharma, and have defeated desire and anger.
You speak pleasant words, are self-controlled, and compassionate.
You do no wrong, and are the sole friend of beings.
Supreme Puṣpacandra, why did I slay you? {105}

“ ‘Ah!¹²⁶⁷ You who are wealthy in discipline, patience, and austerity!
Ah! You who possess the qualities of a handsome form and kindness!
Ah! You who are honest, glorious, and trustworthy—
Where have you gone, leaving us behind? {106}

“ ‘Noble one, when your body and limbs were cut,
Milk flowed out and thousands of light rays shone forth.
The entire world was astonished.
My wondrous¹²⁶⁸ guide, I pray that you arise!¹²⁶⁹ {i}