Samadhirajasutra 13.10

13.10

གང་གྱུར་པ། །དེ་བཞིན་ཞིང་རྣམས་གང་གཱའི་བྱེ་མ་སྙེད། །ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཡིས་གང་བ་རྣམས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྦྱིན་ལ་མོས་པ་ཡིས། །ཉིན་མཚན་རེ་རེར་སྦྱིན་པ་འདི་དག་བྱིན། །དེ་བཞིན་བསྐལ་པ་གང་གཱའི་བྱེ་མ་སྙེད། །རྒྱུན་མི་འཆད་པར་སྦྱིན་པ་བྱིན་པ་བས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་གིས་ཏིང་འཛིན་འདི། །ཐོས་ནས་བདེ་གཤེགས་མཛོད་མཆོག་འཛིན་བྱེད་པ། །བསོད་ནམས་ཕུང་པོ་དེས་ནི་གང་བཟུང་བ། །སྦྱིན་པ་དེ་ཀུན་དེ་ཡི་ཆར་མི་ཕོད། །མི་གང་རྗེས་སུ་འཐུན་ལ་དད་པ་དག །ཏིང་འཛིན་རྡུལ་བྲལ་མཆོག་འདི་འཛིན་པ་ནི། །བསོད་ནམས་ཕུང་པོ་དཔེ་མེད་མཆོག་འདི་ཡིན། །ཡེ་ཤེས་མཛོད་དེ་དཔག་མེད་འབྱུང་གནས་སོ། །ཏིང་འཛིན་རྡུལ་བྲལ་ཞི་བ་འདི་བཟུང་ན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ནི་ནོར་ཆེན་འགྱུར། །རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་བཞིན་དུ་ཐོས་པའི་གཏེར། །དེ་ལ་བསོད་ནམས་ཚད་ཡོད་ཡོང་མི་འགྱུར། །ཆོས་ཀྱི་མཆོག་རྣམས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས། །ཤིན་ཏུ་རྒྱས་བྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་བརྗོད། །ཏིང་འཛིན་འདི་ནི་སུ་དག་སྟོན་བྱེད་པ། །དེ་ནི་ནམ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །བསོད་ནམས་ཕུང་པོ་མཆོག་དང་གང་ལྡན་ཞིང་། །གང་ལ་ཚད་མེད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ། །འཇིག་རྟེན་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་རྣམ་པར་འདྲེན། །རང་བྱུང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་མ་གཏོགས་པར། །དེ་ཡི་འོག་ཏུ་སེམས་ཅན་སུ་དག་ཀྱང་། །སྟོང་ཆེན་འདི་ནི་བསོད་ནམས་ཕུང་པོ་དང་། །མཚུངས་མེད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས། །མཉམ་པར་གྱུར་པ་ནམ་ཡང་ཡོང་མེད་དོ། །ཏིང་འཛིན་འདི་ནི་ཐོས་ནས་འཛིན་པ་དང་། །ཀློག་ཅིང་ཡོངས་སུ་ཆུབ་པར་བྱེད་པ་དང་། །མཚུངས་མེད་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཚོལ་མ་གཏོགས། །དེ་ཡི་ཡེ་ཤེས་མཚུངས་པ་མེད་པར་འགྱུར། །ཏིང་འཛིན་འདི་ནི་བཟུང་ཞིང་བཀླགས་པ་ཡིས། །བསོད་ནམས་ཕུང་པོ་ཇི་སྙེད་བསགས་པ་ཡང་། །གཞོན་ནུ་ཇི་སྟེ་ཆོས་དེ་གཟུགས་ཡོད་ན། །འཇིག་རྟེན་ཁམས་མང་འདིར་ཡང་ཤོང་མི་འགྱུར། །གཞོན་ནུ་དེ་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་། །འདས་དང་འབྱུང་བའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཆོད་པར་འདོད་པ་ཡིས། །ཏིང་འཛིན་

And if there were realms as numerous as the sands of the Ganges
That were filled with those precious jewels, {4}

“And if there were a bodhisattva who aspired to generosity,
Who made a gift of these every single day,
And made this gift continuously
For as many eons as there are sands of the Ganges, {5}

“That entire gift would not produce a fraction
Of the accumulation of merit that is obtained
By the bodhisattva who, having heard this samādhi,
Becomes a holder of this supreme treasure of the sugatas. {6}

“This supreme, incomparable accumulation of merit
Is the source of the immeasurable treasure of wisdom.
A person who has the appropriate faith
Should possess this supreme, stainless samādhi. {7}

“Bodhisattvas will have great riches
Through possessing this stainless peace of samādhi.
They will be a great ocean of the wealth of hearing the Dharma.
The merit of this is beyond any measure. {8}

“Bodhisattvas are said to be those who have become developed¹³¹⁰
Through the supreme, inconceivable Dharma.¹³¹¹
The ones who teach this samādhi
Never doubt enlightenment. {9}

“The ones who have become teachers for the world, guides,
Buddhas, self-arisen, having great compassion,
Have attained a supreme accumulation of merit,
Which is inconceivable and beyond any measure. {10}

“In this billion-world universe there is not to be found
Any being superior¹³¹² to them,
Or who is their equal in the accumulation of merit
And unrivaled, inconceivable wisdom. {11}

“There is no one who can equal their wisdom
Other than one who has heard this samādhi,
Possesses it, recites it, and understands it,
And seeks the unequaled enlightenment of buddhahood.¹³¹³ {12}

“Young man, if the amount of merit that is obtained
By those who possess and recite this samādhi
Were to become a phenomenon that has form,
It would be too great to be contained within these many worlds. {13}

“Therefore, young man, the bodhisattvas
Who wish to make an offering to all the buddhas,
The tathāgatas of the past and present,