Samadhirajasutra 13.3

13.3

སུ་གསོལ། །ཀྱེ་མ་མེ་ཏོག་ཟླ་བ་དུལ་བ་ཐུགས་རྗེ་ཅན། །ཀྱེ་མ་བྱམས་དང་སྙིང་རྗེའི་ཕུང་པོ་རི་བོ་ཚུར། །ཀྱེ་མ་ཆོས་རྣམས་ཟབ་མོ་ཤིན་ཏུ་སྟོན་པའི་མཆོག །ལྷ་ཁྱོད་བཞེངས་ཤིག་བདག་ལ་ཐུགས་བརྩེར་མཛད་དུ་གསོལ། །ཀྱེ་མ་ཟླ་བ་ཉ་ཞལ་ཚུར་སྤྱོན་ཅིག །ཀྱེ་མ་ས་བཅུ་ལེགས་གནས་ཚུར་སྤྱོན་ཅིག །ཀྱེ་མ་དཔའ་བོ་སྟོབས་བཅུ་མངོན་འཕགས་པ། །ཚེ་ལ་ཁྱོད་དབང་བདག་པོ་གང་དུ་བཞུད། །ཀྱེ་མ་དཔའ་བོ་ཚུར་སྤྱོན་བདག་ལ་གསུངས། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཡུན་རིང་བཟོད་པ་བསྒོམས་པ་དང་། །བརྩོན་འགྲུས་ཐུགས་རྗེ་དེ་དག་གང་དུ་མཆིས། །བྱམས་པ་ཆེན་པོ་བཞེངས་ལ་གསུང་ཕྱུང་ཞིག །ཀྱེ་མ་ཤིན་ཏུ་མཆོད་འོས་ལྷ་ཡི་ལྷ། །ཆོས་སྨྲ་ཅང་མི་གསུང་བར་ཅི་སླད་བཞུགས། །མཁས་པ་བཞེངས་ལ་བདག་གི་ཁྱིམ་དུ་བཞུད། །བུད་མེད་ཚོགས་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་ཅིག །ལྷ་ཁྱོད་ལུས་ནི་གཅད་པར་མི་ནུས་ཏེ། །ལྷ་དང་ལྷ་མིན་གནོད་སྦྱིན་སྲིན་པོས་ཀྱང་། །ཁྱོད་ཀྱི་ལྷ་ཡི་ལུས་འདི་མི་ཤིགས་ཀྱིས། །མཁས་པ་ཁྱོད་དེང་སྒྱུ་དག་མ་མཛད་ཅིག །ལྷ་ཁྱོད་སྒྱུ་མཛད་བཞུགས་པ་ག་ལ་གདའ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྒྱུ་མ་མི་མཛེས་སོ། །སྒྱུ་མ་ཐམས་ཅད་སྤོངས་ལ་བཞེངས་སུ་གསོལ། །རིན་ཆེན་ལྡན་པའི་གྲོང་དུ་ཆོས་ཤོད་ཅིག །ཀྱེ་མ་འཕགས་པ་མེ་ཏོག་ཟླ་མཛེས་ཚུར། །ཀྱེ་མ་ཁམས་གསུམ་འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་ཚུར། །ཀྱེ་མ་ཕ་མ་ལྟ་བུ་འདྲེན་པ་ཚུར། །བདག་གི་སེམས་དམྱལ་སྒོ་ནི་བཅད་དུ་གསོལ། །ངན་སོང་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་དང་དཔུང་། །སྲོག་ཆགས་མནར་མེད་ཆེན་པོར་ལྷུང་བ་ཡི། །སྐྱབས་མཛད་མེ་ཏོག་ཟླ་མཛེས་ཚུར་སྤྱོན་ཅིག །བདག་གི་བདེ་འགྲོའི་སྒོ་ཡང་དབྱེ་བར་གསོལ། །མགོན་པོ་ཁྱོད་ནི་དགུང་བདུན་བཤོས་མ་གསོལ། །རེ་ཤིག་དེང་བཞེངས་བདག་གི་བཤོས་གསོལ་ཅིག །བདག་གིས་བཤོས་གསོལ་རིན་ཆེན་ལྡན་པ་འདིར། །སེམས་ཅན་དུ་མ་ཆོས་ལ་དགོད་པ་མཛོད། །ཀྱེ་མ་ཆོས་མཆོག་རྟོགས་པ་བདག་གི་ཡབ། །ཀྱེ་མ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཁོན་མེད་སེམས། །ཀྱེ་མ་ཚུར་སྤྱོན་བདག་མདུན་ཆོས་སྟོན་ཅིག །ཀྱེ་མ་ཚུར་སྤྱོན་ཁྱོད་སྨོན་མྱུར་གྲུབ་ཤོག །དགེ་སློང་དགེ་འདུན་དེ་ནི་མགོན་མེད་

“ ‘Ah! Puṣpacandra, you are self-controlled and compassionate!
Ah! Come here, you mountain of love and compassion!
Ah! You are a supreme teacher of the profound Dharma—
Divine one, I pray that you be compassionate to me and arise. {ii}

“ ‘Ah! Come here, you who have the face of a full moon!
Ah! Come here, you who are upon the ten bhūmis!
Ah! You are a hero who has power over the ten bhūmis—
You, who have power over life, where you have gone? {iii}

“ ‘Ah! Come here and speak to me!
Ah! You who are so diligent and compassionate, where have you gone?
Ah! You have meditated for a long time on patience—
You who have great love, arise and speak to me! {iv}

“ ‘Ah! God of gods, you who are worthy of offerings,
Dharmabhāṇaka, why do you continue to remain silent?
Arise, wise one, come into my home
And teach the Dharma to the city’s women. {v}

“ ‘Divine one, it is not possible to cut up your body.
Even the devas, asuras, yakṣas,¹²⁷⁰ and rākṣasas
Are unable to destroy this body of yours.
Wise one, do not perform this illusion today. {vi}

“ ‘Divine one why do you continue with this illusion?
This is not a beautiful bodhisattva illusion.
Abandon all illusions and arise,
And teach the Dharma in the city of Ratnāvatī. {vii}

“ ‘Ah! Come here, noble Puṣpacandra!
Ah! Come here, you who are without desire for the three realms!
Ah! Come here, guide who is like a father and mother—
And close the door through which I will go to hell. {viii}

“ ‘You are the refuge for those beings reborn in the lower realms,
And for beings who are falling into the great Avīci hell.
Come here, Protector Supuṣpacandra,
And open the door through which I can go to the higher realms! {ix}

“ ‘Lord, for seven days you did not eat.
Arise and eat a meal in my home.
Having eaten a meal, then in Ratnāvatī
Establish many beings in the Dharma. {x}

“ ‘Ah! My father who is wise in the supreme Dharma!
Ah! You who have no enmity toward any being!
Ah! Come here before me and teach me the Dharma!
Ah! Come here and quickly fulfill my prayers! {xi}

“ ‘Ah! The saṅgha of bhikṣus do not have their lord!