Samadhirajasutra 14.3

14.3

རིག་པ་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་འདི་བཞི་འཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་གཞོན་ནུ་ལུས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ལུས་ཀྱི་སྡོམ་པ་གང་དང་ལྡན་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་འཐོབ་སྟེ། སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་དང་། ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་བཞི་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་དང་། དབང་པོ་ལྔ་དང་། སྟོབས་ལྔ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་དང་། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་པོ་འདི་དག་འཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་ལུས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ལུས་ཀྱི་སྡོམ་པ་གང་དང་ལྡན་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པ་ཐོབ་པ་དང་། བཏང་སྙོམས་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པ་འཐོབ་པ་དང་། བདེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཐོབ་པ་དང་། རབ་ཏུ་དབེན་པའི་ཆོས་རྣམས་འཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་གཞོན་ནུ་ལུས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་གཞོན་ནུ་ལུས་ཀྱི་སྡོམ་པ་གང་དང་ལྡན་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བར་འགྱུར་བ་དང་། མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང་། མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དང་། བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་དང་། ཕྲ་མའི་ཚིག་དང་། ཚིག་རྩུབ་པོ་དང་། ཁྱལ་པར་སྨྲ་བ་དང་། བརྣབ་སེམས་དང་། གནོད་སེམས་དང་། ལོག་པར་ལྟ་བ་དང་། སྲང་ལ་གཡོ་བྱེད་པ་དང་། ཚད་ལ་གཡོ་བྱེད་པ་དང་། ནོར་ལ་གཡོ་བྱེད་པ་དང་། གཟུང་བ་དང་། བཅིང་བ་དང་། གཙེ་བ་དང་། བརྡེག་པ་དང་། བསྡིགས་པ་དང་། གཅད་པ་དང་། དབུག་པ་དང་། ཞེ་ལ་གནོན་པ་དང་། ཆགས་པ་དང་། སེར་སྣ་མ་སྤངས་པར་འགྱུར་བ་དང་། ལག་པ་རྒོད་པ་དང་། རྐང་པ་རྒོད་པ་དང་། རྐང་ལག་མ་བསྡམས་པ་དང་། དེའི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་སྤངས་ཤིང་ཏ་ལའི་མགོ་བཅད་པ་བཞིན་དུ་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་དེ་ནི་གཞོན་ནུ་དེའི་ལུས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཞོན་ནུ་དེ་ལྟ་བས་ན་རྣམ་གྲངས་འདིས་ཀྱང་འདི་ལྟར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། གཞོན་ནུ་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་

They attain those four discernments.

“Young man, that which is called ‘physical restraint’ is the physical restraint through which bodhisattva mahāsattvas attain the thirty-seven aspects of enlightenment. What are the thirty-seven aspects of enlightenment? They are the four kinds of mindfulness, the four correct exertions, the four bases for miraculous powers, the five powers, the five strengths, the seven aspects of enlightenment, and the noble eightfold path. They attain those thirty-seven aspects of enlightenment.

“Young man, that which is called ‘physical restraint’ is the physical restraint through which bodhisattva mahāsattvas attain the state of great compassion, attain the state of great equanimity, and attain easeful examination and analysis of phenomena.

“Moreover, young man, that which is called ‘physical restraint’ is the physical restraint through which bodhisattva mahāsattvas desist from killing, taking what is not given, not maintaining celibacy, lying, slandering, harsh speech, idle talk, avarice, malice, and wrong views; desist from fraud in weights, fraud in measures, and fraud in wealth;¹³⁵⁷ desist from capturing,¹³⁵⁸ binding, restraining,¹³⁵⁹ beating,¹³⁶⁰ threatening,¹³⁶¹ severing,¹³⁶² impaling, and terrorizing; desist from desire and greed; desist from wild hand movements, wild leg movements, and unrestrained movements of the legs and arms; and desist from wicked habits of body, speech, or mind so that, like palm trees that have had their tops cut off, they will not arise again in the future.

“Therefore, young man, understand this teaching in the following way.

Young man, in the past, innumerable, vast, immeasurable, inconceivable, unfathomable countless eons ago, at that time and in those days, there appeared in the world the Bhagavān, the tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened Buddha Jñānaprabhāsa, who was perfect in wisdom and conduct, a sugata, a knower of the world, an unsurpassable guide who tamed beings, a teacher of devas and humans, a buddha, and a bhagavān.

“At that time and in those days, the lifespan of the Bhagavān, the tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened Buddha Jñānaprabhāsa was six hundred million years. He had a śrāvaka saṅgha of six hundred million arhats. There were countless bodhisattva mahāsattvas who held the supreme Dharma.

“Young man, at that time and in those days, there was a king named Viveśacintin. King Viveśacintin came with eight hundred million people into the presence of the Tathāgata. When he arrived he bowed his head down to the feet of the Tathāgata, circumambulated the Bhagavān three times, and sat down in one place. Once King Viveśacintin had sat down in one place, he honored the Tathāgata.

“Then the Bhagavān, the tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened Buddha Jñānaprabhāsa, knowing the superior aspiration of King Viveśacintin and his followers, taught them from this Dharma teaching by chanting the following verses on entering through the doorway of the samādhi of physical restraint:

“ ‘Just as space and the sky are pure,
Ultimately pure, and with a clear nature,
The restraint of the body, too, is pure,
And cannot be taught in verse. {1}

“ ‘This physical restraint is devoid and empty,
And those are also the two characteristics of the body.
Just like space it is without characteristics.
That is taught to be the characteristic of the body’s restraint. {2}