The Sūtra of Golden Light 112

112

པ་དང་། ཐ་དད་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་མ་སྤངས། དོན་དམ་པ་དང་ཡང་བྲལ་བར་མ་གྱུར་པ་དེ་ནི། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་གནས་ཤིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པའོ། །དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། རིགས་ཀྱི་ལྷ་མོ་དེ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང་། ཡིད་བདེ་བ་སྐྱེས་ནས་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ། བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས། པུས་མོ་གཡས་པའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་ནས། ཐལ་མོ་སྦྱར་བས་བཏུད་དེ། སྤྱི་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་དེ་ལ་བདག་གིས་བསླབ་པར་འཚལ་ལོ། །དེ་ནས་མི་མཇེད་ཀྱི་བདག་པོ་ཚངས་པ་ཆེན་པོ་འཁོར་འདུས་པ་དེའི་ནང་ན་འདུག་པས། རིགས་ཀྱི་ལྷ་མོ་རིན་ཆེན་འོད་འཕྲོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་དྲིས་སོ། །ལྷ་མོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཤིན་ཏུ་བསྒྲུབ་པར་དཀའ་བ་འདི་ཁྱོད་ཇི་ལྟར་སྤྱོད་པས་དེ་ལ་དབང་ཐོབ་པར་འགྱུར། དེ་ནས་རིགས་ཀྱི་ལྷ་མོས་ཚངས་པ་ཆེན་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཚངས་པའི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཇི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་དོན་དེ་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དེའི་དོན་མི་ཤེས་ཏེ། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་བས། མཆོག་ཏུ་ཕྲ་བ་ཤེས་པར་དཀའ་བའོ། །བདག་ནི་ཆོས་འདི་ལ་བརྟེན་ཏེ། བདེ་བར་གནས་པ་ཐོབ་བོ། །གལ་ཏེ་ཚིག་དེ་བདེན་པ་ལྟ་ན། སྙིགས་མ་ལྔའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་དག་ན། ཚད་མེད་གྲངས་མེད་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་གསེར་གྱི་ཁ་དོག་ཅན་དུ་གྱུར་ཏེ། མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་ལྡན་པ། སྐྱེས་པ་ཡང་མ་ཡིན། བུད་མེད་ཀྱང་མ་ཡིན་པ་ཤ་སྟག་ཏུ་གྱུར་ཏེ། རིན་པོ་ཆེའི་པདྨ་ལ་འདུག་ཅིང་། བདེ་བ་ཚད་མེད་པ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང་། ལྷའི་མེ་ཏོག་མཆོག་གི་ཆར་འབབ་ཅིང་། ལྷའི་སིལ་སྙན་དང་། རོལ་མོ་མ་དཀྲོལ་བར་རང་བྱུང་བའི་མཆོད་པ་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པར་ཤོག་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ། སྙིགས་མ་ལྔའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ན། སེམས་

Therefore the conduct of enlightenment should be practiced based on the Dharma realm, without eliminating the relative, and without being apart from the ultimate.”

When the Bhagavat said that, the noble goddess was delighted and happy. She rose from her seat, and, with her upper robe over one shoulder, knelt on her right knee, placed her palms together, bowed down her head in homage, and said to the Bhagavat, “Bhagavat, I will train in the bodhisattva conduct that the Bhagavat has taught.”

Then Mahābrahmā, the lord of Sahā, who was among that gathered assembly, asked the noble goddess Ratnārcī, “Goddess, how are you going to master through practice this bodhisattva conduct that is difficult to accomplish?”

The noble goddess replied to Mahābrahmā, “Great Brahmarāja, the meaning that the Bhagavat has taught is very profound, so that no ordinary being can know its meaning. It is the field of experience of āryas, and therefore it is supremely subtle and difficult to know. I will attain a state of bliss through relying on this Dharma. If those words are true then may all the countless, innumerable, numberless beings in this world realm of the five degenerations become golden in color,