The Sūtra of Golden Light 115

115

པའི་དོན་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་དོན་དམ་པ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་མོ། །ཡང་ཚངས་པ་ཆེན་པོ་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་འཕགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་མ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་བརྗོད་དུ་མེད་པར་ཡང་མི་ཤེས་ལ། གང་མཐོང་བ་དང་། ཐོས་པ་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། འདུ་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་རྣམས་ཇི་ལྟར་བརྟགས་པ་ལྟར་བདེན་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་བརྗོད་དུ་མེད་པ་དོན་དམ་པའི་ཚུལ་དེ་ཤེས་པར་མི་ནུས་སོ། །དེ་ལ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་གང་གཟིགས་ཤིང་གསན་པ་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། འདུ་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་མཐུ་དང་། ལས་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་དེ་ལ་བདེན་པའོ་ཞེས་མངོན་པར་མི་ཞེན་ཏེ། འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱང་མི་བདེན་པ། འདུ་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཀྱང་མི་བདེན་པ། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་རྟོག་པས་བརྟགས་པ་ཙམ་དུ་འདུ་བྱེད་དང་། འདུ་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་མིང་ཙམ་དུ་ཟད་པ། བདེན་པའི་རང་བཞིན་དུ་མི་གྲུབ་པ་སྟེ། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཐ་སྙད་ལ་བརྟེན་ནས། ཡང་དག་པའི་བདེན་པའི་དོན་དེ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚངས་པ་ཆེན་པོ་གང་འཕགས་པ་རྣམས་ནི། འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། འཕགས་པའི་གཟིགས་པས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་བརྗོད་དུ་མེད་པ་བཞིན། འདུ་བྱེད་དང་། འདུ་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་ལྟ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མིང་དང་མཚན་མ་སྣ་ཚོགས་ལ་བརྟེན་ནས། གཞན་ལ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིན་ཆེན་འོད་འཕྲོ་ལ་ཚངས་པ་ཆེན་པོས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་ཅིག་གིས་ཆོས་ཟབ་མོ་འདི་ལྟ་བུ་རྟོགས་ཤིང་ཤེས་པར་ནུས། སྨྲས་པ། ཚངས་པ་ཆེན་པོ་གང་སྤྲུལ་པ་མང་པོའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བས་ཆོས་ཟབ་མོ་འདི་ཡང་དག་པར་ཤེས་པར་གྱུར་པ་དེ་སྙེད་ཀྱིས་ཤེས་སོ། །ཚངས་པའི་རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། སྤྲུལ་པ་དེ་དག་ཉིད་ཀྱང་རང་བཞིན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། དེ་དག་གིས་སེམས་དང་། སེམས་ལས་བྱུང་བ་གང་

but ultimately it is not like that.’

“Mahābrahmā, childlike, ordinary beings who have not attained the world-transcending wisdom eyes of the āryas do not know the inexpressible nature of phenomena. Therefore, however they examine what they see or hear, whether composite or noncomposite phenomena, they become attached to it as real, and they are unable to know the ultimate, inexpressible true nature of phenomena.

“Whatever the āryas see or hear, and whatever the power and activity of the composite and noncomposite phenomena may be, they do not become attached to them as real. The composite phenomena are not real and the noncomposite phenomena are not real. They are simply characteristics and names of the composite and noncomposite as a result of an examination of them by invalid thought. They have no real nature, but the āryas teach that true meaning by relying on relative terminology.

“In the same way, Mahābrahmā, the āryas see, with their superior knowledge and superior vision, the inexpressible true nature of phenomena, and they see the composite and noncomposite phenomena in the same way. Yet, on the relative level, they teach others by relying on various names and terms.”

Then Mahābrahmā asked the bodhisattva Ratnārcī, “How many beings are able to realize and know this kind of profound Dharma?”

“Mahābrahmā,” replied Ratnārcī, “this profound Dharma is known by the minds and mental events of numerous illusory beings. That is how many.”

“Those illusory beings are nonexistent by nature,” said Brahmarāja, “so from where do their minds and mental events arise?”