The Sūtra of Golden Light 156

156

པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ། གཟུངས་ཐོབ་པས་གང་ལ་གནས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཡང་དག་པར་དམ་བཅས་པར་འགྱུར་བ་དང་། རྟེན་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་སྤོབས་པ་ཅན་གྱི་སློབ་དཔོན་དང་། ལམ་ལ་ཤིན་ཏུ་གནས་པར་འགྱུར་བའི་གཟུངས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་བཤད་དུ་གསོལ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་བཤད་དུ་གསོལ། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་དེ་དེ་བཞིན་ཏེ་གཟུངས་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ལ་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་གང་ལ་ལ་གཟུངས་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་བཀུར་སྟིར་བྱེད་པ་དང་། བླ་མར་བྱེད་པ་དང་། རིམ་གྲོར་བྱེད་པ་དང་། མཆོད་པར་བྱེད་པ་དེས་སངས་རྒྱས་ལ་བཀུར་སྟིར་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་གང་ལ་ལ་གཟུངས་འདི་ཉན་པར་བྱེད་པ་དང་། གང་དག་གཟུངས་འདི་འཆང་བར་བྱེད་པ་དང་། གང་དག་མོས་པར་བྱེད་པ་དེ་རྣམས་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་མ་བྲལ་བས། སངས་རྒྱས་ལ་ཇི་ལྟར་མཆོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་གཟུངས་དེ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་ཏདྱ་ཐཱ། སན་དྷཱ་ར་ཎི། ཨུཏ་དྷཱ་ར་ཎི། སུ་སཾ་པྲ་ཏིཥྛི་ཏེ། སུ་ནཱ་མ། སུ་པྲ་ཏིཥྛི་ཏེ། བི་ཛ་ཡ་བ་ལ། སཏྟྱ་པྲ་ཏི་ཛྙཱ། སུ་ཨཱ་རོ་ཧ། ཛྙཱ་ན་པྲ་ཏི། ཨུཏྤཱ་ད་ནི། ཨ་བ་ནཱ་བ་ནི། ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ནི། ཨ་བྷི་བྱ་ཧཱ་ར། ཤུ་བྷ་བ་ཏི། སུ་ནིཿཤྲི་ཏ། བ་ཧུ་གུཾ་བྷ། ཨ་བྷི་བ་དཱ་སྭཱ་ཧཱ། ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ཆགས་པ་མེད་པའི་གཟུངས་ཀྱི་ཚིག་འདི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་གིས་ཤིན་ཏུ་གནས་པ་དང་། ལེགས་པར་གཟུང་བ་བྱས་ནས། འཆང་བར་བྱེད་པ་དེ་བསྐལ་པའམ། བསྐལ་པ་ལས་ལྷག་པའམ། བསྐལ་པ་སྟོང་ངམ། བསྐལ་པ་བརྒྱ་ཕྲག་སྟོང་

Then Venerable Śāradvatīputra said to the Bhagavat, “Bhagavat, I pray that you give the Dharma teaching of the dhāraṇī. A bodhisattva who has obtained the dhāraṇī, wherever they dwell, will be irreversible from the highest, most complete enlightenment; their commitments will be genuine, they will be ācāryas with an eloquence that has the nature of being a nondependent phenomenon, and they will remain perfectly upon the path. I pray for the Sugata to teach it.”

The Bhagavat said to Śāradvatīputra, “Excellent, excellent, Śāradvatīputra! It is so. The bodhisattva who has obtained this dhāraṇī should be called a buddha. Śāradvatīputra, whoever honors, venerates, serves, and makes offerings to a bodhisattva who has obtained this dhāraṇī will be someone who has honored a buddha.

“Śāradvatīputra, anyone who hears this dhāraṇī, anyone who possesses this dhāraṇī, and anyone who aspires to this dhāraṇī will become inseparable from the enlightenment mind, the same as if they had made offerings to a buddha.

“Śāradvatīputra, this is the dhāraṇī:

tadyathā | sandhāraṇi utdhāraṇi susaṃpratiṣṭhite sunāma supratiṣṭhite vijayabala, sattyapratijñā suāroha jñānapratiutpādani avanāvani abhiṣiñcani abhivyāhāra²⁷⁹ śubhavati suniḥśrita²⁸⁰ bahuguṃbha abhivadā svāhā |

“Śāradvatīputra, any bodhisattva who is firmly established in the words of this dhāraṇī of nonattachment perfectly retains them and possesses them, and so their prayer will not be exhausted for an eon, for longer than an eon,²⁸¹ for a thousand eons, or for a hundred thousand eons.