The Sūtra of Golden Light 221

221

ཀྱི་མཆིད་ནས། ཁྱིམ་འདི་ན་ཕ་མ་དང་། སྤུན་དང་། སྲིང་མོ་དང་། བྲན་ཕོ་དང་། བྲན་མོ་དང་། ལས་བགྱིད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཁ་ཟས་སྦྱར་བ་གང་ཅི་མཆིས་པ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ། ཆུའི་གོས་གླང་པོ་ཆེ་ལ་ཞོན་པའི་ལག་ཏུ་མྱུར་བར་རྫོངས་ཤིག་ཅེས་མཆིའོ་ཞེས་དེ་སྐད་གྱིས་ཤིག །དེ་ནས་ཁྱེའུ་ཆུའི་གོས་གླང་པོ་ཆེ་དེ་ལ་ཞོན་ནས་མྱུར་བ་མྱུར་བར་རྒྱུག་ཅིང་རབ་ཏུ་རྒྱུག་སྟེ། རང་གི་ཁྱིམ་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་པ་དང་། དེ་དག་རྒྱུས་ཀྱིས་ཞིབ་ཏུ་སྨྲས་ཏེ། དེ་ནས་ཁྱེའུ་ཆུའི་གོས་ཀྱིས་སྔར་སྨོས་པའི་ཟས་སྦྱར་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་གླང་པོ་ཆེའི་རྒྱབ་ཏུ་བཀལ་ནས་གླང་པོ་ཆེ་དེ་ལ་ཞོན་ཏེ། འབྲོག་ཁོང་ཁོང་ན་ཡོད་པའི་རྫིང་ག་ལ་བ་དེར་སོང་བ་དང་། ཆུ་འབེབས་ཀྱིས་རང་གི་བུ་ཆུའི་གོས་མཐོང་ནས་དགའ་མགུ་སྟེ། བུ་ལས་ཟས་བླངས་ནས་ཕྲུལ་ཏེ་རྫིང་དེར་གཏོར་ནས། ཉ་ཁྲི་པོ་དེ་དག་ཚིམ་པར་བྱས་ཏེ། དེ་འདི་སྙམ་དུ་བདག་གིས་དུས་གཞན་ཞིག་ན་དགོན་པའི་གནས་ཤིག་ན། དགེ་སློང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཀློག་པ་ལས་ཐོས་ན་སུ་འཆི་བའི་དུས་ཀྱི་ཚེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་ཆེན་གཙུག་ཏོར་ཅན་གྱི་མཚན་ཐོས་པ་དེ་བདེ་འགྲོ་མཐོ་རིས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེའོ་ཞེས་ཐོས་ཀྱིས། བདག་གིས་ཉ་དེ་དག་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཟབ་མོ་ཡང་བཤད་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིན་ཆེན་གཙུག་ཏོར་ཅན་དེའི་མཚན་ཀྱང་བསྒྲག་པར་བྱའོ་སྙམ་མོ། །དེའི་ཚེ་འཛམ་བུའི་གླིང་དེ་ན། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལྟ་བ་གཉིས་སུ་གྱུར་ཏེ། ཁ་ཅིག་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་མངོན་པར་ད་དོ། །ཁ་ཅིག་ནི་སྨོད་དོ། །དེ་ནས་ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་ཆུ་འབེབས་ཀྱིས་དེའི་ཚེ་རྫིང་དེར་རྐང་པ་གཉི་གའི་པུས་མོ་ནུབ་ཙམ་དུ་འབོགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིན་ཆེན་གཙུག་ཏོར་ཅན་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་དེ་སྐད་དུ་ཆེད་དུ་བརྗོད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་ཆེན་གཙུག་ཏོར་ཅན་སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ན། ཕྱོགས་བཅུ་དག་ན་གང་སུ་དག་འཆི་བའི་དུས་ཀྱི་ཚེ་

‘Put together as one all the food that my parents, brothers, sisters, male servants, female servants, and workmen have at home, and send it to me quickly in the hands of Jalāmbara riding the elephant!’ ” ’

“Then the boy Jalāmbara, riding that elephant, rode and galloped as quickly as he could and came to his home. When he had arrived there, he told his story in detail. Then the boy Jalāmbara loaded onto the elephant all that combined food that he had been told to obtain, and he rode that elephant to the lake in the empty wilderness.

“Jalavāhana was delighted to see his son Jalāmbara, received the food from his son, divided it, and scattered it in the lake, satisfying those ten thousand fish.

“He thought, ‘At another time, in a solitary place, I heard from a bhikṣu reading the Mahāyāna that someone who hears the name of the Tathāgata Ratnaśikhin at the time of death will be reborn in a happy existence in a higher world.⁴⁹⁵ So I will teach the fish the profound Dharma of dependent origination and also recite the name of the tathāgata arhat samyaksaṃbuddha Ratnaśikhin.’

“At that time, the beings in Jambudvīpa had two views. Some had faith in the Mahāyāna and some disparaged it.

“Then, at that time, Jalavāhana, the head merchant’s son, stood in the lake up to his knees and recited: ‘Homage to the tathāgata arhat samyaksaṃbuddha Ratnaśikhin. Previously, when the Tathāgata Ratnaśikhin was practicing bodhisattva conduct, he made this prayer: “May anyone in the ten directions who hears my name at the time of their death,