The Sūtra of Golden Light 52

52

གྱུར་པ་ནི། ཕྱོགས་བཅུའི་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱིས་ཀྱང་དཔེ་དང་ཚད་ཀྱིས་བསྐྲུན་པར་མི་ནུས་སོ། །སྙིགས་མ་ལྔའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འོད་ཟེར་དེས་སྣང་བར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་མི་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་དང་། མཚམས་མེད་པ་ལྔ་བྱེད་པ་དང་། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དང་། བླ་མ་དང་གཉེན་པ་ལ་སྲི་ཞུ་ཆུང་བ་དང་། སློབ་དཔོན་དང་། བྲམ་ཟེ་ལ་བཀུར་སྟི་མི་བྱེད་པ་རྣམས། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་། དུད་འགྲོ་དང་། ཡི་དགས་ཀྱི་གནས་སུ་ལྟུང་བར་འགྱུར་བ་དེ་དག་གི་གནས་སུ་འོད་དེས་རེག་མ་ཐག་ཏུ་བདེ་བ་སོ་སོར་མྱོང་བར་གྱུར་ཏོ། །གང་གིས་འོད་དེ་མཐོང་བ་དང་། འོད་དེའི་མཐུས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བདེ་ཞིང་ཉམས་དགའ་བ་དང་། ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ལེགས་པའི་མཆོག་ཐོབ་པས། མཚན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། བསོད་ནམས་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་རྒྱན་དང་ལྡན་པས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་མཐོང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བརྒྱ་བྱིན་ལྷའི་དབང་པོ་ལྷའི་ཚོགས་མང་པོ་དང་། གང་གཱའི་ལྷ་མོ་ལ་སོགས་ཏེ། འཁོར་འདུས་པ་དེ་དག་ཡ་མཚན་དུ་གྱུར་པའི་འོད་དེས་བསྐུལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལན་གསུམ་བསྐོར་བ་བྱས་ཏེ། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ། བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས། པུས་མོ་གཡས་པའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རིགས་ཀྱི་བུའམ། རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པའམ། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པའམ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པའམ། སེམས་ཅན་གཞན་དག་ཀྱང་རུང་སྟེ། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འཚལ་བས། ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་སོ་སོར་བཤགས་པར་བགྱི། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་

Their number could not be exemplified or measured even by the number of sand grains in all the Ganges Rivers in the ten directions.

In the world realms with the five degenerations that were illuminated by those light rays, they immediately brought happiness upon touching those who had fallen into existences as hell beings, as animals, and as pretas through following the path of the ten bad actions, committing the five actions with immediate result upon death, maligning the Three Jewels, having disrespect for gurus and family, and dishonoring ācāryas and brahmins. Whoever saw those light rays, through the power of that light became happy, delighted, and attained a perfectly excellent color and form. Adorned by perfect physical signs, and the accumulations of merit and wisdom, they saw the tathāgatas.

The gathered assembly of Śakra, the lord of devas, the Ganges goddess, and so on, were inspired by that wondrous light and went to where the Bhagavat was. When they arrived, they circumambulated the Bhagavat three times and then sat in their various places.¹³⁰

Then Venerable Śāriputra rose from his seat and with his upper robe over one shoulder, he knelt on his right knee, placed his palms together in homage, bowed toward the Bhagavat, and inquired of the Bhagavat, “Bhagavat, how should a noble son or noble daughter who has entered the Śrāvakayāna, or who has entered the Pratyeka­buddha­yāna, or who has entered the Mahāyāna, or any other being who is seeking the highest, most complete enlightenment of buddhahood, confess their individual karmic obscurations?”