The Sūtra of Golden Light 71

71

འདས་མང་ལགས་སོ། །བདེ་བར་གཤེགས་པ་མང་ལགས་སོ། །བཀའ་སྩལ་པ། ཤཱ་རིའི་བུ་རིགས་ཀྱི་བུའམ། རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་མདོ་འདི་འཛིན་ཏམ། ཀུན་ཆུབ་པར་བྱེད་དམ། འདོན་པར་བྱེད་དམ། ཀློག་གམ། སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་སྟོན་ཏམ། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་ལམ་འདེབས་ན། དེ་ནི་དེ་བས་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་དུ་སྐྱེད་དོ། །བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྔ་མས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་འདིའི་བརྒྱའི་ཆར་ཡང་ཉེ་བར་མི་འགྲོ་བ་ནས། དཔེའི་བར་དུ་ཡང་མི་བཟོད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལྟར་རིགས་ཀྱི་བུའམ། རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་བསྒྲུབ་པ་འདི་ལ་གནས་ནས། ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་བསྐུལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་སྦྱིན་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་འདི་ལྟ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་མཆོག་ཅེས་ངས་བཤད་དོ། །དེ་ནས་འཁོར་དེ་ལས་སྲོག་ཆགས་ཁྲི་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ། སོ་སོ་ནས་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས། པུས་མོ་གཡས་པའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ཅག་གིས་མདོ་འདི་གཟུང་བར་བགྱིའོ། །གཞན་དག་ལ་ཡང་རྒྱ་ཆེར་ཡང་དག་པར་བསྟན་པར་བགྱིའོ། །བསྒྲུབ་པ་ལ་གནས་པར་བགྱིའོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ཅག་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་དེ་ལྟ་བུ་དག་གིས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་ཞིང་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལགས་སོ། །དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་། ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་ལ་ལྷའི་མེ་ཏོག་མན་དཱ་ར་བས་མངོན་པར་གཏོར་ཏོ། །མངོན་པར་གཏོར་ནས་ཀྱང་། ཚིག་འདི་སྐད་ཅེས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྲུན་པ་དང་། ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་རྒྱུན་གཅོད་པའི་གཅེས་སྤྲས་བགྱིད་པ་ལགས་སོ། །བཅོམ་

“Sugata, there would be much.”

“Śāriputra,” continued the Bhagavat, “a noble son or noble daughter who possesses this sūtra, learns it, recites it, reads it, teaches it to many people, and prays for the highest, most complete enlightenment will generate even greater merit. The previous accumulations of merit cannot approach the vastness of this accumulation of merit; they cannot even serve as an analogy for it.

“Why is that? Śāriputra, it is because a noble son or noble daughter who is established in this practice requests the buddha bhagavats in the world realms in the ten directions to turn the wheel of the Dharma.

“Śāriputra, I have taught that the giving of the Dharma is the supreme act of generosity.”

Then ten thousand beings within that assembly rose from their seats, and with their upper robes over one shoulder, knelt on their right knees, placed their palms together in homage, and bowed toward the Bhagavat. They said to the Bhagavat, “Bhagavat, we will possess this sūtra. We will teach it widely to others. We will maintain its practice. Why is that? Bhagavat, it is because we are intent upon attaining the highest, most complete enlightenment of buddhahood through that kind of virtuous Dharma.”

Then Śakra, the lord of the devas, cast coral tree flowers over the Bhagavat and this Dharma teaching. Having scattered them, he said, “Bhagavat, this is a greatly cherished Dharma teaching that creates the roots of merit for bodhisattvas and ends the continuity of the obscuration of karma.”