The Sūtra of Golden Light 9

9

རིང་བར་འགྱུར་ཏེ། གཉིས་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། སྲོག་གཅོད་པ་སྤངས་པ་དང་། ཁ་ཟས་རབ་ཏུ་སྦྱིན་པའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ནི་བསྐལ་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་གྲངས་མེད་པ་མང་པོ་ནས། སྲོག་གཅོད་པ་སྤངས་པར་གྱུར་པ་ནས། དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་གྱི་བར་དུ་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་གནས་པར་གྱུར། ཁ་ཟས་ཀྱང་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་སེམས་ཅན་དག་ལ་ཡོངས་སུ་བཏང་སྟེ། ཆེར་ན་རང་གི་ལུས་ཀྱི་ཤ་དང་། ཁྲག་དང་། རུས་པ་དང་། རྐང་གིས་ཀྱང་སེམས་ཅན་ལྟོགས་པ་རྣམས་ཚིམ་པར་མཛད་ན། ཟས་གཞན་གྱིས་ལྟ་ཅི་སྨོས་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་དེས། སངས་རྒྱས་ལ་སོང་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དག་ལས་འདི་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱི་བསམ་པ་འདི་དག་སེམས་པ་ན། དེའི་ཁྱིམ་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ། བཻ་ཌཱུརྱ་སྔོན་པོ་ལས་གྲུབ་པ། ལྷའི་རིན་པོ་ཆེ་དུ་མས་སྤྲས་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཁ་དོག་བསྒྱུར་བ། ལྷ་རྫས་ལས་འདས་པའི་སྤོས་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་གྱུར་ཏོ། །ཁྱིམ་དེའི་ཕྱོགས་བཞི་ནས། ལྷའི་རིན་པོ་ཆེའི་ཁྲི་བཞི་བྱུང་བར་གྱུར་ཏེ། ཁྲི་དེ་དག་ལས་ཀྱང་ལྷའི་རས་བཅོས་བུ་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲུགས་རྣམས་བཏིང་བ་དག་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །ཁྲི་དེ་དག་ལས་ཀྱང་ལྷའི་མེ་ཏོག་པདྨ་རིན་པོ་ཆེ་དུ་མས་སྤྲས་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཁ་དོག་བསྒྱུར་བ་དག་བྱུང་ངོ་། །པདྨ་དེ་དག་ལས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བཞི་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །ཤར་ཕྱོགས་ནས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མི་འཁྲུགས་པ་བྱུང་། ལྷོ་ཕྱོགས་ནས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་ཆེན་ཏོག་བྱུང་། ནུབ་ཕྱོགས་ནས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཚེ་དཔག་མེད་བྱུང་། བྱང་ཕྱོགས་ནས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྔ་སྒྲ་བྱུང་སྟེ། སེང་གེའི་ཁྲི་དེ་དག་ལས། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་བྱུང་མ་ཐག་ཏུ་དེ་ནས་དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་སྣང་བ་ཆེན་པོས་ཁྱབ་པར་གྱུར་ཏོ། །སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་བར་དང་། ཕྱོགས་བཅུ་ཀུན་དུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་བར་དག་སྣང་བས་ཁྱབ་པར་གྱུར། ལྷའི་མེ་ཏོག་དག་གི་ཆར་ཡང་བབ། ལྷའི་སིལ་སྙེན་དག་གི་

What are those two? Forsaking killing and giving food.’ The Bhagavat Śākyamuni has forsaken killing and has correctly adopted⁴⁸ the path of the ten good actions for countless hundreds of thousands of quintillions of eons. He has given external and internal substances as food to beings, even to the extent⁴⁹ of satisfying hungry beings with his own body, blood, bones, and limbs, to say nothing of every other kind of food.”

When that sublime being’s mind had thought that, with his attention focused upon the Buddha, his house became immense, vast, and made of blue beryl. It was adorned with many divine jewels, its color transformed by the Tathāgata,⁵⁰ and it was pervaded by a perfume that transcended the divine.

In the four directions of that house there appeared four thrones made of divine jewels. The thrones were overspread with layers⁵¹ of precious, divine cloth decorated with divine jewels.⁵²

Upon those⁵³ thrones appeared divine lotus flowers, their colors transformed by the Tathāgata,⁵⁴ and adorned by many jewels. Upon those lotuses there appeared the four buddha bhagavats. To the east appeared the Tathāgata Akṣobhya. To the south appeared the Tathāgata Ratnaketu. To the west appeared the Tathāgata Amitābha. To the north appeared the Tathāgata Dundubhisvara. At the moment when those buddha bhagavats appeared upon those lion thrones, the great city of Rājagṛha was filled by a great illuminating light. That light spread throughout the trichiliocosm world realm, throughout as many world realms in the ten directions as there are grains of sand in the Ganges River. A rain of flowers fell. There came the sound of divine music.