The Sūtra of Golden Light 5.5

5.5

པ་ཆེན་པོ་ལ་མངོན་པར་དད་དོ། །ཁ་ཅིག་ནི་སྨོད་དོ། །དེ་ནས་ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་ཁྱེའུ་ཆུ་འབེབས་ཀྱིས་དེའི་ཚེ་རྫིང་དེར་རྐང་པ་གཉི་གའི་པུས་མོ་ནུབ་ཙམ་དུ་འབོགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིན་ཆེན་གཙུག་ཏོར་ཅན་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་དེ་སྐད་ཆེད་དུ་བརྗོད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་ཆེན་གཙུག་ཏོར་ཅན་སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ན། ཕྱོགས་བཅུ་དག་ན་གང་སུ་དག་འཆི་བའི་དུས་ཀྱི་ཚེ། ངའི་མིང་ཐོས་པ་དེ་དག་དེ་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་ལྷ་རྣམས་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པར་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་དེ་སྐད་བཏབ་བོ། །དེ་ནས་ཚོང་དཔོན་གྱི་ཁྱེའུ་ཆུ་འབེབས་ཀྱིས་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་སུ་གྱུར་པ་དེ་དག་ལ་ཆོས་འདི་བཤད་དེ་འདི་ལྟ་སྟེ། འདི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འདི་འབྱུང་འདི་སྐྱེས་པས་འདི་སྐྱེ་བ་སྟེ། འདི་ལྟར་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་རྣམས། འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་མིང་དང་གཟུགས། མིང་དང་གཟུགས་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག །སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་རྐྱེན་གྱིས་རེག་པ། རེག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཚོར་བ། ཚོར་བའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲེད་པ། སྲེད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ལེན་པ། ལེན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲིད་པ། སྲིད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེ་བ། སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་རྒ་ཤི་དང་། མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། འཁྲུག་པ་རྣམས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་འདི་འབའ་ཞིག་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་མ་རིག་པ་འགགས་པས་འདུ་བྱེད་འགག་པར་འགྱུར་བ་ནས། དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་འདི་འབའ་ཞིག་ཀྱང་འགག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །རིགས་ཀྱི་ལྷ་མོ་དེ་ལྟར་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་ཆུ་འབེབས་ཀྱིས། དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་སུ་གྱུར་པ་དེ་དག་ལ་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་གཏམ་འདི་བརྗོད་ནས། རང་གི་བུ་ཆུའི་གོས་དང་ཆུའི་སྙིང་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་ཕྱིན་པའི་བར་དུའོ། །དེ་ནས་དུས་གཞན་ཞིག་ན་ཚོང་དཔོན་གྱི་ཁྱེའུ་ཆུ་འབེབས་དུས་སྟོན་ཆེན་པོ་ཟོས་

and some disparaged it.

“Then, at that time, Jalavāhana, the head merchant’s son, stood in the lake up to his knees and recited: ‘Homage to the tathāgata arhat samyak­saṃbuddha Ratnaśikhin. Previously, when the Tathāgata Ratnaśikhin was practicing bodhisattva conduct, he made this prayer: “May anyone in the ten directions who hears my name at the time of their death, after their passing be reborn with the good fortune of becoming devas in Trāyastriṃśa.” ’

“Then Jalavāhana, the head merchant’s son, taught this Dharma to those who had been reborn as animals: ‘Because this exists, that is produced; because this is born, that is born. In that way, because of the factor of ignorance, there is formation; because of the factor of formation, there is consciousness; because of the factor of consciousness, there is name and form; because of the factor of name and form, there are the six āyatanas; because of the factor of the six āyatanas, there is contact; because of the factor of contact, there is sensation; because of the factor of sensation, there is craving; because of the factor of craving, there is grasping; because of the factor of grasping, there is becoming; because of the factor of becoming, there is birth; because of the factor of birth, there is aging and death, misery, lamenting, suffering, unhappiness, and distress. In that way there is produced this great mass of nothing but suffering.

“ ‘Thus, through the cessation of ignorance, formation ceases, and so on, until in that way this great mass of nothing but suffering ceases.’

“Noble goddess, in that way, at that time, in that time, Jalavāhana, the head merchant’s son, recited those words of the Dharma to those who had been reborn as animals. Then, together with his sons, Jalāmbara and Jalagarbha, he returned to his home.

“At another time, Jalavāhana, the head merchant’s son, ate a great feast