The Sūtra of Golden Light 9.23

9.23

འཛུམས་པར་རྗེས་སུ་འབྲང་ཞིང་ལྟ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཚོང་དཔོན་གྱི་བུས་དངོས་པོ་དེ་མཐོང་ནས་ཕྱོགས་བཞིར་བརྒྱུགས་ཏེ། ཆུ་བཙལ་བར་འདོད་ཀྱང་རྙེད་པར་མ་གྱུར་པས་ཡང་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་རྣམ་པར་བལྟས་པ་ལས་ལྗོན་ཤིང་ཆེན་པོ་ཞིག་མཐོང་བ་དང་། སྟེང་དུ་འཛེགས་ནས་ཡལ་ག་དང་ལོ་མ་བཅད་དེ་བསིལ་གྲིབ་བྱས་སོ། །གཞན་ཡང་རྫིང་འདིའི་ཆུ་གང་ནས་འོངས་ཞེས་ཡོངས་སུ་བཙལ་བ་ལས་ཆུ་བོ་ཆེན་པོ་ཆུ་སྐྱེས་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་མཐོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་ཆུ་བོ་དེའི་འགྲམ་ན་ཉ་པ་མང་པོ་ཡོད་པས་ཉ་བླང་བའི་ཕྱིར་ཆུ་བོ་དེའི་གོང་དུ་གཡང་ས་ཆེན་པོ་ཡོད་པའི་གནས་སུ་ཆུ་བོ་ནས་འབབ་ཏུ་མི་སྟེར་བས་ཆུ་དྲལ་བའི་གནས་དེ་ཡང་ཤིན་ཏུ་བཅོས་དཀའ་བར་གྱུར་པས་འདི་སྙམ་དུ་གང་བ་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་ཟབ་ཅིང་གཡང་ས་ཆེ་བས་མི་བརྒྱ་སྟོང་གིས་ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་ཡང་གཅོད་པར་མི་ནུས་ན་བདག་གཅིག་པུས་ནུས་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་མྱུར་དུ་རང་གི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་སོང་སྟེ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ནས་མགོ་བོས་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་ནས་གུས་པས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ། འདི་སྐད་དུ་བདག་གིས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོའི་མངའ་རིས་ན་འབངས་ལ་བྲོ་ནད་སྣ་ཚོགས་ཅི་མཆིས་པ་གསོས་ནས། ཐམས་ཅད་བདེ་བར་བགྱིས་ཏེ། མཐར་གྱིས་ལྗོངས་རྒྱུར་མཆིས་པ་ལས་འབྲོག་དགོན་པ་ཞིག་ཏུ་མཆིས་པ་དང་། རྫིང་དགོན་པ་ཆུ་སྐྱེས་ཞེས་བགྱི་བ་དེའི་ཆབ་བས་སུ་ཉེ་བས་དེ་ན་ཉ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་མཆིས་པ་ཡང་གདུགས་ཀྱིས་སྐམས་པས་རིང་པོ་མི་ཐོགས་པར་འགུམ་པར་འགྱུར་བ་དག་མཐོང་ལགས་ན། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བྱམས་པ་དང་ཐུགས་རྗེས་ཐུགས་བརྩེ་བར་དགོངས་ཏེ་གླང་པོ་ཆེ་ཉི་ཤུ་ཞིག་ཆབ་དགལ་བར་སྐད་ཅིག་སྩལ་དུ་གསོལ། །ཇི་ལྟར་བདག་གིས་ནད་པ་མང་པོ་དག་ལ་སྲོག་སྩལ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཉ་དེ་དག་གི་སྲོག་གི་སྐྱབས་བགྱིད་པ་ལགས་སོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོས་ཀྱང་བློན་པོ་ཆེན་པོ་ལ་སྨན་པའི་རྒྱལ་པོ་འདི་ལ་མྱུར་དུ་གླང་པོ་ཆེ་བྱིན་ཅིག་ཅེས་བསྒོའོ། །དེའི་ཚེ་བློན་པོ་ཆེན་པོས་ཀྱང་རྒྱལ་པོའི་བཀའ་ཁྱེར་ནས་ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཀྱེ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་ལེགས་སོ། །ཁྱོད་

“When the head merchant’s son saw that, he ran in all four directions hoping to find water but did not find any. However, in one direction he looked he saw a great tree.¹¹⁴⁴ He climbed it, cut off branches and leaves, and created a shade for the fish.

“Moreover, he searched for the source of the water that fed this lake and saw a great river called Jalāgamā. At that time, there were many fishermen on the banks of that river, and in order to obtain those fish they had stopped the river from flowing onward in a place upstream where there was a great precipice. It would be so difficult to correct where the river had been diverted that he thought, ‘This is such a great, deep precipice, not even a hundred thousand men working for three months would be able to cut through it,¹¹⁴⁵ so it goes without saying that I could not do so on my own.’

“Then the head merchant’s son quickly returned to his town and went before King Sureśvaraprabha,¹¹⁴⁶ bowed down his head to his feet, seated himself to one side, and, with his palms together in reverence, said, ‘I healed the various illnesses of the subjects in the great king’s domain such that they were all happy, and while proceeding throughout the land, I came to a wilderness. There I saw a lake called Aṭavīsaṃbhavā, the water of which had almost completely disappeared, and in it were ten thousand fish that would soon die from being dried up by the sun. Great king! Look upon me with love, compassion, and kindness and bestow upon me for a while twenty elephants for carrying water. Just as I saved the lives of many ill people, so I¹¹⁴⁷ will save the lives of those fish.’

“The great king then commanded the prime minister, ‘Quickly provide this king of doctors with elephants!’

“At that time, the prime minister, obeying the king’s command, said to the head merchant’s son, ‘O great being!