The Teaching of Vimalakīrti 2

2

དག་པར་སྡོམ་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། བཟོད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། བསམ་གཏན་དང་། ཤེས་རབ་དང་། ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་། སྨོན་ལམ་དང་། སྟོབས་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ངེས་པར་བྱུང་བ། མི་དམིགས་པ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་དང་ལྡན་པ། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྐོར་བ། མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱག་རྒྱས་བཏབ་པ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབང་པོ་ཤེས་པ་ལ་མཁས་པ། འཁོར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པའི་མི་འཇིགས་པས་རྣམ་པར་གནོན་པ། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཆེན་པོ་བསགས་པ། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ལུས་ཤིན་ཏུ་བརྒྱན་པ། གཟུགས་དམ་པ་འཛིན་པ། རྒྱན་དང་བྲལ་བ། རི་རབ་ཀྱི་རྩེ་མོ་མཐོ་བ་བཞིན་དུ་སྙན་པ་དང་གྲགས་པས་མངོན་པར་འཕགས་པ། ལྷག་པའི་བསམ་པ་རྡོ་རྗེ་ལྟར་སྲ་བས་སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་རྙེད་པ། ཆོས་རིན་པོ་ཆེའི་འོད་ཟེར་ལས་བདུད་རྩིའི་ཆར་ཤིན་ཏུ་འབེབས་པ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐད་དང་། སྨྲ་བ་དང་། དབྱངས་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། སྒྲ་རྣམ་པར་དག་པའི་དབྱངས་དང་ལྡན་པ། ཆོས་ཟབ་མོ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལ་འཇུག་ཅིང་མཐའ་དང་། མཐའ་མེད་པར་ལྟ་བའི་བག་ཆགས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱོར་བ་ཀུན་གཅོད་པ་དང་། སེང་གེ་ལྟར་འཇིགས་པ་མེད་ཅིང་སྒྲ་མངོན་པར་སྒྲོགས་པ། ཆོས་ཆེན་པོའི་འབྲུག་སྒྲ་སྒྲོགས་པ། མཚུངས་པ་དང་མི་མཚུངས་པའི་ཆོས་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ། ཆོས་རིན་པོ་ཆེའི་ཤེས་རབ་དང་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པའི་དེད་དཔོན་ཆེན་པོ་དྲང་བ་དང་། ཞི་བ་དང་། ཕྲ་བ་དང་། འཇམ་པ་དང་། བལྟ་དཀའ་བ་དང་། རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་མཁས་པ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འོང་བ་དང་། འགྲོ་བ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པ་རྟོགས་པའི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དང་ལྡན་པ། མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་དབང་བསྐུར་བས་དབང་བསྐུར་བ། སྟོབས་བཅུ་དང་། མི་འཇིགས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མ་འདྲེས་པ་ལ་ལྷག་པའི་བསམ་པས་ཞུགས་པ། ངན་སོང་གི་འཇིགས་པ་དང་། ངན་འགྲོའི་ལོག་པར་ལྟུང་བའི་འཇིགས་པའི་

and sincere morality; tolerance; effort; meditation; wisdom; skill in liberative art; commitment; power; and gnosis.¹⁶ They had attained the intuitive tolerance of the ultimate incomprehensibility and unborn nature¹⁷ of all things. They turned the irreversible wheel of the Dharma. They were stamped with the insignia of signlessness.

They were expert in knowing the spiritual faculties of all living beings. They were brave with the confidence that overawes all assemblies. They had gathered the great stores of merit and of wisdom, and their bodies, beautiful without ornaments, were adorned with all the auspicious signs and marks. They were exalted in fame and glory, like the lofty summit of Mount Sumeru. Their high resolve as hard as diamond, unbreakable in their faith in the Buddha, Dharma, and Saṅgha, they showered forth the rain of ambrosia that is released by the light rays of the jewel of the Dharma, which shines everywhere.

Their voices were perfect in diction and resonance, and versatile in speaking all languages. They had penetrated the profound principle of relativity and had destroyed the persistence of the instinctual mental habits underlying all convictions concerning finitude and infinitude.¹⁸ They spoke fearlessly, like lions, sounding the thunder of the magnificent teaching. Unequaled, they surpassed all measure. They were the best captains for the voyage of discovery of the treasures of the Dharma, the stores of merit and wisdom.

They were expert in the way of the Dharma, which is straight, peaceful, subtle, gentle, hard to see, and difficult to realize. They were endowed with the wisdom that is able to understand the thoughts of living beings, as well as their comings and goings. They had been consecrated with the anointment of the peerless gnosis of the Buddha. With their high resolve, they approached the ten powers, the four fearlessnesses, and the eighteen special qualities of the Buddha.

They had crossed the terrifying abyss of the bad migrations,