The Awakening of Mahāvairocana 2.7

2.7

ལ་འདུག །རབ་ཏུ་འཛུམ་པའི་བཞིན་དུ་གནས། །འོད་ཟེར་མཚན་ཉིད་བཟང་པོ་ཡིས། །ཀུན་ཏུ་འཁོར་བར་སྔགས་པས་བྲི། །དེ་ཡི་བྱང་དུ་གཞོན་ནུ་ནི། །དྲ་བའི་འོད་ཅན་ལག་པ་ན། །རིན་ཆེན་དྲ་བ་ཐོགས་པ་སྟེ། །སྣ་ཚོགས་པ་ཡི་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན། །པདྨ་དམར་པོའི་སྟན་ལ་འདུག །རྒྱལ་བའི་སྲས་ལ་བལྟ་བ་བྲི། །རྡོ་རྗེ་དམ་པ་སྦྱིན་པ་ཡི། །གཡོན་དུ་ཕོ་ཉ་མོ་ལྔ་བྲི། །སྐྲ་ཅན་དང་ནི་ཉེ་སྐྲ་ཅན། །སྣ་ཚོགས་མ་དང་ནོར་ཅན་མ། །དེ་བཞིན་འགུགས་མ་ཞེས་བྱ་བ། །འདི་དག་བློ་ལྡན་ཕོ་ཉ་མོའོ། །དེ་དག་གི་ནི་འོག་ཟད་དུ། །ཕྱག་བརྙན་མ་ནི་ལྔ་རྣམས་དང་། །གཞོན་ནུ་དྲ་བའི་འོད་ཅན་གྱི། །འཁོར་གཉིས་པོ་ཡང་བྲི་བར་བྱ། །དེ་ནས་སྔགས་པས་ལྷོ་ཕྱོགས་སུ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གྲགས་ཆེན་པོ། །སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་སེལ་གཙོ། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ཐོགས་པ་བྲི། །དེ་ཡི་ཆ་གཉིས་བོར་ནས་ནི། །དཔའ་བོ་ངོ་མཚར་ཅན་དང་ནི། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་མི་འཇིགས་སྦྱིན། །ངན་སོང་ཐམས་ཅད་སྤོང་བ་དང་། །དེ་བཞིན་སྐྱོང་སེམས་བློ་གྲོས་དང་། །བློ་ཅན་སྙིང་རྗེས་གདུངས་པ་དང་། །བྱམས་པ་མངོན་དུ་འབྱུང་བ་དང་། །གདུང་བ་ཐམས་ཅད་ཞི་བྱེད་དང་། །དེ་བཞིན་བློ་གྲོས་བསམ་ཡས་ཏེ། །མཁས་པས་བརྒྱད་པོ་བྲི་བར་བྱ། །བྱང་གི་ཕྱོགས་སུ་སོང་ནས་ནི། །ས་ཡི་སྙིང་པོ་འབར་དང་བཅས། །བཟོད་དང་དེས་པ་ཕུན་ཚོགས་བྲི། །དེ་ཡི་སྟན་ནི་མཁས་པ་ཡིས། །འབྱུང་ཁུངས་ཀུན་དང་ལྡན་པ་ཡིས། །རིན་ཆེན་ཀུན་གྱིས་ཉེར་བརྒྱན་པ། །དེ་ཡི་སྟེང་ན་རིན་ཆེན་བཞིའི། །པདྨ་ཡང་དག་གནས་པ་ནི། །ཡིད་དུ་འོང་བ་བསམ་བྱ་སྟེ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གྲགས་ཆེན་པོ། །དེ་ཡི་སྟེང་ན་འདུག་པར་བྲི། །དེ་ཡི་འཁོར་ནི་ཡོན་ཏན་གཙོ། །མཐའ་ཡས་ཤིན་ཏུ་གྲངས་མེད་དེ། །དེ་ཡི་ནང་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་རིན་ཆེན་ལག །ས་འཛིན་ཉིད་དང་ལག་ན་ནི། །རིན་ཆེན་ཕྱག་རྒྱ་ཅན་དང་ནི། །ལྷག་པའི་བསམ་པ་བརྟན་པ་ཉིད། །གྲགས་ཆེན་འདི་དག་བྲི་བར་བྱ། །དེ་བཞིན་སྔགས་པས་ནུབ་ཕྱོགས་སུ། །དཔའ་

Worldlings should worship them just as they would revere a caitya.

Then, when Vajradhara had finished speaking these verses, he gazed

steadily at Vairocana without blinking for even a moment and remained silent.

At this the World-honored One again addressed the vajradhara Lord of

Mysteries, saying, “Next, Lord of Mysteries, the path of samādhi whereby

bodhisattvas who will succeed to the position [of a buddha] after one more

birth dwell in the stage of a buddha is such that they are dissociated from

activity and cognizant of the characteristics of the world, and they dwell in

the stage of action and firmly dwell in the stage of a buddha. Next, Lord of

Mysteries, the path of samādhi for bodhisattvas who have mastered the eighth

stage is such that they do not apprehend any dharmas, they are free from

existence and birth, and they know everything to be an illusory transforma-

tion. Therefore, the world refers to them as ‘masters of vision.’ Next, Lord

of Mysteries, multitudes of śrāvakas, dwelling in the stage with objects [of

cognition], recognize birth and extinction, reject the two extremes [of anni-

hilation and permanence], and with the knowledge of utter observation obtain

the causes of practice that does not conform [with the cycle of transmigra-

tion]: this is called the path of samādhi for śrāvakas. Lord of Mysteries,

pratyekabuddhas, observing cause and result and dwelling in the Dharma

of speechlessness, do not preach and are speechless, and in all dharmas they

realize the samādhi of the utter extinction of speech: this is called the path of samādhi for pratyekabuddhas. Lord of Mysteries, cause and result, as well as action, in the world at large, whether they arise or perish, do so in dependence on another entity, and so the samādhi of emptiness is born: this is called the path of samādhi for world[lings].”

Then the World-honored One spoke these verses:

Lord of Mysteries, you should know that these are the paths of

samādhi:

If one abides in teachings for the World-honored Buddha, the

world-saving bodhisattva,

The pratyekabuddha or the śrāvaka, one will destroy all faults;

In the case of the gods’ mundane path of the teachings of the

mantra method,

The Striving Hero has [taught it] thus in order to benefit beings.

Then the World-honored One addressed the vajradhara Lord of Mysteries, saying:

“Lord of Mysteries, you should listen attentively to the characteristics of mantras.”

Vajrapāṇi said, “Very well, World-honored One. I am eager to listen.”

Thereupon the World-honored One further spoke these verses:

The Fully and Perfectly Awakened One’s mantras are characterized

by syllables, words, and clauses;

As in the school of Indra, all objectives are accomplished.

Sometimes Dharma-phrases are added so that the original intent [of

the mantra] and the practice [for which it is used] will correspond.

If [they have] the word oṃ and the word hūṃ, as well as phaṭaka

Or hrīḥ, these are designations of Buddha-Crowns.

If [they have the words] gṛhṇa (“seize!”), khādaya (“devour!”),

bhañja (“destroy!”),

Hana (“strike!”), māraya (“kill!”), [s]phāṭaya (“rend!”) and the like,