The Dhāraṇī for a Caitya 13

13

ཨོྃ་ཨ་ཨརྒྷཾ་པྲ་ཏཱིཙྪ་སྭཱ་ཧཱ་ཞེས་བཟླས་ནས། དབུའི་སྤྱི་བོར་ལན་གསུམ་དུ་བདུགས་ཤིང་སྦྲེངས་ཏེ་ཕུལ་བས། འཕགས་པ་ཐམས་ཅད་མཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །ཚིག་ཏུ་ཡང་འཕགས་པ་ཐམས་ཅད་མཉེས་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་ཀྱང་བརྗོད་དོ། །དེ་ནས་ཕྱག་རྒྱའི་རྒྱ་མཚོའི་སྤྲིན་གྱིས་དབུའི་གཙུག་ཏུ་བཀྲམ་སྟེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུའི་ནང་དུ་འདུས་ཤིང་། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་དབང་ཐམས་ཅད་བསྐུར་བར་དམིགས་སོ། །དེ་ནས་བི་མ་ལ་ཨུཥྞཱི་ཥའི་གཟུངས་འདི་བཀླག་ཅིང་། ལན་ཅི་མང་དུ་བརྗོད་པར་བྱས་ལ་བསྔོ་བ་དང་སྨོན་ལམ་རྒྱས་པར་གདབ་པར་བྱའོ། །ཆོ་ག་འདི་བཞིན་དུ་རྫོགས་པར་བྱ་བ་མི་བདེ་ན་རང་གི་ལྷ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སྐུར་བསྒྱུར་བ་ལས་དགོངས་པ་མཉམས་པར་བྱ་སྟེ། མཆོད་རྟེན་དང་། མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པར་དགོངས་ཏེ། མཆོད་རྟེན་བཏབ་ན་ཡང་ཆོ་ག་རྒྱས་པར་བྱ་བ་དང་འདྲ་སྟེ་འགལ་བ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་མ་གྱུར་ན་ཡང་བི་མ་ལ་ཨུཥྞཱི་ཥའི་གཟུངས་འདི་ཀློག་པ་དང་། འཛིན་པ་དང་། ཡི་གེར་འདྲི་ཞིང་འཆང་བས་མཆོད་རྟེན་བཏབ་ན་ཆོ་ག་རྒྱས་པར་མཛད་པ་ཉིད་འདི་ཡིན་ཏེ། མཆོད་རྟེན་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུར་བསྒྱུར་ནས། བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །བི་མ་ལ་ཨུཥྞཱི་ཥའི་གཟུངས་འདི་མ་བརྗོད་ན་མཆོད་རྟེན་ལ་མཆོད་པ་ཕུལ་ཞིང་མངའ་གསོལ་ཡང་མངའ་ཕུལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གཞུང་ལས་ཀྱང་འདི་སྐད་ཅེས་འབྱུང་ངོ་། །རིག་སྔགས་གསང་སྔགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །སྔགས་ཀྱི་རང་བཞིན་མི་གསལ་ཞིང་། །དགོངས་པའི་ཏིང་འཛིན་མི་གསལ་བས། །མཆོད་རྟེན་ལ་སོགས་སྐུ་གཟུགས་རྣམས། །བཏབ་ཀྱང་རྫོགས་པར་ཡོང་མི་འགྱུར། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །གང་ཞིག་གསང་སྔགས་དང་དགོངས་པར་ལྡན་པས་མཆོད་རྟེན་དང་སྐུ་གཟུགས་བཏབ་པའི་ཡོན་ཏན་ནི། ཇི་སྐད་དུ། མཆོད་རྟེན་ཆོ་ག་དམ་པ་འདི། །བསོད་ནམས་བགྱིས་པའི་ཁྱད་པར་ནི། །གཟུངས་འདི་བཟླས་པའི་མཆོད་རྟེན་གྱིས། །གཅིག་

oṁ amṛte arghaṃ pratīccha svāhā.⁶² After reciting it, one should scent the pinnacles of the caityas three times by pouring the water.⁶³ The noble ones will be pleased with this offering. This should be expressed with the words “May all noble ones be pleased.” Then, using the oceanic cloud gesture,⁶⁴ the water should be sprinkled over the pinnacles, after which one imagines that it gathers in the wisdom body and all the marvelous initiations are conferred. After this, the vimaloṣṇīṣa dhāraṇī should be read aloud an appropriate number of times,⁶⁵ the merit should be dedicated, and extensive aspirations should be made.

If one finds it difficult to complete this rite as prescribed, one should transform one’s body using the samādhi of one’s personal deity and not let that intention weaken. One should recognize that the caityas and articles of worship are the nature of the dharmadhātu in their pure aspect. If one makes caityas in this way, it is the same as the extensive rite. There is no contradiction. If even this is not possible, one can make a caitya by reciting the vimaloṣṇīṣa dhāraṇī, keeping it in mind, writing it down, and carrying it with one. If one does this, it is in fact the extensive rite. Those caityas will be transformed into the body of the Tathāgata and will serve to benefit oneself and others in an extraordinary way. If one does not recite the vimaloṣṇīṣa dhāraṇī, even when offerings are made and power invested, no power will be conferred. This is also said in scripture:

“When the nature of a mantra is not clear
For any spell or mantra,
And when the samādhi of realization is not clear,
All forms, including caityas and the like,
Will not be complete even when constructed.”⁶⁶

The qualities of a caitya and other images made by one who possesses secret mantra and realization are described as follows:

In this sublime caitya rite,
Casting a single caitya incanted with this dhāraṇī,
Which is distinct for its generation of merit,
Is the same as making ten million.

The five acts with immediate retribution and the mass of evil
Of those long in saṃsāra