The seventeen sections (vastu) on monastic procedure 1.11

1.11

ཨང་གའི་རྒྱལ་པོ་ཇི་ལྟར་བསད་པ་ཐོས་ནས་དེས་སྒོ་བཅད་དེ་ར་བ་དག་གི་ཁར་སྦྲེངས་ནས་འདུག་གོ། །གཞོན་ནུ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་ཡང་མཐར་གྱིས་གྲོང་ཁྱེར་ཙམ་པར་ཕྱིན་ནས་དེས་ཤིང་རིང་པོ་ལ་ཨང་གའི་རྒྱལ་པོའི་མགོ་བཏགས་ཏེ་བསྟན་ནས་སྨྲས་པ། ངས་ཁྱོད་ཀྱི་ཇོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་གནས་སྐབས་འདི་ལྟ་བུར་བྱས་ཀྱིས། གལ་ཏེ་ཇེ་ཕྱིར་འབྱུང་ན་དེ་ལྟ་ན་ལེགས། གལ་ཏེ་ཕྱིར་མི་འབྱུང་ན་ཁྱོད་ཀྱང་གནས་སྐབས་འདི་ལྟ་བུར་བྱས་པར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་བུའི་གནས་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ཐོས་ནས་མི་བདེ་བར་གྱུར་ཏེ། དེས་བསམས་པ། ཡུལ་དང་སྲོག་ལ་གནོད་གྱུར་ན། །སྐྱེས་བུས་ཀུན་དུ་སྲོག་བསྲུང་བྱ། །བློ་ཡིས་གཉིས་ཀ་དཔྱད་བྱས་ན། །ཡུལ་ནི་ཡང་རྙེད་སྲོག་རྣམས་མིན། །སྙམ་ནས་དེ་རལ་གྲི་མགུལ་དུ་ཐོགས་ཏེ་ཕྱིར་བྱུང་ངོ་། །དེ་ན་གཞོན་ནུ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོས་ཨང་གའི་རྒྱལ་པོ་བསད་དེ་གྲོང་ཁྱེར་ཙམ་པ་རང་གི་ལག་ཏུ་ཐོབ་ནས་དེས་རྒྱལ་པོ་པད་མ་ཆེན་པོ་ལ་ལྷ་བདག་གིས་ཨང་གའི་རྒྱལ་པོ་བཀུམ་སྟེ་གྲོང་ཁྱེར་ཙམ་པ་རང་གི་སུག་པར་ཐོབ་ལགས་ན། ལྷ་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པ་གཞན་ཅི་མཆིས་བཀའ་སྩོལ་ཅིག་དང་ཡོངས་སུ་བསྒྲུབ་པར་བགྱིའོ་ཞེས་ཕྲིན་ཡིག་སྤྲིང་ངོ་། །དེ་མགུ་ནས་དེས་དེ་ལ་གདུགས་དང་། ཅོད་པན་དང་། ཐོད་བསྐུར་ཏེ། བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་འོ་ནི་ཉིད་དུ་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་དུ་ཆུག་ཤིག །ངས་ཀྱང་འདི་ཉིད་དུ་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་དུ་གཞུག་གོ་ཞེས་སྤྲིང་ངོ་། །དེ་ནས་གཞོན་ནུ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོས་ཡུལ་ཨང་ག་དག་ཏུ་རྒྱལ་སྲིད་འབྱོར་པ་རྒྱས་པ་བདེ་བ་ལོ་ལེགས་པ་སྐྱེ་བོ་དང་མི་མང་པོས་གང་བ་བྱེད་དུ་བཅུག་གོ། །དུས་གཞན་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་པད་མ་ཆེན་པོ་དུས་ལ་བབ་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་ལ་ལྷ་ཁྱོད་ཀྱི་ཡབ་དུས་ལ་བབ་པོ་ཞེས་སྤྲིང་ནས། དེ་ཨང་ག་དང་མ་ག་དྷཱ་པའི་བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་སྲིད་ལ་དབང་བསྐུར་བ་ཆེན་པོས་དབང་བསྐུར་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོས་ཡུལ་ཨང་ག་དང་མ་ག་དྷཱ་དག་ཏུ་རྒྱལ་སྲིད་འབྱོར་པ། རྒྱས་པ། བདེ་བ། ལོ་ལེགས་པ། སྐྱེ་བོ་དང་མི་མང་པོས་གང་བ། ཐབ་མོ་དང་། ཐ་

heard how the King of Aṅga had been killed, prompting him to close the gates and take cover within the walls of the fortress. When at last Prince Bimbisāra reached Campā, the prince fixed the King of Aṅga’s head onto a long pole and displayed it, saying, “It is I who has brought your lord to this state. Come out immediately and I shall look favorably upon you. Fail to appear and you too will soon find yourself in this state.”

It distressed the steward of Campā to hear this, and he thought of this verse:

“When land and life are threatened,
Seek always to protect life.
When the wise look at both, they see
Land, but not life, can be found again.”

With that thought he hung his sword from his neck in surrender and came out.

With the King of Aṅga slain, Campā fell into Prince Bimbisāra’s hands, at which point he sent a message to King Mahāpadma, saying, “Your Majesty, I have slain the King of Aṅga and Campā is now in my hands. Your Majesty, tell me what else needs to be done and I shall see to it.”

Pleased, King Mahāpadma sent Prince Bimbisāra a parasol, a turban, and a coronet with the message, “Son, you must take the reins of power there. I, for my part, will assume the reins of power here.”

And so Prince Bimbisāra assumed the reins of power. Under him, the kingdom prospered and thrived, crops were bountiful and the land teemed with animals and people.

Once King Mahāpadma’s time had come, the ministers of Rājagṛha sent a message to King Bimbisāra, saying, “Your Majesty, your father’s time has come.” In a great coronation ceremony, the ministers of Rājagṛha and Magadha granted him sovereignty over the lands of Aṅga and Magadha.

Under King Bimbisāra’s rule, the kingdoms of Aṅga and Magadha prospered and thrived, crops were bountiful and the land teemed with animals and people. He completely pacified conflict,