The seventeen sections (vastu) on monastic procedure 1.3

1.3

ཡུལ་ཨང་ག་ཙམ་པ་མ་གཏོགས་པ་བཅོམ་ནས་ཕྱིར་ལྡོག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་དུས་གཞན་ཞིག་ན་ཨང་གའི་རྒྱལ་པོ་དཔུང་དང་མཐུ་ཆེ་བར་གྱུར་ནས། དེས་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་བ་གླང་པོ་ཆེ་པའི་ཚོགས་དང་། རྟ་པའི་ཚོགས་དང་། ཤིང་རྟ་པའི་ཚོགས་དང་། དཔུང་བུ་ཆུང་གི་ཚོགས་གོ་བསྐོན་ཏེ། ཡུལ་མ་ག་དྷཱ་གཞོམ་པར་བརྩམས་པ་དང་། མ་ག་དྷཱ་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་པད་མ་ཆེན་པོ་ལ་ལྷ་ཨང་གའི་རྒྱལ་པོས་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་པ་གླང་པོ་ཆེ་པའི་ཚོགས་དང་། རྟ་པའི་ཚོགས་དང་། ཤིང་རྟ་པའི་ཚོགས་དང་། དཔུང་བུ་ཆུང་གི་ཚོགས་གོ་བསྐོན་ཏེ། ཡུལ་མ་ག་དྷཱ་འཇོམས་པར་བགྱིད་དོ་ཞེས་སྦྲོན་པ་དག་བཏང་ངོ་། །རྒྱལ་པོ་པད་མ་ཆེན་པོས་ཀྱང་ཐོས་ནས་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་པ་གླང་པོ་ཆེ་པའི་ཚོགས་དང་། རྟ་པའི་ཚོགས་དང་། ཤིང་རྟ་པའི་ཚོགས་དང་། དཔུང་བུ་ཆུང་གི་ཚོགས་གོ་བསྐོན་ཏེ། ཨང་གའི་རྒྱལ་པོ་དང་གཡུལ་སྤྲད་པའི་ཕྱིར་འཕགས་སོ། །དེ་ནས་ཨང་གའི་རྒྱལ་པོས་རྒྱལ་པོ་པད་མ་ཆེན་པོའི་གླང་པོ་ཆེ་པའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཕྲོགས་ཤིང་། རྟ་པའི་ཚོགས་དང་། ཤིང་རྟ་པའི་ཚོགས་དང་། དཔུང་བུ་ཆུང་གི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཕྲོགས་སོ། །རྒྱལ་པོ་པད་མ་ཆེན་པོ་ཡང་ཕམ་པ་དང་། སྐྲག་པ་དང་། བཅོམ་པ་དང་། གཞན་རྒྱལ་བ་དང་། རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པར་བྱས་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་ཞུགས་ནས་སྒོ་བཅད་དེ། ར་བ་དག་གི་ཁར་སྦྲེངས་ནས་འདུག་གོ། །ཨང་གའི་རྒྱལ་པོས་རྒྱལ་པོ་པད་མ་ཆེན་པོ་ལ་ཕོ་ཉ་བཏང་སྟེ། གལ་ཏེ་ཕྱིར་འབྱུང་ན་དེ་ལྟ་ན་ལེགས། གལ་ཏེ་ཕྱིར་མི་འབྱུང་ན་ཇི་སྟེ་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་ན་ནི་མདའ་བརྒྱུད་པས་ཁྱོད་ལྟུང་བར་བྱའོ། །ཇི་སྟེ་སའི་འོག་ཏུ་འགྲོ་ན་ནི་མཆིལ་པ་དང་དྲང་བའི་ཚུལ་གྱིས་དྲང་བར་བྱའོ། །ཇི་སྟེ་རིའི་རྩེ་མོར་འཛེག་ན་ནི་དེར་ཡང་ཁྱོད་ཐར་པ་མེད་དོ་ཞེས་སྤྲིང་ངོ་། །རྒྱལ་པོ་པད་མ་ཆེན་པོས་ཕྲིན་ཡིག་བཀླགས་ནས་དེ་མི་བདེ་བར་གྱུར་ཏེ། ལག་པ་ལ་འགྲམ་པ་གཏད་ནས་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་འདུག་འདུག་ནས། དེས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་ཨང་གའི་རྒྱལ་

laid waste to all of Aṅga, save Campā, before returning.

At yet another time when the King of Aṅga and his armies were dominant, he again called up the four branches of his armed forces—the elephant corps, the cavalry, the charioteer corps, and the infantry—and began again to lay waste to the land of Magadha, prompting the people of Magadha to send a message to King Mahāpadma, saying, “Your Majesty, the King of Aṅga has called up the four branches of his armed forces—the elephant corps, the cavalry, the charioteer corps, and the infantry—and is laying waste to the lands of Magadha.”

When King Mahāpadma heard this, he too called up the four branches of his armed forces—the elephant corps, the cavalry, the charioteer corps, and the infantry—and rode out to meet the King of Aṅga in battle.

The King of Aṅga captured King Mahāpadma’s entire elephant corps and proceeded to capture the whole of his cavalry, charioteer corps, and infantry. Defeated and frightened, destroyed and conquered, King Mahāpadma retreated. Entering Rājagṛha, he closed the gates and shut himself up within the walls of his fortress.

The King of Aṅga sent an envoy to King Mahāpadma with the message, “It would be good were you to come out. If you do not surrender, and instead take flight into the sky above, I will fell you with a volley of arrows. Tunnel beneath the earth and I will yank you up as if with a hook. Flee to the mountaintops, and even there you shall find no escape.”

King Mahāpadma was unsettled by the message he heard.⁵⁴ Head in hands, he sat and sat, absorbed in thought.⁵⁵ Then he said to his ministers, “Gentlemen, this King of Aṅga