The seventeen sections (vastu) on monastic procedure 1.7

1.7

དང་། གཅད་པ་དང་། དྲལ་བ་དང་། དབུག་པ་དང་། གནས་ལྔ་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ། རྒྱང་ནས་འཕོག་པ་དང་། སྒྲ་གྲགས་པར་འཕོག་པ་དང་། གནད་དུ་འཕོག་པ་དང་། མི་འཆོར་བར་འཕོག་པ་དང་། ཚབས་ཆེ་བ་དེ་དག་ལ་ཡང་ཞུགས་ཤིང་བྱང་བར་གྱུར་ཏོ། །བློན་པོའི་བུ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་ཀྱང་བཟོའི་གནས་དང་། ལས་ཀྱི་གནས་དག་ལ་བྱང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ཕས་བཟོ་སྦྱང་བ་བཅྭ་བརྒྱད་པོ་དག་ལ་བཅུག་ནས་དེའི་མིང་བཟོ་སྦྱངས་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ། །བཟོ་སྦྱངས་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དུས་གཞན་ཞིག་ན་གཞོན་ནུ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་གླང་པོ་ཆེ་ལ་ཞོན་ཏེ་ལྗོངས་སུ་བྱུང་བ་དང་། དེས་ཨང་གའི་རྒྱལ་པོའི་ཞོ་ཤས་འཚོ་བ་དག་ལོ་ཐང་དང་དཔྱ་སྡུད་པ་མཐོང་ནས། དེས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་ལོ་ཐང་དང་དཔྱ་སྡུད་པ་འདི་དག་སུའི་ཡིན། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ལྷ་ཨང་གའི་རྒྱལ་པོའི་ལགས་སོ། །དེས་སྨྲས་པ། ཅི་ཡུ་བུ་ཅག་དེ་ལ་ལོ་ཐང་འབུལ་བ་ཡིན་ནམ། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ལྷ་ལོ་ཐང་འབུལ་བ་ལགས་སོ། །དེས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་ཞོ་ཤས་འཚོ་བ་དེ་དག་བོས་ཤིག །དེ་དག་གིས་བོས་པ་དང་། དེས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་དེ་ཡང་རྒྱལ་པོ་རྒྱལ་རིགས་སྤྱི་བོར་དབང་བསྐུར་བ་ཡིན་ལ། ངེད་ཀྱང་རྒྱལ་པོ་རྒྱལ་རིགས་སྤྱི་བོར་དབང་བསྐུར་བ་ཡིན་ན། ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱེད་ཅག་ལོ་ཐང་དང་དཔྱ་སྡུད་པར་བྱེད། དེང་ལ་ཕྱིན་ཆད་ལོ་ཐང་དང་དཔྱ་མ་སྡུད་ཅིག །དེ་དག་གིས་བསམས་པ། གཞོན་ནུ་འདི་ནི་རྒྱུས་མི་ཤེས་པ་ཡིན་པས་བདག་ཅག་རྒྱལ་པོ་པད་མ་ཆེན་པོའི་གན་དུ་འདོང་ཞིང་སོང་ནས་བསྙད་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས། དེ་དག་རྒྱལ་པོ་པད་མ་ཆེན་པོའི་གན་དུ་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་སྨྲས་པ། ལྷ་བདག་ཅག་ཨང་གའི་རྒྱལ་པོའི་ཞོ་ཤས་འཚོ་བ་ལོ་ཐང་དང་དཔྱ་སྡུད་པ་ན་གཞོན་ནུ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོས་བཀག་ན། ཅི་བསྡུ་བར་འཚལ་ལམ། འོན་ཏེ་སླར་མཆི་བར་འཚལ། དེས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་གཞོན་ནུ་དེ་ནི་རྒྱུས་མི་ཤེས་པ་ཡིན་པས་ཁྱེད་ཅག་སྔོན་ཇི་ལྟར་ལོ་ཐང་དང་དཔྱ་སྡུད་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྡུས་ཤིག །དེ་དག་གིས་

slash, quarter, pierce, and strike in five ways—striking from a distance, striking a target using acoustic location, striking a fatal blow, striking without hesitation, and striking forcefully.

These arts and skills were also mastered by the five hundred sons of the five hundred ministers.

Bimbisāra’s father enrolled him in the eighteen guilds, due to which he was named and became known as Bimbisāra of the Guilds.⁶³

Later Prince Bimbisāra set out astride an elephant where he saw the King of Aṅga’s officers collecting tributes and taxes, prompting him to inquire of his men, “Gentlemen, for whom are these tributes and taxes being collected?”

“Your Majesty! For the King of Aṅga.”

“What? Will we be offered tribute?”

“No, Your Majesty, we are the ones to offer the tribute.”

“Gentlemen, summon those officers.”

When the officers were summoned, he said, “Gentlemen, the King of Aṅga is crowned and an anointed kṣatriya king. If I too am crowned and an anointed a kṣatriya king, why is it you are collecting tributes and taxes here? I forbid you to collect tributes and taxes from this day forth.”

“The prince fails to appreciate the situation,” they thought. “Let us go submit the matter to King Mahāpadma.”

They went to King Mahāpadma and said, “Your Majesty, when we officers of the King of Aṅga were collecting tributes and taxes, Prince Bimbisāra stopped us from doing so. Shall we collect them or not?”

“Gentlemen, the prince doesn’t understand the situation. Continue to collect tributes and taxes as you have done before.”

They