The seventeen sections (vastu) on monastic procedure 3.20

3.20

དགག་དབྱེ་བྱེད་ན། དོན་དེ་ལ་དགག་དབྱེ་ལན་གཅིག་བཟླས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་གཞན་ལ་དགག་དབྱེ་ལན་གཅིག་བཟླས་པ་ནི་འདི་ལྟར་ཡང་གདུག་པ་གནས་པའི་ཕྱོགས་ཤིག་ཏུ་གཙུག་ལག་ཁང་བརྩིགས་ལ། དེ་ན་རྒན་ཞུགས་མི་ཤེས་པ། རྨོངས་པ། མི་གསལ་བ། མི་མཁས་པ་གཞན་ཞིག་གིས་མི་རུང་བའི་ཕྱོགས་སུ་བཤང་བ་དང་། གཅི་བ་དང་། མཆིལ་མ་དང་། སྣབས་དང་། སྐྱུགས་པ་དང་། འཁྲུ་བ་དག་བོར་ཞིང་མི་གཙང་བས་སྦགས་པའི་གནས་མལ་བཞག་པས་གདུག་པ་ཁྲོས་ཏེ་སྤྱོད་ཡུལ་ལམ། སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་ལམ་མམ། འཆག་སའམ། ཁྱམས་སམ། སྒོ་ཁང་རྣམས་སུ་འདུག་ནས་ཀྱང་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་འབབ་པར་བྱེད། ཉལ་ཁྲི་དག་ཀྱང་སྒྱུར་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ན་དགག་དབྱེ་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དེང་དགེ་འདུན་གྱི་དགག་དབྱེ་བཅོ་ལྔ་པ་ཡིན་ན། གཙུག་ལག་ཁང་འདི་ཡང་གདུག་པ་གནས་པའི་ཕྱོགས་ཤིག་ཏུ་བརྩིགས་ལ། རྒན་ཞུགས་མི་ཤེས་པ། རྨོངས་པ། མི་གསལ་བ། མི་མཁས་པ་གཞན་ཞིག་གིས་མི་རུང་བའི་ཕྱོགས་སུ་བཤང་བ་དང་། གཅི་བ་དང་། མཆིལ་མ་དང་། སྣབས་དང་། སྐྱུགས་པ་དང་། འཁྲུ་བ་དག་བོར་ཞིང་མི་གཙང་བས་སྦགས་པའི་གནས་མལ་བཞག་པས་གདུག་པ་ཁྲོས་ནས་སྤྱོད་ཡུལ་ལམ་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་ལམ་མམ། འཆག་སའམ། ཁྱམས་སམ། སྒོ་ཁང་རྣམས་སུ་འདུག་ནས་དགེ་སློང་དག་ལ་འབབ་པར་བྱེད། ཉལ་ཁྲི་དག་སྒྱུར་བར་བྱེད་ཀྱིས། གལ་ཏེ་བདག་གིས་དགག་དབྱེ་ལན་གསུམ་བཟླས་པས་དགག་དབྱེ་བྱས་ན་གཞི་དེས་བདག་གི་སྲོག་གི་བར་ཆད་དང་། དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་གྱི་བར་ཆད་དང་། ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་གྱིས། མ་ལ་བདག་གིས་དགག་དབྱེ་ལན་གཅིག་བཟླས་པས་དགག་དབྱེ་བྱའོ་སྙམ་ནས་དེ་དགག་དབྱེ་ལན་གཅིག་བཟླས་པས་དགག་དབྱེ་བྱེད་ན། དོན་དེ་ལ་དགག་དབྱེ་ལན་གཅིག་བཟླས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་གཞན་ལ་དགག་དབྱེ་ལན་གཅིག་བཟླས་པ་ནི་འདི་ལྟར་ཡང་ཀླུ་གནས་

that is the reason for the lifting of restrictions recited once.

“Another reason for the lifting of restrictions recited once: A monastery may have been built in a place inhabited by beasts of prey, and a childish, foolish, ignorant, and unskilled latecomer might scatter or throw his feces, urine, phlegm, snot, or vomit, or leave bedding soiled with semen or filth there. Outraged, the beasts of prey might then descend upon the village, the way to the village, the walkway, the hall, or the gatehouse, besieging the monks and forcing them to move from their places.

“Considering that, the monk who directs the lifting of restrictions might think, ‘Today is the fifteenth, the saṅgha’s lifting of restrictions, and this monastery has been built in a place inhabited by beasts of prey. A childish, foolish, ignorant, and unskilled latecomer has scattered or thrown his feces, urine, phlegm, snot, or vomit, or left bedding soiled with semen or filth here. Outraged, the beasts of prey have descended upon the village, the way to the village, the walkway, the hall, or the gatehouse, besieging the monks and forcing them to move from their places. If I direct the lifting of restrictions by reciting the lifting of restrictions three times, it will become a hindrance to my life, my ascetic way, and my holy living! I should direct the lifting of restrictions with the lifting of restrictions recited once.’⁸⁷

“Suppose he then directs the lifting of restrictions with the lifting of restrictions recited once—that is the reason for the lifting of restrictions recited once.