The seventeen sections (vastu) on monastic procedure 3.3

3.3

དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཅག་ལྗོངས་སུ་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་དབྱར་གནས་པར་དམ་བཅས་སམ། ཁྱེད་ཅག་བསོད་སྙོམས་ཀྱིས་བྲེལ་བར་མ་གྱུར་མོད། བཙུན་པ་མེད་དེ། བདག་ཅག་ལྗོངས་ཤིག་ཏུ་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་དབྱར་གནས་པར་དམ་བཅས་ཏེ། བདག་ཅག་བསོད་སྙོམས་ཀྱིས་ཀྱང་བྲེལ་བ་མ་མཆིས་ལགས་སོ། །དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཅག་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཏུ་ལྗོངས་སུ་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་དབྱར་གནས་པར་དམ་བཅས། བསོད་སྙོམས་ཀྱིས་ཀྱང་བྲེལ་བར་མ་གྱུར། བཙུན་པ་འདི་ལ་བདག་ཅག་དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོས་ལྗོངས་ཤིག་ཏུ་ཁྲིམས་སུ་བཅའ་བ་འདི་ལྟ་བུ་དག་བགྱིས་ནས་དབྱར་གནས་པར་དམ་བཅས་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་བདག་ཅག་གིས་ནང་ན་དགེ་སློང་གང་གིས་ཀྱང་དབྱར་གྱི་ནང་ལོགས་སུ་དགེ་སློང་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་ཤེའམ། ལྟ་བ་ཉམས་ཤེའམ། སྤྱོད་པ་ཉམས་ཤེའམ། འཚོ་བ་ཉམས་ཞེས་གླེང་བར་མི་བྱ། དྲན་པར་མི་བྱའོ། །བདག་ཅག་གི་ནང་ན་གང་གིས་ཆུ་རའི་བུམ་པའམ། ཁྲུས་ཀྱི་བུམ་པ་སྟོང་པ་སྐམ་པོ་ཆུ་མེད་པར་མཐོང་ན། གལ་ཏེ་གཅིག་པུས་ནུས་པར་གྱུར་ན་གཅིག་པུ་དེས་བཀང་ལ་གནས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཞག་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་གཅིག་པུས་མི་ནུས་པར་གྱུར་ན་དགེ་སློང་ཅིག་ཤོས་ལ་ལག་བརྡའི་སྒྲ་བྱས་ཏེ། ལག་རུབ་ཀྱིས་གནས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བཞག་ནས་གཅིག་ལ་གཅིག་མི་སྨྲ་བར་ཁ་རོག་སྟེ་འགྲོ་བར་བྱའོ་ཞེས་བཙུན་པ་བདག་ཅག་གིས་ཁྲིམས་སུ་བཅའ་བ་དེ་ལྟ་བུ་དག་བགྱིས་ནས་ལྗོངས་ཤིག་ཏུ་དབྱར་གནས་པར་དམ་བཅས་ཏེ། བཙུན་པ་དེ་ལྟར་ན་བདག་ཅག་ལྗོངས་ཤིག་ཏུ་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་དབྱར་གནས་པར་དམ་བཅས་ཤིང་བསོད་སྙོམས་ཀྱིས་ཀྱང་བྲེལ་བར་མ་གྱུར་ལགས་སོ། །སྐྱེས་བུ་གཏི་མུག་ཁྱེད་ཅག་གནས་མལ་ན་དགྲ་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་པས་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་དབྱར་གནས་པར་དམ་བཅས་སྙམ་སེམས་སམ། སྐྱེས་བུ་གཏི་མུག་དག་འདི་ལྟ་སྟེ་མི་སྨྲ་བ་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་རྒྱལ་མཚན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་སློང་གིས་མི་སྨྲ་བར་དམ་བཅའ་བར་མི་བྱའོ། །དགེ་སློང་གིས་མི་

“Monks, were you at ease in pledging to settle for the rains there? Were you not wearied by seeking alms?”³⁷

“No, Honorable One. We were at ease in pledging to settle for the rains. We were not wearied by seeking alms.”

“Monks, how is it that you were at ease in pledging to settle for the rains and were not even wearied by seeking alms?”

“Honorable One, we, the great many monks here, adopted the following rule as we pledged to settle for the rains there: ‘Venerable ones, during the rains no monk among us should prompt or remind a monk about an offense of pure conduct, lapse of view, lapse of observance, or lapse of livelihood. If one among us sees that a water jug or a wash bucket is empty, dry, or without water, he should fill it if he can do so on his own, and then leave it where it belongs. If he cannot do so on his own, he should signal with his hands to another monk and, joining hands, put it where it belongs. Then, while keeping silent, they should leave without speaking to one another.’

“Honorable One, after adopting such a rule, we pledged to settle for the rains there. Honorable One, that is how we were at ease in pledging to settle for the rains and were not even wearied by seeking alms.”

“Deluded beings! Do you think that those who live with the enemy³⁸ can be at ease while pledged to settle for the rains?³⁹ Deluded beings! Not speaking is the tīrthikas’ standard. Therefore, a monk should not pledge silence.⁴⁰