The seventeen sections (vastu) on monastic procedure 5.1

5.1

ཀོ་ལྤགས་ཀྱི་གཞིའི་སྡོམ་ལ། ལྔས་ནི་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དང་། །གནས་མལ་ཆེ་དང་བེའུ་དང་ནི། །བཞོན་པ་ཁྲུས་དང་བ་ལང་འཇུག །ཤིང་ལྷམ་རི་མོ་ཅན་མིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་རྡོ་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་ཡུལ་གྱི་མཐའ་ན་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲོང་ན་ཁྱིམ་བདག་སྟོབས་ཀྱི་སྡེ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱུག་པ། ནོར་མང་བ། ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ། ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་ལྡན་པ། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུ་ལ་ནོར་གྱིས་འགྲན་པ་ཞིག་འདུག་སྟེ། དེས་རིགས་མཉམ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ནས། དེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་རྩེ་བར་བྱེད། དགའ་བར་བྱེད། དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་རྩེ་བར་བྱེད། དགའ་བར་བྱེད། དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་བྱེད་ཀྱང་བུ་ཕོ་ཡང་མེད། བུ་མོ་ཡང་མེད་ནས། ལག་པ་འགྲམ་པ་ལ་གཏད་དེ་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་བདག་ལ་བུ་ཕོ་ཡང་མེད། བུ་མོ་ཡང་མེད་པས་ནོར་རྫས་འདི་རྙེད་བདག་གིས་ཁྱིམ་དུ་བསགས་ཀྱང་། བདག་ཤི་ནས་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་བདག་ལ་བུ་མེད་དོ་ཞེས་ནས་རྒྱལ་པོས་དབང་བྱས་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་འདུག་གོ། །དེའི་མཛའ་བཤེས་དང་ཉེ་དུ་དང་གཉེན་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཅིའི་ཕྱིར་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་

In the summary verse of the Carmavastu:
“Upasaṃpad by five,
Large beds, calf-skin,
Vahana, bathing, cow-hide boots,
Wooden shoes, not adorned.”
The Buddha, the Blessed One, was dwelling in the park of Anāthapiṇḍada in the grove of Prince Jeta. At that time, in a village named Settlement on the Border, in the country of Aśmāparāntaka, there lived a householder named Balasena, who was rich, of great wealth, of immense property, possessing extensive and vast acquisitions, possessing riches like those of Vaiśravaṇa, and rivaling Vaiśravaṇa in wealth. Having taken a wife from an equal clan, he made merry, rejoiced, and engaged in pleasure with her. Even though he made merry, rejoiced, and engaged in pleasure, they had neither a son nor a daughter. Resting his cheek on his hand, he was downcast and thought: “I have neither a son nor a daughter. Even though I have accumulated all these riches and goods in the house, when I die, because I have no son, the king will take possession of all my property!” Downcast, he sat there. His friends, relatives, and kinsmen asked him: “Why are you downcast?