Verses on Dhamma 5.15.p4
Dhammapadaṭṭhakathā 5.15.p4
- Language
- Pāli
5.15.p4
Tassā accuṇhaatisītaatiambilādiparibhogaṃ vajjetvā sukhena gabbhaṃ parihariyamānāya evarūpo dohaḷo uppajji ‘‘aho vatāhaṃ sāriputtattherappamukhāni pañca bhikkhusatāni nimantetvā gehe nisīdāpetvā asambhinnakhīrapāyasaṃ datvā sayampi kāsāyavatthāni paridahitvā suvaṇṇasarakaṃ ādāya āsanapariyante nisīditvā ettakānaṃ bhikkhūnaṃ ucchiṭṭhapāyasaṃ paribhuñjeyya’’nti. Tassā kira so kāsāyavatthaparidahane dohaḷo kucchiyaṃ puttassa buddhasāsane pabbajjāya pubbanimittaṃ ahosi. Athassā ñātakā ‘‘dhammiko no dhītāya dohaḷo’’ti sāriputtattheraṃ saṅghattheraṃ katvā pañcannaṃ bhikkhusatānaṃ asambhinnakhīrapāyasaṃ adaṃsu. Sāpi ekaṃ kāsāvaṃ nivāsetvā ekaṃ pārupitvā suvaṇṇasarakaṃ gahetvā āsanapariyante nisinnā ucchiṭṭhapāyasaṃ paribhuñji, dohaḷo paṭippassambhi. Tassā yāva gabbhavuṭṭhānā antarantarā katamaṅgalesupi, dasamāsaccayena puttaṃ vijātāya katamaṅgalesupi sāriputtattherappamukhānaṃ pañcannaṃ bhikkhusatānaṃ appodakamadhupāyasameva adaṃsu. Pubbe kiresa dārakena brāhmaṇakāle dinnapāyasassa nissando.
"This is a pious longing which our daughter has expressed," said her kinsfolk, and offered porridge of milk and rice unceasingly to the five hundred monks led by the Elder Sāriputta. She herself put on yellow robes, both under and upper garments, took her golden vessel, sat down in the outer circle of the seats, and partook of the porridge left by the monks; whereupon her longing subsided. On the expiration of ten lunar months she gave birth to a son. From time to time, both before her delivery and thereafter, she gave festivals at which she provided the five hundred monks led by Sāriputta with rich porridge of honey, milk, and rice. (This, it is said, was because the boy in his former existence as a Brahman gave rice-porridge.)
Translations (1)
- Buddhist Legends (Harvard Oriental Series 28–30) — Eugene Watson Burlingame 1921, English
Linked texts (1)
- Dhammapada — Pāli