འཕགས་པ་ཐར་པ་ཆན་པ་ཕྱགས་ས་རྒྱས་པ་འགྱད་ཚངས་ཀྱས་སྡག་སྦྱངས་ཏ་སངས་རྒྱས་ས་གྲབ་པར་རྣམ་པར་བཀད་པ་ཞས་བྱ་བ་ཐག་པ་ཆན་པའ་མད 94

94

ཅིང་དྲན་པ་ཡང་དག་པ་དང་བསམ་པ་ཡང་དག་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསམ་མོ། །དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་རྣམས་འཐུན་ཞིང་འདུམ་པ་ནི་མཆོག་སྟེ། དེ་ལ་མི་འཐུན་ཞིང་རྩོད་པ་ནི་མཐོལ་ཚངས་སུ་མི་འགྱུར་རོ། །ཁྲོ་བ་དེས་ཀུན་འཇིག་པར་བྱེད་དེ་སྤྱོད་ལམ་དང་ཡང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དྲན་ཞིང་དོན་དམ་པ་བསམས་ལ་ཉིན་མཚན་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཉལ་ཞིང་གཉིད་ལོག་ཏུ་མི་རུང་ངོ་། །ཉིན་གཅིག་ཀྱང་དུས་གསུམ་དུ་མདོ་སྡེ་འདི་ཁ་ཏོན་ནམ། ཀློག་པ་ཉིན་མཚན་དུས་དྲུག་ཏུ་བྱས་ལ་དྲི་བསུང་གིས་མཆོད་ཅིང་ཕྱག་འཚལ་ནས་མཐོལ་ཚངས་སུ་བྱས་ཏེ། མདོ་སྡེ་འདི་ཉན་ན་སངས་རྒྱས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། མདོ་སྡེ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་བརྗོད་ཅིང་སེམས་ཐག་པ་ནས་མི་འཁྲུགས་པ་དང་། སེམས་ཐག་པ་ནས་མི་ནོར་བ་དང་། སེམས་ཐག་པ་ནས་མི་གཡེང་བ་དང་། སེམས་ཐག་པ་ནས་དུས་ཀྱིས་འགྲུས་པ་དང་། སེམས་ཐག་པ་ནས་ཉིན་གཅིག་པས་ཉིན་གཅིག་འགྲུས་པ་དང་། སེམས་ཐག་པ་ནས་དད་པ་བསྐྱེད་པ་དང་། སེམས་ཐག་པ་ནས་དགའ་བ་བསྐྱེད་པ་དང་། སེམས་ཐག་པ་ནས་རིམ་པ་བསྐྱེད་པ་དང་། སེམས་ཐག་པ་ནས་རྒྱུན་མི་བཅད་པ་དང་། སེམས་ཐག་པ་ནས་གཟབ་པ་དང་། སེམས་ཐག་པ་ནས་མི་འབྲལ་བ་དང་། སེམས་ཐག་པ་ནས་སྡིག་མི་བསམས་པ་དང་། སེམས་ཐག་པ་ནས་སངས་རྒྱས་དྲན་པ་དང་། སེམས་ཐག་པ་ནས་ཆོས་དྲན་པ་དང་། སེམས་ཐག་པ་ནས་དགེ་འདུན་དྲན་པ་དང་། སེམས་ཐག་པ་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་དྲན་པ་དང་། སེམས་ཐག་པ་ནས་གཏོང་བ་དྲན་པ་དང་། སེམས་ཐག་པ་ནས་དོན་དམ་པའི་ལྷ་དྲན་པ་སྟེ། དེ་དག་དེ་བཞིན་དུ་ཀློག་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཕྱག་བྱ་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཐག་པ་ནས་སོ་སོར་འཆགས་ཤིང་མཐོལ་བ་ཐོག་མའི་ཉིན་པར་ནས་ཞག་དྲུག་ཏུ་ལོན་པའི་ནང་པར་དྲི་ཆུས་ཡང་ཆག་ཆག་བཏབ་སྟེ། ལུས་ཀྱང་སྤོས་ཆུས་བཀྲུ་བར་བྱའོ། །པོག་སྤོས་བཟང་པོ་བསྲེག་ཅིང་སེམས་ཐག་པས་མཆོད་པ་བྱས་པ་དེ་དག་དེ་ལྟ་བུར་སེམས་ཐག་པ་ནས་སོ་སོར་མཐོལ་ཞིང་བཤགས་པས་ཕྱོགས་བཅུར་བསྐུལ་པར་གྱུར་ཏེ། ང་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་སངས་རྒྱས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དང་། བྱང་

and with right mindfulness and right thought, one should contemplate the Tathāgata with one-pointed mind. For those practicing in that manner, harmony and concord are supreme; discord and quarreling among them will not constitute repentance. Anger destroys everything, and also conflicts with proper deportment. Recalling the Mahāyāna and contemplating the ultimate truth, one must not lie down or sleep for seven days and nights. Even in a single day, one should recite or read this sūtra three times, doing so throughout the six periods of day and night, making offerings of fragrant scents, paying homage, and confessing. If one listens to this sūtra, one recites the names of the buddhas, bodhisattvas, and the twelve divisions of sūtras, and from the depths of one's heart is not perturbed, from the depths of one's heart does not err, from the depths of one's heart is not distracted, from the depths of one's heart strives according to the seasons, from the depths of one's heart strives day by day, from the depths of one's heart generates faith, from the depths of one's heart generates joy, from the depths of one's heart generates respect, from the depths of one's heart is uninterrupted, from the depths of one's heart is careful, from the depths of one's heart is not separated [from the Dharma], from the depths of one's heart does not think of sin, from the depths of one's heart is mindful of the Buddha, from the depths of one's heart is mindful of the Dharma, from the depths of one's heart is mindful of the Saṅgha, from the depths of one's heart is mindful of śīla, from the depths of one's heart is mindful of giving, and from the depths of one's heart is mindful of the ultimate deity; thus reading, thus paying homage, and thus individually acknowledging and confessing from the depths of one's heart—on the morning after six days have passed from the initial day, one should sprinkle scented water again and wash one's body with fragrant water. Burning fine incense and making offerings from the depths of one's heart, through such heartfelt individual confession and acknowledgment, an entreaty will reach the ten directions. At that time, at that moment, accompanied by immeasurable buddhas as numerous as the sands of the river Gaṅgā and