ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 2.31

2.31

སྟོབས་ཅི་ནུས་ཀྱིས་ཤིང་རྟ་དྲངས་སོ། །ངའི་གྲོགས་ཤིག་ཉམ་ཆུང་སྟེ་འདྲེན་མ་ནུས་པས་དམྱལ་བའི་སྲུངས་མ་ཨ་བང་གིས་ལྕགས་ཀྱི་མདུང་རྩེ་གསུམ་པ་ཐོགས་ནས་བྲང་དུ་བཙུགས་ཏེ། ལྕགས་ཐོས་བརྡེགས་ནས་ཁྲག་ཆར་པར་བབ་བོ། །དེའི་ཚེ་མི་དེ་ན་བའི་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟོད་པས་ན་ཚའི་སྐད་ཆེན་པོ་ཕྱུང་ནས་བར་འགའ་ནི་ཕ་མ་ཞེས་འབོད། བར་འགའ་ནི་ཆུང་མ་བུ་ཞེས་བོས་ཀྱང་ཕན་པ་མེད་དོ། །ང་དེའི་ཚེ་ན་དེ་ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་མྱོང་བ་མཐོང་ནས་སྙིང་རྗེའི་སེམས་སྐྱེས་སོ། །དེ་ལྟར་སྙིང་རྗེའི་སེམས་ཆེན་པོ་སྐྱེས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་དེའི་ཕྱིར་དམྱལ་བའི་སྲུངས་མ་ཨ་བང་ལ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བའི་མི་འདི་ལ་སྙིང་རྗེའི་སེམས་ཅུང་ཟད་སྐྱེད་ཅིག་ཅེས་གསོལ་བ་བཏབ་པ་དང་། དམྱལ་བའི་སྲུངས་མ་ཁྲོས་ནས་ཞེ་སྡང་གི་སེམས་སྐྱེས་པས་ལྕགས་ཀྱི་མདུང་རྩེ་གསུམ་པ་ཐོགས་ནས་ངའི་གཉའ་བར་བཙུགས་ནས་དེར་ཚེའི་དུས་བྱས་པས་མེའི་ཤིང་རྟའི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ལས་ཐར་ཏེ་བསྐལ་པ་བརྒྱ་སྙེད་ཀྱི་མི་དགེ་བའི་སྡིག་པ་བྱང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལྟར་ངས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པས་མེའི་ཤིང་རྟའི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ལས་ཐར་བར་གྱུར་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགའ་བའི་རྒྱལ་པོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དེའི་ཚེ་མེའི་ཤིང་རྟ་འདྲེན་པ་དེ་ནི་ད་ལྟར་ང་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པས་མྱུར་དུ་སངས་རྒྱས་སུ་གྲུབ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་བས་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་དོན་གྱི་དངོས་པོ་ནི་གཅིག་ཏུ་མ་ཟད་དེ། ལ་ལ་ནི་སྙིང་རྗེའི་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེའོ། །ལ་ལ་ནི་ཞེ་སྡང་གི་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེའོ། །ལ་ལ་ནི་སྦྱིན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེའོ། །ལ་ལ་ནི་སེར་སྣའི་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེའོ། །ལ་ལ་ནི་དགའ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེའོ། །ལ་ལ་ནི་མྱ་ངན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེའོ། །ལ་ལ་ནི་འདོད་པ་དང་བྱེ་བྲལ་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེའོ། །ལ་ལ་ནི་དགྲ་སྡང་བ་དང་ཕྲད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེའོ། །ལ་ལ་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་སྟེན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེའོ། །ལ་ལ་ནི་མི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེའོ། །

I pulled the chariot with all my strength. My companion, being frail, could not pull it; therefore, the hell guardian Abang took a three-pronged iron trident, pierced his chest, and struck him with an iron hammer so that blood fell like rain. At that time, that man, unable to bear the agony of pain, cried out with loud wails of suffering, sometimes calling out "Father, Mother!" and sometimes crying out "Wife, son!", but to no avail. At that time, upon seeing him undergo such great suffering, compassion arose in me. Due to generating such great compassion, I aroused the mind of awakening. Then, on behalf of that sufferer, I besought the hell guardian Abang: "Please generate a little compassionate thought for this suffering person!" At that, the hell guardian grew enraged and, feeling hatred, seized the three-pronged iron trident and thrust it into the nape of my neck. Dying right there, I was freed from the Fire Chariot hell, and my unvirtuous demerits of a hundred aeons were purified. Thus, through arousing the mind directed toward unsurpassed, perfectly complete awakening, I was liberated from the Fire Chariot hell.' The Bhagavān said to Ānandarāja: 'The one who pulled the fiery chariot at that time was none other than myself today, and through arousing the mind of awakening, I quickly attained buddhahood. Therefore, the causes for sentient beings to arouse the mind of awakening are not merely one: some arise by reason of compassion, some by reason of hatred, some by reason of generosity, some by reason of stinginess, some by reason of joy, some by reason of grief, some by reason of separation from what is desired, some by reason of encountering enemies, some by reason of relying on spiritual friends, and some by reason of unvirtuous acquaintances;