འཕགས་པ་དམ་བ་ཞ་གཉས་པ་ཞས་བྱ་བའ་མད 6

6

བའི་ཡུལ་དང་འཕྲད་པའི་ཚེ་སེམས་འདུ་མི་བྱེད་པ་དཀའ། མང་དུ་བསླབས་ཀྱང་མཐར་ཕྱིན་པ་དཀའ། མ་བསླབས་བདག་ལ་མི་བརྙས་པ་དཀའ། ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་གཞོམ་པ་དཀའ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་འཕྲད་པ་དཀའ། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་ནས་ལམ་ལ་སློབ་པ་དཀའ། ཡུལ་དང་ཕྲད་པའི་ཚེ་ཀུན་ནས་མི་གཡོ་བ་དཀའ། བློ་དང་འཚམས་པའི་ཐབས་ཀྱིས་སྤྱོད་པ་དཀའ། ཁམས་དང་མཐུན་པར་གདུལ་བ་དཀའ། སེམས་བཏང་སྙོམས་སུ་འཇོག་པ་དཀའ། བྱ་བ་དང་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་མི་སྨྲ་བ་དཀའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་ཞིག་གིས་གསོལ་པ། རྒྱུ་གང་གིས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། རྐྱེན་གང་གིས་སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པར་འགྱུར་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བྱང་ཆུབ་ལ་རྟགས་དང་མཚན་མ་མེད་པ་ཞེས་པ་ཙམ་གྱས་མི་ཕན་པས་སེམས་ཀྱི་སྤྱད་པ་བསྲུང་བ་གལ་ཆེའོ། །དཔེར་ན། མེ་ལོང་ཕྱིས་པས་གཡའ་དག་སྟེ་དྭངས་ཤིང་གསལ་བར་གྱུར་བས་གཟུགས་བརྙན་གསལ་བར་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདོད་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཤིང་སྟོང་པའི་ཆོས་ལ་ཀུན་ཏུ་སྤྱད་པས་འཕགས་པའི་ལམ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཞིང་སྔོན་གྱི་གནས་ཀྱང་རྗེས་སུ་དྲན་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་བའི་མཆོག་གང་ཞེ་ན། ལམ་ལ་སྤྱོད་པ་ཉིད་དགེ་བའི་མཆོག་གོ །ཆེ་བའི་མཆོག་གང་ཞེ་ན། བློ་ཆོས་དང་མཐུན་པར་སྦྱོར་བ་ཆེ་བའི་མཆོག་གོ །སྟོབས་དང་ལྡན་པའི་མཆོག་གང་ཞེ་ན། བཟོད་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། བཟོད་པ་དང་ལྡན་ན་སྡིག་པའི་ལས་མི་བྱེད་པས་ངེས་པར་མི་རྣམས་ཀྱིས་བཀུར་བར་འགྱུར་རོ། །མཆོག་ཏུ་གསལ་བ་གང་ཞེ་ན། གང་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ། ཉེས་སྤྱོད་མེད་པ་ཡོངས་དག་པ། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ད་ལྟའི་བར་གྱི་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་ན་གང་དག་ཡོད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་མ་མཁྱེན་པའམ། མ་གཟིགས་པའམ། རྣམ་པར་མ་མཁྱེན་པའམ། མ་གསན་པ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་མི་མངའ་ཞིང་

not to fabricate thoughts. It is difficult to achieve completion though having studied extensively. It is difficult not to look down upon someone who is uneducated. It is difficult to conquer the pride of thinking 'I am.' It is difficult to meet a spiritual friend. It is difficult to train in the path after knowing the nature of mind. It is difficult to be entirely unswayed when encountering sensory objects. It is difficult to act through skillful means suited to someone’s intellect. It is difficult to tame beings according to their dispositions. It is difficult to rest the mind in equanimity. It is difficult not to talk about what is appropriate and inappropriate. A bhikṣu asked the Bhagavān: 'By what cause is bodhi attained? By what condition does one remember past lives?' The Bhagavān said: 'Bodhi being signless and markless, mere words are of no benefit; guarding the conduct of the mind is paramount. For example, when a mirror is polished, its tarnish is removed, and because it becomes clear and bright, reflections appear clearly. In the same way, by completely abandoning desires and thoroughly practicing the empty dharma, one attains the noble path just as it is, and also remembers past lives.' Furthermore, the Bhagavān said: 'What is the supreme good? Practicing the path itself is the supreme good. What is the supreme greatness? Directing the mind in accordance with the Dharma is the supreme greatness. What is supreme strength? It is patience; if one possesses patience, one does not commit sinful deeds, and one will certainly be venerated by people. What is supreme clarity? That which is unobstructed, free of stains, free of misconduct, entirely pure; and to possess the omniscient gnosis without failing to know, see, comprehend, or hear in the slightest anything that exists throughout the worlds of the ten directions from beginningless time until now—that is called clarity.'