འཕགས་པ་དགངས་པ་ངས་པར་འགྲལ་པའ་མདའ་རྣམ་པར་བཤད་པ 566

566

ངེས་པར་ལེགས་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །ཐབས་ནི་དེ་གཉིས་ཀ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཏེ། དེ་ལ་མཁས་པར་བྱ་བའི་དོན་འདིར་བསྟན་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་བསྟན་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་བསླབ་པའི་གཞི་དྲུག་པོ་དེ་དག་ལས་དུ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཞུས་སོ། །ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྦྱིན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། བཟོད་པ་སྟེ། བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་སྦྱིན་པ་ནི་སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ཡིན་ལ་དེས་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐོབ་བོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ཡིན་ལ་དེས་ནི་ལུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐོབ། བཟོད་པ་ནི་ཚད་མེད་པ་བཞི་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ཡིན་ལ། དེས་ནི་འཁོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐོབ་པས་ན། ལོངས་སྤྱོད་དང་ལུས་དང་། འཁོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྒྱུ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དེ་ནི་མངོན་པར་མཐོ་བའི་ཐབས་ཡིན་ནོ། །ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ནི་ཤེས་བྱ་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དང་། ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་ཉིད་དང་། རྣམ་གྲངས་འཛིན་པ་ཡིན་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱང་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དང་། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་དང་། མཚན་ཉིད་འཛིན་པ་ཡིན་པས་བདེན་པ་གཉིས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཤེས་པའི་ཤེས་པ་དང་། མཐོང་བས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དེ་ནི་ངེས་པར་ལེགས་པའི་ཐབས་ཡིན་ནོ། །བརྩོན་འགྲུས་དང་བསམ་གཏན་ནི་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པར་ང་སྨྲའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་དང་བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་ནི་སྦྱིན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་ལེན་ཅིང་བསྲུང་བ་དང་། བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་ཚད་མེད་པ་བསྒོམ་

definite goodness is nirvāṇa. The means is the collection of merit and knowledge which is the cause for attaining both of them, and the meaning of becoming skilled therein is taught here. Therefore, having made that the occasion to teach this, it was asked, 'Bhagavān, among those six training grounds, how many are the collection of merit?' and so forth. As for 'Whichever is the training in higher ethical discipline, that is the collection of merit,' these are generosity, ethical discipline, and patience, because they are the essence of the three bases of meritorious deeds. Among them, generosity is the basis of meritorious deeds arising from giving, and through it one obtains abundant resources. Ethical discipline is the basis of meritorious deeds arising from ethical discipline, and through it one obtains an abundant body. Patience is the basis of meritorious deeds arising from the cultivation of the four immeasurables and so forth, and through it one obtains an abundant retinue; hence, that collection of merit which is the cause of abundant resources, body, and retinue is the means for higher status. As for 'Whichever is the training in higher prajñā, that is the collection of knowledge,' it is prajñā. Knowledge unerringly apprehends conventional truth, all that exists, and the enumerations of knowables; and prajñā also apprehends ultimate truth which is the thorough discernment of dharmas, things as they are, and characteristics. Therefore, through the knowledge and vision that unerringly knows the two truths, one attains nirvāṇa; hence, that collection of knowledge is the means for definite goodness. As for 'I declare that vīrya and dhyāna are universally operative,' relying on vīrya and dhyāna, properly taking up and guarding generosity and ethical discipline, cultivating the immeasurables such as love,