བླ་མ་ལ་སྤྲང་བ 1

1

༄༅༅། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། གུ་རུ་ལེ་ཁ། བོད་སྐད་དུ། བླ་མ་ལ་སྤྲིང་བ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་སྟུག་པོ་བཀོད་པར་སངས་རྒྱས་ནས། །དགའ་ལྡན་སྐྱེ་བོའི་དོན་མཛད་ཕྱིར་ནི་དམ་པ་ཏོག་དཀར་གྱུར། །དེ་ནས་འདིར་ནི་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་གྱུར་གང་། །ཀུན་མཁྱེན་ཉེས་བྲལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ་ནི་རྒྱལ་གྱུར་ཅིག །བླ་མ་མཁས་པ་བློ་གྲོས་རྒྱ་ཆེ་ལ། །འདོད་སྲེད་བག་མེད་ཉོན་མོངས་སྤང་བའི་ཐབས། །ཐུབ་པའི་གསུང་བཞིན་མདོར་བསྡུས་བརྗོད་པ་འདི། །སྨན་བཞིན་ཕན་པར་བརྟགས་ནས་གསན་པའི་རིགས། །ཇི་ལྟར་རིགས་ངན་ལག་ནས་རིན་ཆེན་མཆོག །བློ་ལྡན་སྐྱེ་བོས་རབ་གུས་ལེན་པ་ལྟར། །ཀུན་རྨོངས་བདག་གིས་བརྩེ་བས་གསོལ་བ་ཡི། །སྤྲིང་ཡིག་འདི་ནི་རབ་གུས་བླང་བར་འོས། །སྟོན་པའི་མདོ་སྡེ་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེན་རྣམས། །མཁན་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཐུགས་སུ་ཆུད་མོད་ཀྱི། །ལུས་ཀྱི་དོན་དུ་གསོད་པའི་ཁ་ཟས་ལྟར། །བདག་གིས་བརྗོད་པ་འདི་ཡང་བསྟན་པར་མཛོད། །རི་དགས་གླང་པོ་ཕྱེ་མ་ལེབ་དང་ཉ། །སྦྲང་མ་ལྔ་པོ་ལྔ་ཡིས་བཅོམ་གྱུར་ན། །གཅིག་གིས་བཅོམ་ན་གང་གིས་ལྔ་པོ་ཀུན། །རྟག་ཏུ་བསྟེན་ན་ཅི་ཕྱིར་བཅོམ་མི་འགྱུར། །འདོད་པ་རྣམས་ནི་ཀུན་ནས་འབར་བ་སྟེ། །རབ་ཏུ་སྨད་ཅིང་བསད་དང་དགྲ་བོ་ཡིན། །ཕྱིར་རྒོལ་བ་དང་རྩྭ་ཡི་སྒྲོན་མེ་དང་། །ཀིམ་པ་ཀ་ཡི་འབྲས་བུ་རལ་གྲིའི་སོ། །མེ་མདག་སྤུངས་པ་དུག་གི་ལོ་མ་དང་། །ལྕགས་ཀྱུ་ཚེར་མ་མི་གཙང་རླུབས་ལྟ་བུ། །འདོད་པའི་རྒྱུས་ནི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་ལྟུང་། །ཡི་དགས་རྣམས་དང་དུད་འགྲོར་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །འདོད་ལ་བརྐམ་པ་བདེ་འགྲོར་མི་སྐྱེ་ཞིང་། །མྱ་ངན་འདས་པ་ནམ་ཡང་ཐོབ་མི་འགྱུར། །དལ་རྙེད་ཤེས་རབ་ལྡན་གྱུར་ཅིང་། །རྒྱལ་བའི་བསྟན་ལ་ཞུགས་པ་ཁྱོད། །འདོད་དང་སྲེད་པ་བག་མེད་དང་། །ཉོན་མོངས་རྣམས་

In the language of India: Gurulekha. / In the language of Tibet: Bla ma la spring ba (Letter to the Guru). / Homage to the Omniscient One! / Having attained awakening in the Dense Array for the sake of the heirs of the conquerors, / he became Dampa Togkar to benefit beings in Tuṣita; / then he became Śākyamuni to benefit beings here— / may that omniscient one, faultless and devoid of inherent nature, be victorious! / To the learned guru of vast intellect, / this concise explanation on the means of abandoning desire, craving, heedlessness, and afflictions, / spoken in accord with the words of the Muni, / should be heard after discerning its benefit like medicine. / Just as wise beings respectfully accept / the supreme jewel from the hand of an outcaste, / this letter offered out of affection by my utterly ignorant self / is worthy of being received with great respect. / Although the deep and vast sūtras of the Teacher / have indeed been comprehended by the master's own mind, / please give ear to this instruction spoken by me, / like wholesome nourishment for the body. / The deer, elephant, moth, fish, / and bee—if each of the five is ruined by one [sense], / then when one pursues all five continually, / why would one not be ruined? / Desires are entirely blazes of fire, / utterly despicable, murderers, and enemies; / they are adversaries and grass torches, / the kiṃpāka fruit, and the razor's edge. / They are like heaps of burning embers, poison leaves, / fishhooks, thorns, and pits of filth. / Driven by desire, sentient beings fall into hell / and are born as hungry ghosts and animals. / Those who crave desires are not born in the higher realms / and will never attain nirvāṇa. / Having attained leisure and endowed with wisdom, / you who have entered into the teaching of the Victor: / please abandon desires, craving, heedlessness, / and afflictions!