Basatin al-uns 78.104

78.104

با عشق تو در خاک فرو خواهم رفت با مهر تو سر ز خاک بر خواهم کرد بههیچ سبیل سکونت در مسکن مألوف خویش بهموجب اقتضای حال مصلحت ندیدم و خارهای عمر کاه کوه و صحرا را بر گلهای تازهآ روحافزای موطن قدیم بر گزیدم، و از آن باغ بر آیین باد صبا پای در رکاب سمند باد پای عزم نهادیم و عنان به گلگون جهان پیمای سفر دادیم، چون پدر و مادر مرا از این واقعهآ هائل خبر رسانیدند، آتش شفقت در درون سینهآ ایشان زبانه زدن گرفت و خرمن طاقت و صبر ایشان پاک بسوخت، برای تتبع و باز گرداندن من سوی بهسوی کسان فرستادند و بهجهت بازآوردن آن شهباز دست شاهی در هر گاهی دامی نهادند و در هر فرسنگی گروهی نامزد کردند، هرچند چون باد در پی ما دویدند گرد ما را درنیافتند، آخر الامر غائب و خاسر بر وفق رجع یخفی چنین مراجعت نمودند، مادر و پدر من بهاستماع این خبر جانگداز یعقوب آسا در بیت الاحزان معتکف گشتند و لذت خواب و نعمت خورد را وداع کردند چه گفتند «و انما اولادنا نبینا الغرض»5 بعد احتمال نکبات گوناگون و ملاقات حوادث روزافزون و قطع بیابانهای پرخطر و عبور انهار بیحد و مرور در شهر قنوج که بر لب آب گنگ معمور است اتفاق نزول افتاد:

With your love I shall go down into the dust; / with your love I shall raise my head from the dust.
By no means did I deem it expedient according to the demand of circumstances to remain in my accustomed dwelling, and
I preferred the life-draining thorns of the mountains and desert to the fresh, soul-refreshing roses of my ancient homeland; and from that garden
in the manner of the zephyr we set our feet in the stirrup of the wind-footed steed of resolve and gave the reins to the world-measuring bay horse of travel.
When they informed my father and mother of this dread event, the fire of compassion began to blaze within their breasts
and utterly consumed the harvest of their endurance and patience. To pursue and bring me back,
they dispatched persons in every direction, and to bring back that falcon of the royal wrist they laid a snare at every pass,
and appointed a troop at every parasang. However much they ran after us like the wind, they could not reach our dust.
At last, missing and disappointed, they returned like one who returns empty-handed. My mother and father,
upon hearing this soul-melting news, secluded themselves like Jacob in the House of Sorrows, and bid farewell to the pleasure of sleep and the blessing
of food, for they said, “Our children are indeed the target of our hopes.” After enduring diverse hardships and
meeting ever-increasing hazards, traversing perilous wildernesses, crossing boundless rivers, and passing through the city of Qannawj
that is flourishing on the bank of the water of the Ganges, it happened that we halted: