Muntakhab al-tawarikh (Muntakhab al-tawārīkh)
Selections from the Histories
Badāʾūnī's history of India from the Ghaznavids to 1595, a private and critical account of Akbar's reign and religious policy, with notices of the shaykhs, scholars, physicians and poets of the age.
- Language
- Persian
- Date
- 1590–1596 CE
- Author
- ʿAbd al-Qādir Badāʾūnī
- Extent
- 3,399 passages, 288,060 words
- Text
- complete digital text
- Source
- openiti · OpenITI corpus (CC BY-NC-SA 4.0 unless the text's metadata says otherwise)
Contents
- 0 Front matter — 1 part
- 1 مقدمه] — 2 parts
- 2 بدین آلودگی ذات مقدس را ثنا گوید — 3 parts
- 3 من به دل چون دانمت یا با زبان چون خوانمت — 8 parts
- 4 لمؤلفه: — 1 part
- 5 تو دایم از سر عبرت درو میبین و میخوانش — 1 part
- 6 که سرسامی است واز سودا دماغ آمد پریشانش — 1 part
- 7 به خواب غفلت افتادست وبازی داده شیطانش — 30 parts
- 8 شعر: — 15 parts
- 9 کنون بر تبهآ گورش کلاغان پاسبان1 بینی — 1 part
- 10 به مرو آتا به خاک اندر تن الب ارسلان بینی — 23 parts
- 11 قصیده — 11 parts
- 12 آخری — 58 parts
- 13 کنون بین باده نوش دیگران درسیر میدانش — 1 part
- 14 همان ملک است این آخر کجا رفت آن قدرخانش — 1 part
- 15 به گاه زادن آن طفلی که می بینند گریانش — 9 parts
- 16 به بقای غیر قایم ز وجود خویش فانی — 1 part
- 17 ز تحرک آرمیده به صفات بی نشانی — 1 part
- 18 همه نقش من کژ آمد ز صحیفهآ امانی — 1 part
- 19 چو الف زبان ندارم چه کنم به ده زبانی — 1 part
- 20 — 1 part
- 21 چو فلک به چهره گردی چو زمین به ناردانی — 1 part
- 22 نه چو بادم از لطافت نه چو خاکم از گرانی — 1 part
- 23 فضلات پارگینی زده لاف پارکانی — 1 part
- 24 طبعم چو کوه بسته کمر عطا ستانی — 1 part
- 25 زده رحمت مثالب ره رحمت مثانی — 1 part
- 26 حرکات خمس خواری برکات عشرخوانی — 1 part
- 27 بصرم چو شمع مایل به غوانی واغانی — 1 part
- 28 قلمم نمود دهره ز پی دونان ستانی — 1 part
- 29 بود این همه کم آبی ز هوای پیش نانی — 1 part
- 30 و گرم جوی بدانی نخری به رایگانی — 1 part
- 31 نه امیر هشت خانه نه سوار هفت خوانی — 1 part
- 32 نه مقیم و نه مسافر زکدام آستانی — 1 part
- 33 — 1 part
- 34 ز هوا به راه تهمت زده کام کامرانی — 1 part
- 35 رگ دیده خون گشاده پی جام ارغوانی — 1 part
- 36 گهر عرض بقایی صدف تهی دهانی — 1 part
- 37 ز دل چو سنگ خارا تر و خشک را فسانی — 1 part
- 38 ز صبا به حرص پویان چو صبا به ناتوانی — 1 part
- 39 در صد هزار حیلت به ادای یک دوکانی — 1 part
- 40 نرسی به سیر ملکی ز مقام پاسبانی — 1 part
- 41 ز نقیصهآ زمانه به فریضهآ زمانی — 1 part
- 42 که درین دو کون باری به فساد داستانی — 1 part
- 43 بدی از تن تو خیزد چو تهور از غوانی — 1 part
- 44 گل روضهآ هوایی گل حوضهآ روانی — 1 part
- 45 به عصید برف ریزی مگر از دم خزانی — 1 part
- 46 — 1 part
- 47 نفس است رنج و ذوقش به از آب زندگانی — 1 part
- 48 نفست چو نظم یابد بود آن گهر فشانی — 1 part
- 49 بنمای آنکه زاول خردش ندید ثانی — 1 part
- 50 به سوی در مهیمن ز سرای ام هانی — 1 part
- 51 چو فلک به پاک جسمی چو ملک به پاک جانی — 1 part
- 52 قمری که تافت نورش ز سپهر جاودانی — 1 part
- 53 به دلالت عناصر ز محیط آسمانی — 1 part
- 54 ز خجالت عقیقش رخ کوکب یمانی — 1 part
- 55 به قصیدهآ زبانش ز عقیلهآ زبانی — 1 part
- 56 چو ضمیر کان کند خون دل گنج شایگانی — 1 part
- 57 ز قوام قامتش خم قد سرو بوستانی — 1 part
- 58 به کلام بر گشاده در صاحب القرانی — 1 part
- 59 — 1 part
- 60 پسر ابو قحافه زده قحف دوستکانی — 1 part
- 61 شده از پی سیاست عمرش به عدل بانی — 1 part
- 62 که نزد غرور راهش به متاع این جهانی — 1 part
- 63 ز شعاع ذوالفقارش رخ مهر زعفرانی — 1 part
- 64 ز بلای یار نادان همه عمر وا رهانی — 1 part
- 65 چو قصیدهام مزین به جواهر معانی — 2 parts
- 66 در ثنای حق ز حیرت همچو مردم بیزبان — 1 part
- 67 بستهام بسیار چون موران ز دل جان برمیان — 1 part
- 68 سفتهام موی سخن صد ره ز روی امتحان — 1 part
- 69 مو دو نیمه کردم و یک مو ندید از کس نشان — 1 part
- 70 وز بن هر موی توفیقش گشایم صد زبان — 1 part
- 71 — 1 part
- 72 موی بشکافم به توحید خدای غیب دان — 1 part
- 73 هرچه هست از مورومارووحش طیروانس وجان — 1 part
- 74 نیست بر علمش پی موری سر موی نهان — 1 part
- 75 صد جم آید هریکی صدهم چو جم دریک زمان — 1 part
- 76 بیند آن کز مور بیند بچهآ شیر ژیان — 1 part
- 77 زادهآ شیر توانا زاد مور ناتوان — 1 part
- 78 ور دهد ملک سلیمانی به موری رایگان — 1 part
- 79 گشته از صنعش مخالف رنگ موی و استخوان — 1 part
- 80 آید از عدلش که بر هر مور آید پاسبان — 1 part
- 81 مور در چشم اژدها و مو بر اعضا چون سنان — 1 part
- 82 ای به روزی مرغ و مور و مار و ماهی را ضمان — 1 part
- 83 بر سر هر موی فضلت را سپاسی بیکران — 1 part
- 84 — 1 part
- 85 بر تن هر مور پیدا بر سر هر مو عیان — 1 part
- 86 موی برروی شهان چون مورچه بر ارغوان — 1 part
- 87 شیر بر تن از عطای تست موی بیروان — 1 part
- 88 گشت مور بی زبان چون سوسمار مدح خوان — 1 part
- 89 ماه را چون مو دو نیمه کرد از تیغ بنان — 1 part
- 90 أمتش بر کردمان دین چو موران کامران — 1 part
- 91 چون برافکندی ز مشکین مویهایش طیلسان — 1 part
- 92 زان کم از موی مژه آمد به چشمش آسمان — 1 part
- 93 گر سر مویی نهادی پای پیش از آشیان — 1 part
- 94 از پی موری سر مویی برو نامد گران — 1 part
- 95 بی عطا ماند ار سر مویی نشد هم داستان — 1 part
- 96 همچو مورش سر بر آمد در هوای لامکان — 1 part
- 97 — 1 part
- 98 بر سر هر موی زان لقمه نشان جاودان — 1 part
- 99 در ثنات از بی زبانی میکنم در دل فغان — 1 part
- 100 بیجوار رحمت تو نگذرد این کاروان — 1 part
- 101 این شکر ریز ضمیرم در خور این آستان — 1 part
- 102 تا ز من یک موی میماند نگردانم عنان — 1 part
- 103 کی کمر بندم چو مور از پیش حرص این و آن — 1 part
- 104 یک سر مویی ندیدم جز ز تو سود و زیان — 1 part
- 105 دل چو چشم مور حالم همچو موی دلستان — 1 part
- 106 آمد از سر بر درت بسته چو مویی پای جان — 1 part
- 107 یاریش ده زان پل چون موی بر آتش امان — 1 part
- 108 زو دل موری نیازارد به مویی در جهان — 1 part
- 109 همچو مو در آتش و چون مور در آب روان — 2 parts
- 110 آن کند با من که پیل و کرگ وقت کارزار — 1 part
- 111 روزگار شیروش صبرم ریاید گرگ وار — 1 part
- 112 شیر مردی میکند چون کهنه گرگ روزگار — 1 part
- 113 شیر چرخ از جور با این شخص چون موی نزار — 1 part
- 114 زان همیشه بر دل من درد بارد پیل بار — 1 part
- 115 مردم ار شیر نرست از وی برآرد هم دمار — 1 part
- 116 پیش جان رستم آرد پیل بندی استوار — 1 part
- 117 کرگ وارم بسپرد گر پیل این نیلی حصار — 1 part
- 118 جوشن صبرم چو چرم کرگ سازد تار تار — 1 part
- 119 سر برون زد یوسف از گرگان گردون بی شمار — 1 part
- 120 تا ز چرخ پیل پیکر شد دم گرگ آشکار — 1 part
- 121 گرچه در تعویذ دل بندی به کارست این چهار — 1 part
- 122 — 1 part
- 123 میروم با پیل بار غم به استقبال یار — 1 part
- 124 داردم پر اشک پیل از عشق یار چون نگار — 1 part
- 125 من چو پیلم بر پی او با تنی مانند تار — 1 part
- 126 شیرگیر چرخ پیدا شد چو شمع شهریار — 1 part
- 127 کز سمند کری پویش کار بر گرگست زار — 1 part
- 128 کوههآ کرگ زمین از پای پیلش غارغار — 1 part
- 129 کری پویه چنگش از شیران ستاند مرغزار — 1 part
- 130 کرگ همچون پیل پایش کرده شیران را فگار — 1 part
- 131 آن رسد کز تیغ رویین تن به جان گرگسار — 1 part
- 132 گور بر گرگین به سان چاه بیژن تنگ و تار — 1 part
- 133 ذیده چون عناب گرگانی کندشان را چو نار — 1 part
- 134 کرگ مست از پیل وگرگ ازمیش خواهد زینهار — 1 part
- 135 — 1 part
- 136 رخش تست ای یل غلامت همچو رستم صد هزار — 1 part
- 137 گشتهام قادر به امر صاحب چرخ اقتدار — 1 part
- 138 گرگ را چون دم کرگس بر سر گردون قرار — 1 part
- 139 دل نهاده همچو کرگ و پیل و شیر از اضطرار — 1 part
- 140 بر سر پیلان کژک در دیدهآ شیران شرار — 1 part
- 141 شیر ظلم وگرگ مکر و کرگ فتنه زینهار — 1 part
- 142 چون قضابرکرگ و گرگ و شیر و پیلی کامکار — 1 part
- 143 در ره جان و دل و طبع و زبان آید به کار — 1 part
- 144 اشک و چرم از پیل وشیر وکرگ چون کرد اختیار — 1 part
- 145 چرم هدیه پوست تحفه آورد دندان نثار — 1 part
- 146 گر به پیش پیل کرگ اندازت آید در شکار — 1 part
- 147 گرچه جای گرگ و کرگ و شیر باشد این دیار — 1 part
- 148 — 1 part
- 149 باد پیش شیر دهلیزت میان خاک خوار — 1 part
- 150 دشمنان بیجان شده بر آخر سنگین قطار — 14 parts
- 151 ناصر دنیا و دین محمود بن ایلتمش است — 1 part
- 152 در علو مرتبت گویی فرودین پوشش است — 1 part
- 153 خطبه را زاسم همایونش چه مایه نازش است — 18 parts
- 154 زند ناهید را صد زخم غیرت بر جگر ناخن — 1 part
- 155 کبودش گردد از تأثیر آن تب سربه سر ناخن — 1 part
- 156 ز چنگ خشک نی ناگه بجست و کرد تر ناخن — 1 part
- 157 که بهر چاشنی دارندگه گه در شکر ناخن — 1 part
- 158 بر انگشتان نباشد جز به تیزی معتبر ناخن — 1 part
- 159 عروس ماه خون دل ز رشک آورده در ناخن — 1 part
- 160 که قهر او بکند از پنجهآ شیران نر ناخن — 1 part
- 161 به منقار افکند تیهو ز باز تیز پر ناخن — 1 part
- 162 که از حجام نا استاد باشد در ضرر ناخن — 1 part
- 163 چو اندر معرض ثقلیم بر حکم خبر ناخن — 1 part
- 164 چو بر ناخن بیندازد عقاب نیشتر ناخن — 1 part
- 165 که ناخن عاریت خواهد زکبک محتضر ناخن — 1 part
- 166 — 1 part
- 167 شده بیقدر چون گردی که باشد زیر هر ناخن — 1 part
- 168 ز روی صورت آمد برگ بید جان شکر ناخن — 1 part
- 169 نشاند در ضمیر آهن و در قلب حجر ناخن — 1 part
- 170 که میماند به روی مادر از سوز پسر ناخن — 1 part
- 171 گرازان قضا دندان و شیران قدر ناخن — 1 part
- 172 برد از پنجهآ جور سپهر سنگ سر ناخن — 1 part
- 173 چو خنجر میکند پیدا که آن گاهی گهر ناخن — 1 part
- 174 به دست او هبا گردد سر انگشت و هدر ناخن — 1 part
- 175 پس پشت سرانگشتان اگر نبود سپر ناخن — 1 part
- 176 مگر مسکین نمیداند که باشد زهرگر ناخن — 1 part
- 177 زند بر همدگر هر لحظه چرخ کینه ور ناخن — 1 part
- 178 بلی در سحر کار آید به سان موی سر ناخن — 2 parts
- 179 بگذر ز غزل حمد خداوند جهان گو — 1 part
- 180 بی زحمت آلات بسی گنبد مینو — 1 part
- 181 پس داده ز سیاره شان خیل ز هر سو (کذا) — 1 part
- 182 مشاطهآ صنعش ز پس پردهآ نه تو — 1 part
- 183 دو خادم چالاک لقب رومی و هندو — 1 part
- 184 آویخته یک گوشه به دو کفه ترازو — 1 part
- 185 در باغ دوانده کرمش سوری و راهو — 1 part
- 186 گاه از قلم لطف نگاریده دو ابرو — 1 part
- 187 شب نیز ز صنعش به سیاهی همه گیسو — 1 part
- 188 مالیده پی آب به خاک در او رو — 1 part
- 189 گه چون خم چوگان و گهی بر صفت گو — 1 part
- 190 نازرد گهی شخص کس از ظلم سر مو — 1 part
- 191 — 1 part
- 192 گر چند سر مور دهد زور به تیهو — 1 part
- 193 هر چین و خطا را شرف از نافهآ آهو — 1 part
- 194 پندی که ازو باز شود گوش من و تو — 1 part
- 195 هان تا نکنی رای صراحی گل آجو — 1 part
- 196 امثال تو زان جمله نگویی که یکی کو — 1 part
- 197 بر شاخ چمن ناخته از گفتن کوکو — 1 part
- 198 بس یار نکو روی بسی دلبر خوش خو — 1 part
- 199 در عقد مناجات در آویز چو لولو — 1 part
- 200 بیروح ابد زنده و بیکام سخنگو — 1 part
- 201 بی زحمت درد زه و بی واسطهآ شو — 1 part
- 202 در پیش قضای تو چه خاقان چه هلاکو — 1 part
- 203 بی علم تو یک خفته نگرداند پهلو — 1 part
- 204 — 1 part
- 205 ارکان نبوت ز سر پا به دو زانو — 1 part
- 206 کز معصیت آلودهام و غرقه به هر سو — 1 part
- 207 ز طراز جان بجوید چو طراز آفرینش — 1 part
- 208 که دوکون شد کتابه ز طراز آستینش — 1 part
- 209 تحفی برون ز نافه نبرد صبا ز چینش — 1 part
- 210 چو صدف نثار برده فلک از در ثمینش — 1 part
- 211 ز تنورهآ مسدس به حصار هفتمینش — 1 part
- 212 که ز ماه تا به ماهی شده مهر بر نگینش — 1 part
- 213 زمن و زمانش داعی ملک و فلک رهینش — 1 part
- 214 خفقان معصیت را مدد گل انگبینش — 1 part
- 215 کمر افق مرصع ز درازی یقینش — 1 part
- 216 — 1 part
- 217 دو جهان به جوی همت عرقیست از جبینش — 1 part
- 218 ز نسیج عنکبوتی تتقی بد از ترینش — 1 part
- 219 چو نواره زد دو نیمه دل ماه نازنینش — 1 part
- 220 به درود لب گشاده ز شیوخ تا جنینش — 1 part
- 221 شکر و شرنگ هر دو اثری ز مهر و کینش — 1 part
- 222 اثر کبودی اینک به عذار یاسمینش — 1 part
- 223 نرسد به طینت او که ز نور شد عجینش — 1 part
- 224 به عنان چرخ برزد چو هلال عطف زینش — 1 part
- 225 به مثابهیی قدم زد که شد آسمان زمینش — 1 part
- 226 قدم دوم به سدره چو فرشته از زمینش — 1 part
- 227 ز هلال نعل داغی زده ماه بر سرینش — 1 part
- 228 شده امتی سرایان دل زین قبل حزینش — 1 part
- 229 — 1 part
- 230 ه سنان آب داده اسدالله از غرینش — 1 part
- 231 به مثال برق لامع ز فروغ شمع دینش — 1 part
- 232 که میان چو مور بسته ز مخالفت به کینش — 1 part
- 233 که ز چرخ باز ماند به مراد کعبتینش — 1 part
- 234 شده هفت رکن ثابت به چهار همنشینش — 1 part
- 235 مه و مشتری مقارن به قران هر قرینش — 1 part
- 236 ز دو قرط هشت جنت به دو نور چشم بینش — 1 part
- 237 که مگر رواج گیرد سخن غث و سمینش — 1 part
- 238 به شفیع روز محشر که گزید حق بدینش — 1 part
- 239 چو میی که حرف صفوت ز پیاله شد معینش — 1 part
- 240 چو ز خوانچهآ فصاحت خردست ریزه چینش — 1 part
- 241 من و آنگهی ثنایش مگسی و بس طنینش — 1 part
- 242 — 1 part
- 243 خطبهآ کبریای تو وحدک لا شریک لک — 1 part
- 244 ملک نه ملک منقلب ملک نه ملک مشترک — 1 part
- 245 گوشهنشین ملک تو اوج سماک تا سمک — 1 part
- 246 گاه در آبگون قفس مهدم شب کنی غلک1 — 1 part
- 247 غور محیط بستهای گرد ستارهآ پرک — 1 part
- 248 فیض بحور سبعه را ساخته گرد او بلک — 1 part
- 249 قرصهآ زر مغربی از پس سیمگون خپک — 1 part
- 250 غازهآ لطف میکشد برگ2 مثال بر خجک3 — 1 part
- 251 چون رخ ترک مه گه اردی4 نماید از فلک — 1 part
- 252 لاله نشسته با سپر بید ستاده با نجک — 1 part
- 253 — 1 part
- 254 کحل به دیدهآ یقین میل به چشم شرک و شک — 1 part
- 255 وانکه مخالف درت داغ جبینش قدهلک — 1 part
- 256 هر شجری کجا کشد ارهآ نوح بن ملک — 1 part
- 257 چون به محیط مشتری حوت مسلم از شبک — 1 part
- 258 روز قبای زر چکن شب سلب فلک2 کلک — 1 part
- 259 ذرهیی از عنایتت اهل جرید چند لک — 1 part
- 260 در رسن مجره به گردن چنبر فلک — 1 part
- 261 از سرنیش پشهیی نی به طلیعهآ یزک — 1 part
- 262 ابر نیاز گو مبار اشک امید گو مچک — 1 part
- 263 نی چو قنینه کز پری خویش بر آید از کلک — 1 part
- 264 خود زازل به عون تو دست مراست این خمک — 1 part
- 265 — 1 part
- 266 مفرش اگر حریر شد سوختنی است از خسک — 1 part
- 267 خشک بماند مشک چین نزد مشام تو ملک — 1 part
- 268 خاک ازو چو گلشنی دور ز شرکت خسک — 1 part
- 269 خانهآ دین بدین همه هم به سجل و هم به چک — 1 part
- 270 هر یک ازین چهار رکن آیتی از تمر نرک — 1 part
- 271 تا نفس سپیده دم تحفه به روح یک به یک — 1 part
- 272 ورنه بماندی از درج ساختهای در درک — 1 part
- 273 زر چه عیار بر دهد هر چه نتابدش محک — 1 part
- 274 تار بریشمی برد یا به سر آیدش خرک — 1 part
- 275 تا شود از ضمیر تو ماحی شبهت فدک — 1 part
- 276 محرم غار ازو چنانک آیت روز و شب پرک — 1 part
- 277 — 1 part
- 278 کور صفت طلب کنی نرمی قاقم از فنک — 1 part
- 279 پیش که این ندا رسد در سقرت که ما سلک — 1 part
- 280 خستهآ دلبر چگل بستهآ گلرخ یمک — 1 part
- 281 شکر که مرغ همتم رست به جهد زین شرک — 1 part
- 282 جسته ز هر دو دامگه چون گل خاره از تفک — 1 part
- 283 ناز و نیاز من به تو سر و علانیه معک — 1 part
- 284 هم ذتنم فسردهای در سکرات هم حنک — 1 part
- 285 سنگ عرارهآ اجل بشکندش برو کرک — 1 part
- 286 در نفسی که گویدم تابض جان قنق گرک — 1 part
- 287 نظم ثنا به حضرتت نثر به قدر ما ملک — 1 part
- 288 کین سگ خام پوستین در ره تست منسلک — 1 part
- 289 هر رقمی کزین گذشت آن ز ضمیر باد حک
- 290 قصیده در مدح — 3 parts
- 291 قصیده — 2 parts
- 292 قصیده — 4 parts
- 293 به — 1 part
- 294 — 1 part
- 295 رفتهام عنقا صفت در کوه مسکن کردهام — 1 part
- 296 خرمن چرخش ز انجم پر ز ارزن کردهام — 1 part
- 297 من به جوسنگ1 مروت چند خرمن کردهام — 1 part
- 298 در شبستان خرد چون روز روشن کردهام — 1 part
- 299 برد رنج (؟) ناطقه یک یک مبرهن کردهام — 1 part
- 300 بس ریاضتها که من بر نفس توسن کردهام — 1 part
- 301 هر نفس دستان سرای سیر گلشن کردهام — 1 part
- 302 گرد بر گرد طبیعت وقف گلخن کردهام — 1 part
- 303 من در آن صد گونه ره چون مرد یک فن کردهام — 1 part
- 304 در فتیلش2 تا ز نور عقل روغن کردهام — 1 part
- 305 خاطر از گنجینهآ اسرار مخزن کردهام — 1 part
- 306 — 1 part
- 307 زان کبوتروار در یک گوشه مسکن کردهام — 1 part
- 308 من به همت ره برون از هفت روزن کردهام — 1 part
- 309 رشتهام گویی مکان در چشم سوزن کردهام — 1 part
- 310 نو بهاری را ز آه سرد بهمن کردهام — 1 part
- 311 گفتمش برگردن ار خونی به گردن کردهام — 1 part
- 312 حال را من تکیه بر کرسی آهن کردهام — 1 part
- 313 تا من این مار دو سر در زیر دامن کردهام — 1 part
- 314 نی منیزه دیدم و نی جرم بیزن کردهام — 1 part
- 315 قوت مخلص به بازوی تهمتن کردهام — 1 part
- 316 حاش لله زین سخن تنها گنه من کردهام — 1 part
- 317 شغل اشرافی که من بر وجه احسن کردهام — 1 part
- 318 گرچه روی صبر را از سینه جوشن کردهام — 1 part
- 319 — 1 part
- 320 خویشتن را بعد ازین (4) مانند سوسن کردهام — 1 part
- 321 همچو سوسن ده زبان از مدحت الکن کردهام — 1 part
- 322 هرگدایی را شه و اشهب ز لادن کردهام — 1 part
- 323 گاه دریا را کم از فیض غریزن کردهام — 1 part
- 324 ازان قناعت را به روی خویش دشمن کردهام — 1 part
- 325 زیر حمل محنت اکنون بین چه کودن کردهام — 1 part
- 326 گرچه دیری شد که بیقطران سترون کردهام — 1 part
- 327 پلکه هر بیتش به از شعر ملون کردهام — 1 part
- 328 سور دیدستی که من در عین شیون کردهام — 1 part
- 329 مرغ جان را چون به توحیدت نوازن کردهام — 1 part
- 330 مأمن اصلیست اینک قصد مأمن کردهام — 1 part
- 331 — 1 part
- 332 چون گهرهای یقین را سینه معدن کردهام — 19 parts
- 333 ماه زمانهآ مرا زیر زمین نخواهمت — 1 part
- 334 خلوت خاک خوش بود جان من این نخواهمت — 4 parts
- 335 آفت است این یا قیامت در جهان آمد پدید — 1 part
- 336 رخنهیی کامسال در هندوستان آمد پدید — 1 part
- 337 برگریزی گویی اندر بوستان آمد پدید — 1 part
- 338 نیزه بالا خون زهر نوک سنان آمد پدید — 1 part
- 339 در بریزد چون خلل در ریسمان آمد پدید — 1 part
- 340 پنج آب دیگر اندر مولتان آمد پدید — 1 part
- 341 صد زبان آتشینم در دهان آمد پدید — 1 part
- 342 چون زمین کاویده شد آب روان آمد پدید — 2 parts
- 343 تیغ کافر کش برای کشتن کافر کشید — 1 part
- 344 زانکه رستم را نشاید منت لشکر کشید — 1 part
- 345 بیمحابا خشم در سر کرد و رایت بر کشید — 1 part
- 346 یسعنی اندر عهد من کافر تواند سرکشید — 1 part
- 347 از کشش هر سال شان درخاک وخاکستر کشید — 1 part
- 348 همچو بط بر آب کرکس بر سر خون برکشید — 1 part
- 349 کز زمین باید شفق را گونهآ احمر کشید — 1 part
- 350 صفحهآ تدبیر را خط مشیت در کشید — 1 part
- 351 میل باید تافت اندر چشم هفت اختر کشید — 1 part
- 352 چون به سلخ اندر گلوی دشمنان خنجر کشید — 1 part
- 353 — 1 part
- 354 بادپا بر کافران خاکسار انگیختن — 1 part
- 355 زلزله در عالم از سیر سوار انگیختن — 1 part
- 356 لرزه در صحرا و دشت و کوهسار انگیختن — 1 part
- 357 وز سم قهر آتشین نعلی شرار انگیختن — 1 part
- 358 وین چه هیبت بود گاه گیر و دار انگیختن — 1 part
- 359 وز خیال نیزه3 در دل خار خار انگیختن — 1 part
- 360 بیدلان در حیله از بهر فرار انگیختن — 1 part
- 361 شعلهآ آتش ز تیغ آبدار انگیختن — 1 part
- 362 ملکگیری را فرس خورشیدوار انگیختن — 1 part
- 363 آفتاب اندر تیمم زان غبار انگیختن — 2 parts
- 364 زرد شد خورشید چون خنجر به خنجر بافتند — 1 part
- 365 آسمانی بر سر خورشید لشکر بافتند — 1 part
- 366 سرکشان چون موی در مو یکدگر بر بافتند — 1 part
- 367 گلستان شد دشت چون اسپر در اسپر بافتند — 1 part
- 368 تیرها بالای سر زان پرکه در پر بافتند — 1 part
- 369 کافران هر صف که چون مرغول کافر بافتند — 1 part
- 370 تا مکلل شد علمهایی که در زر بافتند — 1 part
- 371 هم دوکان سر شد یکان سرها چو در سربافتند — 1 part
- 372 همچو صورتها که در دیبای اخضر بافتند — 1 part
- 373 رویه رو و مو4 بهمو و سو به سو بر بافتند — 1 part
- 374 کز فلک آن نطع را بر شکل دیگر بافتند — 2 parts
- 375 یا به سوی تشنگان موجی ز دریا میدوید — 1 part
- 376 خستگان را خون بر آن گونه1 ز اعضا میدوید — 1 part
- 377 در گلویش موج میزد خون و بالا میدوید — 1 part
- 378 گرچه خون گبر و مؤمن هر دو یکجا میدوید — 1 part
- 379 مرد را سر میدوید و اسب را پا میدوید — 1 part
- 380 راست کرده تیر سوی قلب اعدا میدوید — 1 part
- 381 گه به سوی آب وگاهی سوی صحرا میدوید — 1 part
- 382 بیلکی میزد به تندی و گذارا میدوید — 1 part
- 383 چون کسی از خاک بجهد بیمحابا میدوید — 1 part
- 384 میدرانید اشهب اقبال را تا میدوید — 1 part
- 385 فتح هر چند از ملاعین جانب ما میدوید — 2 parts
- 386 دیو آتش در جهان میزد شهاب افتاده بود — 1 part
- 387 او محمد بد که در آبش مآب افتاده بود — 1 part
- 388 روز باقی بود چیزی کافتاب افتاده بود — 1 part
- 389 دست جم را خاتم شاهی در آب افتاده بود — 1 part
- 390 مؤمن اندر گل چو گوهر در خلاب افتاده بود — 1 part
- 391 فوج دیگر تشنه در راه سراب افتاده بود — 1 part
- 392 کارشان با دفتر یوم الحساب افتاده بود — 1 part
- 393 کاسههای سر که اندر خون ناب افتاده بود — 1 part
- 394 وز فراق زندگانی تن خراب افتاده بود — 1 part
- 395 تن به خون آلوده و دیده به خواب افتاده بود — 1 part
- 396 شیر در زنجیر و فیل اندر طناب افتاده بود — 2 parts
- 397 مرکز اسلام را سرگشته چون پرگار کرد — 1 part
- 398 سنگ را دیدی که کار لولوی شهوار کرد — 1 part
- 399 کو نه ز افغان خفتگان کهف را بیدار کرد — 1 part