Firishta's History (Gulshan-i Ibrāhīmī) 233.171

233.171

سامان متوجه برار شد و خان جهان فرصت یافته از قلعهآ ترناله برآمد و به استقبال ملک التجار شتافته در قصبهآ مهکر ملاقات نمود و ملک التجار خان جهان را با بعضی از امرای دکنی، که همراه او بودند، به جانب ایلچپور و مالاپور فرستاد که در آن صوب بوده نگذارد که رایان کوندواره به مدد نصیرخان آیند و خود کوچ به کوچ به جانب پرگنهآ روهنکیر1، که معسکر نصیرخان بود، روان شد و بر سر پرگنات روهنکیر میان غریبان و خاندیشان جنگ شده غریبان به فتح و نصرت مخصوص گشتند [545] و نصیرخان این شکست را بر خود مبارک نگرفته از روهنکیر کوچ کرد و، به تعجیل هر چه تمامتر، به برهانپور رفت و به جمع آوردن لشکر مشغول گشت. و ملک التجار آن حدود را از تصرف مردم نصیرخان برآورده متعاقب او به برهانپور رفت و نصیرخان تاب نیاورده به قلعهآ النگ گریخت و ملک التجار شهر را غارت کرده از کفار متمول آنجا زر و جواهر و اقمشهآ بسیار گرفت و به نهب و غارت ولایت خاندیش روانه شد و کار خود ساخته باز به برهانپور آمد و عمارات پادشاهی را سوخته و کنده و آوازهآ مراجعت دکن انداخت. لیکن پاسی از شب گذشته بود که کوچ کرده، به یک ناگاه، جانب تلنگ ایلغار برد و با چهار هزار سوار به حوالی آنجا رسیده نصیرخان قلت غنیم و کوفتگی و ماندگی ایشان به خاطر آورده با دوازده هزار سوار و پیادهآ بی شمار به استقبال شتافت و در دو کروهی قلعه تلاقی فریقین دست داده خاندیشیان منهزم گشتند و بسیاری از مردم2 معتبر نصیرخان و امرای باغی برار کشته شده ملکالتجار هفتاد فیل و توپخانهآ بسیار به دست آورده مظفر و منصور متوجه احمد آباد بیدر شد. و سلطان قدرشناس شاهزاده همایون را با جمیع امرا و ارکان دولت تا چهار کروهی به استقبال فرستاده به شهر درآورد و به خلعت، خاص و چند فیل و کمر شمشیر و کمر مرصع نوازش فرموده رخصت دولت آباد داد

In the year 840, Nuseer Khan received accounts from his daughter that she experienced ill treatment from her husband, Alla-ood-Deen Shah; in consequence of which her father suspended all amicable intercourse with him; and in the year 841, at the instance of the King of Guzerat, invaded his country. He first entered Berar; and being supported by many malecontent Deccany chiefs caused the public prayers to be read in his name. He next invested the fortress of Narnala; but Alla-ood-Deen Shah having deputed Mullik-oot-Toojar with a large force to oppose him, Mullik Nuseer, accompanied by the Deccan officers, was compelled to fly. He was pursued by Mullik-oot-Toojar as far as Boorhanpoor, which city he completely sacked. Nuseer Khan then took refuge in the fort of Lulling, and solicited the assistance of the kings of Guzerat and Malwa. Mullik-oot-Toojar, determining to attack Nuseer Khan before reinforcements could arrive, pushed on by forced marches to Lulling, and reached that place with a select body of archers, amounting to about three thousand men. Nuseer Khan had with him only two thousand soldiers, but he attacked Mullik-oot-Toojar. After a severe action he was compelled to retreat, and with difficulty reached the fort. In this engagement he lost about twenty elephants and all his baggage; which disaster weighed so heavily upon his mind that he died in a few days after, on the 20th of Rubbee-ool-Awul, in the year 841, after a reign of forty years.